با این که عالمان دین میگویند خانه برای زنان حکم حجاب را دارد و در صورت نبود نامحرم در محیط خانه، زن میتواند در چهارچوب شریعت پوشش مطابق انتخاب خود را داشته باشد؛ شماری از زنان در هرات، در گفتوگو با سلاموطندار میگویند که پدران یا شوهران شان به آنان اجازه نمیدهند داخل خانه پوشش دلخواه خود را انتخاب کنند.
صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف)، اعلام کرده که در چهارچوب برنامهی «توسعهی دوران کودکی»، به ۱۰ هزار خانواده در افغانستان آموزش مهارتهای فرزندپروری ارائه میکند.
یونیسف، امروز گفته که والدین نخستین آموزگاران کودکان استند، اما برای ایفای بهتر این نقش به پشیبانی و آموزش نیز نیاز دارند.
دفتر همآهنگکننده کمکهای انساندوستانهی سازمان ملل متحد (اوچا)، اعلام کرده که در افغانستان در هر ۱۰۰ هزار تولد، حدود ۶۰۰ مادر جان خود را از دست میدهند.
اوچا، امروز (دوشنبه، ۱۱ جوزا/۱ جون)، در حساب کاربری اکس خود نوشته که افغانستان یکی از بالاترین نرخهای مرگومیر مادران در جهان را دارد.
بلال روزگانی، سخنگوی فرماندهی امنیهی ارزگان، میگوید که مردی در این ولایت به اتهام قتل همسر و زخمیکردن برادرش بازداشت شده است.
زنان در افغانستان در عید افزون بر پهن سفرههای عیدی و پذیرایی از مهمانها، با حناماندن بر دستان شان، از این روزها تجلیل میکنند. حناگذاشتن هنوز برای بسیاری از زنان نمادی از زیبایی، شادی و زندهنگهداشتن سنتها است؛ رسمی که با وجود تغییر سبک زندگی و کمرنگشدن برخی آیینها، جایگاهش را از دست نداده است.
کورتاژ برای زنان بادغیس، فراتر از یک اقدام پزشکی ساده است؛ روایتی است از ناآگاهی، درد و مراقبتی که پس از عمل به پایان میرسد. شماری از زنان در این ولایت، به دلیل سقط جنین، باقیماندن پلاسنتا در رحم، خونریزی شدید یا تهدید سلامت مادر، ناگزیر به این روش میشوند؛ اما کمبود آگاهی، دسترسی محدود به خدمات بهداشتی و نبود پیگیری پس از عمل، این روند را به چالشی دشوار تبدیل کرده است.
بخش افغانستان صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، گفته که افغانستان پنجمین کشور با بیشترین میزان ابتلا به فیستول زایمان است.
این نهاد، امروز (شنبه، 2 جوزا) به مناسبت «روز جهانی پایاندادن به فیستول زایمان» در اکس نوشته که حدود ۱۵ هزار دختر و زن در افغانستان از این آسیب زایمان رنج میبرند.
۲۵ پزشک زن که افزون بر انجام وظیفهی رسمی روزانهی شان، به گونهی نوبتی (شیفتوار) در شب نیز در شفاخانهها کار میکنند، میگویند که به دلیل کمبود پزشک در مرکزهای درمانی، ناگزیر اند شیفتهای کاری سنگین و دوامدار را تحمل کنند؛ وضعیتی که به گفتهی آنان، خستگی شدید و فشار روانی را در پی داشته است.
پاککاری خانه یا خانهتکانی در شبوروزهای منتهی به عید، یکی از فرهنگهای دیرین افغانستان است. بسیاری از زنان در افغانستان هنوز هم این کار شاق را بدون وقفه انجام میدهند. این فرهنگ میان زنان افغانستان چنان مهم تلقی میشود که حتا زنان باردار با وجود درک خطرهای احتمالی ناشی از آن، بدون هیچ پروایی، سالانه چند بار خانهتکانی میکنند.
هر صبح، زمانی که آفتاب هنوز به گونهی کامل بر بامهای شهر ننشسته است، نخست کودکش را در آغوش میگیرد، شیر میدهد و آرامش میکند؛ سپس پلان درسیاش را برمیدارد و راه مکتب را در پیش میگیرد. برای او، رفتن به مکتب تنها آغاز یک روز کاری نیست، بل آغاز سفری است برای ساختن آیندهای روشن برای کودکان این سرزمین.
وزارت امربهمعروف و نهیازمنکر امارت اسلامی، اعلام کرده که به ۵۲۴ قضیهی مرتبط به حقوق شرعی زنان رسیدگی کرده است.
ریچارد لیندسی، نمایندهی ویژهی بریتانیا برای افغانستان، در دیدار با دینمحمد حنیف، وزیر اقتصاد امارت اسلامی، بر اهمیت آموزش و مشارکت فعال زنان در فرصتهای اقتصادی تأکید کرده است.
شماری از زنان در پنجشیر، دایکندی و کابل، در گفتوگو با سلاموطندار میگویند که شوهران شان برای تأمین نفقهی آنان و فرزندان شان مهاجرت کرده اند، اما خانوادهی شوهر حقوق آنان را نادیده میگیرند؛ نقش این زنان پس از مهاجرت همسران شان در خانواده کمرنگ شده و پولی که شوهران شان میفرستند، بدون اطلاع و مشارکت آنان مصرف میشود.
گفتوگوی سلاموطندار با ۲۰ زن که پیش از بیکارشدن دارای درآمد مستقل بودند، نشان میدهد که با درآمد خود افزون بر تأمین نیازهای شخصی، در هزینههای خانواده نیز سهم داشتند و اکنون بیکاری همهی آنان را به یک سرنوشت مشترک؛ یعنی وابستگی، کشانده است؛ مسیری که زنان گفتوگوشونده ادامهی آن را دشوار و نگرانکننده میدانند. این زنان، در بخشهایی مانند تدریس، قابلگی، وکالت، کار در نهادهای غیردولتی، خیاطی، بازاریابی آنلاین، منشیگری و خدمات اجتماعی، فعالیت میکردند. شش تن از زنان گفتوگوشده، چالشهای اجتماعی را دلیل بیکارشدن شان میدانند. بینظیر بارکزی، باشندهی ولسوالی کشک کهنهی هرات که پیشتر در یکی از دفترها به عنوان مربی فعالیت داشت، میگوید که دفتر کارش بسته نشده است، اما دیگر زنان را نمیپذیرد.
با این که در شماری از خانوادهها در افغانستان، برادران کنترل بر زندگی خواهران را حق و مسئولیت خود میدانند؛ اما احکام شریعت اسلام و فقه حنفی به برادران حق مداخلهی غیرشرعی و غیرقانونی را در زندگی خواهران نمیدهد؛ برادران نمیتوانند خواهران شان را به ازدواج مجبور کنند یا مانع آموزش، کار یا رفتوآمد آنان بدون مجوز شرعی و قانونی شوند.
عقربههای ۱۲:۰۰ چاشت را نشان میدهد؛ همکارانش یکییکی اتاق کار را برای گرفتن غذا ترک میکنند. جمیله اما با عجله گوشیاش را برمیدارد، صفحهی انستاگرامش را باز میکند و به پیام مشتریانی پاسخ میدهد که برای خرید زیورآلات سفارش داده اند. برای جمیله، یک ساعت وقفهی چاشت تنها زمان صرف غذا نیست؛ بل فرصتی است برای پیشبردن بخشی از تجارت آنلاینش.
