
دکانداران و رستورانتداران در کابل از افزایش مالیات شکایت دارند
شماری از دکانداران و مسئولان رستورانتها در کابل، با گلایه از بلندبودن نرخ مالیات و نبود معیارهای مشخص، میگویند که مالیات بر درآمد آنان روزبهروز افزایش مییابد.

شماری از دکانداران و مسئولان رستورانتها در کابل، با گلایه از بلندبودن نرخ مالیات و نبود معیارهای مشخص، میگویند که مالیات بر درآمد آنان روزبهروز افزایش مییابد.

در حالی که بانک مرکزی افغانستان از توزیع ۱۰۰ میلیون بانکنوت جدید افغانی به بانکهای تجارتی خبر داده است، باشندگان کابل از بهبازاربیروننشدن این بانکنوتها و افزایش بیش از اندازهی پولهای مندرس در بازارها، شکایت دارند. آنان میافزایند که این وضعیت آنها را در دادوستد روزانه با مشکل روبهرو کرده است.

شماری از شهروندان، میگویند که نبود پزشکان مسلکی در شفاخانههای خصوصی در کابل، کیفیت عرضهی خدمات صحی را در پایتخت کاهش داده است. در این میان، برخی از باشندگان کابل، به برنامهی صحی رادیو سلاموطندار (برنامهی پایواز) تماس گرفته اند و از نبود پزشکان مسلکی در شفاخانههای خصوصی در کابل، شکایت دارند.

فدامحمد، باشندهی ولسوالی قوشتپه، به سلاموطندار میگوید: «تمام کسانی که در این اجتماع زندگی میکنند، از خدمات مخابراتی کار میگیرند؛ اما ما محروم هستیم. فعلاً نظامی ما هم سر کوه دیده میشود، زن هم سر کوه دیده میشود و همه برای تأمین ارتباط سر کوهها میروند.»

شماری از پایتختنشینان با نگرانی و شکایت از افزایش بهای گاز مایع در بازارهای شهر کابل همزمان با سردشدن هوا و کمبود برق، به سلاموطندار میگویند که کمبود برق و افزایش بهای گاز آنان را با مشکلات بسیاری روبهرو کرده است.

شماری از باشندگان کابل، میگویند که بهای داروهای یکسان در داروخانههای این شهر، باهم تفاوت بسیاری دارد؛ چیزی که سبب شده است در شماری موارد، بیمارداران از خرید داروی مورد نیاز شان خودداری کنند.

سطح آب رودخانهی هلمند که از کنار شهر لشکرگاه، مرکز این ولایت میگذرد، به دلیل حفر چاههای عمیق و خودسرانه از سوی مردم، کاهش یافته و دسترسی مردم به آب آشامیدنی را محدود کرده است.

شماری از پایتختنشینان با شکایت از افزایش آلودگی هوا میگویند که بیشترشدن آلودگی هوا، سبب افزایش بیماریها در میان آنان شده و روند زندگی آنان را با مشکل روبهرو کرده است. آنان از بیتوجهی حکومت امارت اسلامی برای جلوگیری از افزایش آلودگی هوا با آمدن زمستان، انتقاد دارند و حکومت را به بیپروایی در این زمینه متهم میکنند.

در روزهای نخست سال جاری میلادی، قرارداد برق وارداتی از اوزبیکستان به افغانستان برای یک سال دیگر تمدید شد؛ اما پس از یک هفته، این برق قطع شد و بیش از یک هفته میشود که شهروندان به برق مورد نیاز شان دسترسی ندارند.

اعتصابکنندگان میگویند که نرخ مالیات تعیینشده در مقایسه با سالهای گذشته، چند برابر افزایش یافته است. آنان میافزایند که در سالهای گذشته ۸ تا ۱۰ هزار افغانی مالیات میدادند؛ اما امسال این رقم به ۳۰ تا ۶۰ هزار افغانی رسیده است.

در کنار مشکلاتی که زندگی را به باشندگان ولسوالیهای مرزی و دوردست بدخشان دشوار کرده، نبود مرکزهای درمانی و کمبود دارو نیز، به مشکلات روزمرهی آنها افزوده است. شماری از باشندگان ولسوالیهای اشکاشم و زیباک بدخشان، میگویند که دسترسینداشتن به مرکزهای درمانی و دارو، آنها را با دشواریهای بسیاری گرفتار کرده است.

شماری از شهروندان با شکایت از فرسودگی بیش از اندازهی پول افغانی، میگویند که این وضعیت، آنها را در دادوستدهای روزانه با مشکل روبهرو کرده است. شهنواز، یکی از دکانداران در شهرنو کابل، با شکایت از زیادشدن پولهای فرسوده در بازار، میگوید که این روزها در خریدوفروش روزانه، همواره با مشتریهایش به دردسر میافتد.

شماری از باشندگان کابل، با شکایت از افزایش بهای مواد نفتی، میگویند که بهای مواد نفتی در چند ماه گذشته، گراف رو به بالا را پیموده است. فریدالله، راننده در شهر کابل، میگوید که امارت اسلامی بایستی بهای مواد نفتی را کنترل کند.

باشندگان مناطق دوردست زابل، میگویند که با فرارسیدن زمستان، دسترسی شان به خدمات صحی قطع میشود. زابل در جنوب افغانستان، از ولایتهایی است که همهساله همزمان با فرارسیدن زمستان و آغاز برفباریها، راههای ارتباطی بیشتر ولسوالیهای آن با شهر قلات، مرکز این ولایت بسته میشود.

او میافزاید که پیش از این در شهرداری ایبک، مرکز سمنگان کار میکرد؛ اما پس از تغییر نظام بیکار شده است. عبدالرحیم میگوید: «پیش از این در شهرداری ایبک وظیفه داشتم. پس از سقوط حکومت پیشین و با آمدن حکومت امارت اسلامی، تا کنون بیکار هستم و دنبال کار میگردم؛ ولی به ما کار نمیدهند.»

هرچند وجود ایستگاههای منظم شهری، یکی از ویژگیهای حتمی زندگی شهری است؛ اما باشندگان کابل از چندین دهه به این سو، همواره از نبود ایستگاههای منظم شهری و ترانسپورت شهری، رنج میبرند. رضا، باشندهی کابل، میگوید که به دلیل نبود ایستگاههای شهری، روزانه ساعتها روی جادهها برای رسیدن موتر مورد نظر سرگردانی میکشد.