شماری از زنان نابینا در شهر میمنه، مرکز فاریاب، از نبود زمینهی کار و فعالیتهای حرفهای در این ولایت شکایت میکنند و میگویند که بیکاری و فقر سبب شده است تا آنان در وضعیت ناگوار اقتصادی به سر ببرند.
سمکنی، یکی از ولسوالیهای پرجمعیت و دورافتادهی پکتیا است که در نزدیکی خط فرضی دیورند قرار دارد؛ اما باشندگان آن به خدمات صحی مناسب دسترسی ندارند و از دسترسینداشتن به امکانات صحی، شکایت میکنند.
شماری از کشاورزان در فاریاب، میگویند که توزیع کمکهای کشاورزی از سوی نهادهای کمککننده عادلانه نیست و به کشاورزان واقعی نمیرسد. به گفتهی آنها، از سوی ریاست زراعت، آبیاری و مالداری و نهادهای کمکرسان، هیچ کمکی از جمله کود کیمیاوی، بذر اصلاحشده، مکان و تجهیزات کشاورزی، به کشاورزان توزیع نشده است.
شماری از شهروندان در ولایتهای حوزههای شمال، جنوب، شرق و غرب، با شکایت از دسترسینداشتن به خدمات پس از توزیع شناسنامهی برقی/تذکرهی الکترونیکی، میگویند که به علت فعالنبودن مرکزهای توزیع شناسنامهی برقی، ناچار اند برای رفع مشکلات شان به پایتخت سفر کنند.
بر اساس معلومات مسئولان در سرای شهرزاده در شهر کابل، تا چاشت امروز (یکشنبه، ۵ سنبله)، یک دالر امریکایی به بهای ۸۰ افغانی و ۴۰ پول به فروش میرسید؛ در حالی که تا یک هفتهی گذشته، یک دالر امریکایی معادل ۸۸ افغانی بود.
در ادامهی برنامهی حسابدهی دولت به ملت، امروز (دوشنبه، ۲۳ اسد) مسئولان در وزارت امر به معروف، نهی از منکر و سمع شکایات حکومت سرپرست، پیرامون کارکردهای یکسالهی این وزارت گزارش ارائه کردند؛ کارکردهایی که در دو سال گذشته همواره با شکایتها و واکنشهایی نیز روبهرو بوده است.
محمدشریف، باشندهی شهرک مهاجرین در غور، میگوید که ناچار است برای تهیهی آب آشامیدنی مورد نیاز خانوادهاش، روزانه مسیر طولانی را طی کند.
شماری از رانندگان موترهای شهری در شهر کابل، از فروش تیل کمکیفیت شکایت میکنند و میگویند که تانکهای تیل، تیل کمکیفیت را به نرخ پایین به رانندگان میفروشند.
شماری از بیمارداران در شهر کابل، با شکایت از تفاوت بهای داروهای یکسان در داروخانههای این شهر، میگویند که شماری از داروفروشان نرخ دارو را خودسرانه تعیین میکنند. آنان، از حکومت سرپرست به ویژه مسئولان ادارهی ملی غذا و دارو، میخواهند که نرخ داروهای یکسان را در بازار کنترل کنند.
شماری از باشندگان کابل، با شکایت آلودگی شدید صوتی در این شهر، میگویند که فروشندگان سیار مواد خوراکی، با جیغزدن در بلندگوها برای جلب مشتری، آرامش را از آنها گرفته است.
شماری از باشندگان کابل با شکایت از افزایش پرچوی برق، میگویند که از چند روز به این سو بیشتر از ۱۰ ساعت در شبانهروز به برق دسترسی ندارند. امین، مالک یک کارگاه خیاطی در شهرنو کابل، با شکایت از پرچوی برق، میگوید که به دلیل دسترسینداشتن به برق، روزانه شش ساعت چرخهای خیاطیاش از حرکت میماند.
شماری از شهروندان با گلایه از کندبودن روند صدور ویزای برخی از کشورهای همسایه، به سلاموطندار میگویند که دشواربودن روند دریافت ویزای این کشورها، آنان را ناچار کرده است که برای حل مشکلات شان، ویزای مورد نیاز شان را با بهای هنگفت از بازار سیاه به دست بیاورند.
شماری از باشندگان و مسئولان محلی در برخی از ولسوالیها و بخشهای دوردست غور، از نبود «پزشکان زن و جراح» در این ولایت شکایت دارند. آنان، میگویند که بیشتر وقتها بیماران شان را برای درمان به شهر فیروزکوه، مرکز غور یا ولایتهای همجوار آن، انتقال میدهند.
شماری از باشندگان ولسوالی خانآباد کندز، از افزایش داروفروشان غیرمسلکی و داروهای بیکیفیت در داروخانههای این ولسوالی، گلایه دارند. نجیبالله، باشندهی ولسوالی خانآباد، به سلاموطندار میگوید که نبود نظارت بر داروخانهها از سوی مسئولان صحی، سبب شده تا افراد غیرمسلکی در این ولسوالی، به دلخواه خود داروخانه ایجاد کنند.
شماری از باشندگان کابل، با گلایه از بهای بلند اینترنت و کیفیت پایین خدمات مخابراتی، میگویند که اینترنت در افغانستان نسبت به کشورهای دیگر، دو برابر به فروش میرسد. مجتبا، دانشجوی دانشکدهی مهندسی در دانشگاه پولیتخنیک کابل، میگوید که او و همصنفانش در این دانشگاه، بیشتر وقتها برای فراگیری درسهای شان از اینترنت استفاده میکنند؛ اما به دلیل بهای بلند اینترنت، به آن دسترسی ندارند و با مشکلات روبهرو اند.
شماری از باشندگان شهر کابل به ویژه ناحیههای هفتم و هشتم این شهر، با گلایه از افزایش و انبارشدن زبالهها در سطح شهر، میگویند که شهرداری کابل، برای انتقال زبالهها و پاککاری این مناطق، توجه نمیکند و کارمندان تنظیف حتا ماه یک بار هم زبالهها را جمعآوری نمیکنند.
