هوا کمکم تاریک میشود و فانوس خانهها یکییکی روشن میشوند، اما در خانهای در پروژهی تایمنی کابل، شب آغاز ساعتهای کار است. از آشپزخانه صدای جوشیدن شربت شکر به گوش میرسد، عطر هل فضای خانه را پر کرده و روی میز، شیر خشک، قالبها، پسته و چهارمغز برای آمادهسازی سفارشها آماده اند.
نتیجهی گفتوگوی سلاموطندار با ۴۴ زن متأهل افغان ساکن در کشورهای کانادا، آلمان، فرانسه، انگلستان، استرالیا، امریکا و روسیه، نشان میدهد که شماری از آنان پس از هجرت با محدودیتهایی در آزادیهای فردی، رابطههای اجتماعی، ادامهی آموزش و فرصتهای کاری روبهرو شده اند و در عین حال شماری دیگر، در آزادیها و فرصتهای زندگی شان احساس تغییر زیادی نکرده اند و همچنان از پشتیبانی همسران و خانوادههای خود برخوردار اند؛ از این رو، تجربهی این زنان از زندگی در مهاجرت یکسان نیست. سه تن از زنان گفتوگوشونده در این گزارش، از محدودشدن رابطههای اجتماعی، سه تن از کاهش آزادیهای فردی و مشارکت در تصمیمگیری و دو تن به طور همزمان از این محدودیتها سخن گفته اند.
برخی از باشندگان ولسوالی زیباک بدخشان، میگویند در این ولسوالی تنها یک کلینیک صحی وجود دارد که پاسخگوی نیازهای درمانی مردم نیست. به گفتهی آنها، دوری مرکزهای درمانی و خرابی جادهها، دسترسی به خدمات صحی را دشوار کرده و همهساله مشکلهای جدی برای بیماران ایجاد میکند.
پزشکان متخصص نسایی_ولادی، با تأیید مشکل موجود در دسترسی به خدمات درمانی در این ولایت، تأکید دارند که زنان باردار باید به هدف پیشگیری از بروز خطرهای بیشتر، پیش از نزدیکشدن به زمان زایمان، باید معاینههای لازم را منظم انجام دهند و برای زایمان حتمی به یکی از مرکزهای صحی مراجعه کنند.
اتحادیهی اروپا، اعلام کرده است که به پشتیبانی از خدمات نجاتبخش برای مراقبت از مادران و نوزادان در افغانستان ادامه میدهد.
با این که ازدواج دوم و چندهمسری در شریعت اسلامی زیر شرایط مشخص مجاز دانسته شده است، شماری از زنان در کندز میگویند که در زندگی مشترک خود بارها با فشار و پافشاری خانوادهی شوهر برای ازدواج دوم همسران شان روبهرو شده اند. آنان، میافزایند که دلیل اصلی این فشارها ناشی از باورهای سنتی خانوادهها مانند نداشتن فرزند پسر، عدم تداوم نسل و گاهی مشکل عقامت و نیز خودداری از فرزندآوری پیهم عنوان میشود؛ موضوعی که در بسیاری موردها آرامش روانی خانواده را زیر تأثیر قرار میدهد.
ساعت پنج بامداد است و هنوز آفتاب بر زمینهای زراعتی سمنگان نتابیده که وحیده نوری ۳۵ساله، باشندهی ولسوالی حضرت سلطان، در باغچهی خانگی خود سرگرم است. او از پنج سال به این سو به دلیل مشکلهای اقتصادی در کنار مسئولیتهای خانهداری، سرگرم کاشت سبزیها است و تلاش میکند بخشی از هزینههای خانوادهاش را از این راه تأمین کند.
بخش افغانستان برنامهی توسعهای سازمان ملل متحد، گفته که به توانمندسازی تجارتهای کوچک و متوسط و تقویت توسعهی اقتصادی پایدار و فراگیر در این کشور ادامه میدهد.
در این گزارش با ۲۰ دختر در هشت ولایت افغانستان گفتوگو شده است؛ ۱۲ تن آنها ادامهی تحصیل و تمرکز بر شغل را دلیل اصلی ازدواجنکردن شان میدانند و هشت تن دیگر نیز میگویند که هنوز با فرد مناسبی برای تشکیل زندگی مشترک همآهنگ نشده اند.
با این که شماری از زنان در دایکندی، میگویند پس از ازدواج، برای دیدار با خانواده و اقارب، از سوی شوهر و خانوادهی شوهر، با محدودیت روبهرو شده اند، آگاهان مسائل حقوقی و عالمان دین، تأکید میکنند که محرومکردن زنان از داشتن روابط با خانواده و اقارب جواز ندارد و میتواند پیامدهای جدی روانی و اجتماعی داشته باشد و در بسا مورد از راه گفتوگو، میانجیگری و مراجعه به نهادهای حقوقی قابل پیگیری است.
صدای شانههای قالینبافی از پشت دیوارهای یکی از پسکوچههای شهر فیضآباد، مرکز بدخشان، به گوش میرسد؛ جایی که یک دختر ۱۹ساله با راهاندازی کارگاه قالینبافی، زمینهی کار و درآمد را برای دهها زن و دختر فراهم کرده است.
هنهی ۱۹ساله و باشندهی فیضآباد، با هزینهی ۱۰۰ هزار افغانی یک کارگاه قالینبافی راهاندازی کرده است.
دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، به مناسبت روز جهانی زنان در دیپلماسی گفته که حضور و صدای زنان برای تحقق صلح پایدار، توسعهی فراگیر و آیندهی روشن برای افغانستان ضروری است. یوناما، افزوده که مشارکت کامل و معنادار زنان نه تنها یک حق اساسی، بل که پیششرطی برای دستیابی به جوامع نیرومندتر و صلحآمیزتر است.
همزمان با روز جهانی زنان بیوه، شماری از زنان در افغانستان که شوهران شان را از دست داده اند، میگویند که با مشکلهای اقتصادی محدودیتهای اجتماعی و کمبود فرصتهای کاری روبهرو استند.
سازمان ملل متحد، اعلام کرده که بیش از ۲۵۸ میلیون زن بیوه در جهان زندگی میکنند؛ زنانی که به گفتهی این سازمان، بیشتر نادیده گرفته میشوند، از حمایت کافی برخوردار نیستند و حتا در آمارهای رسمی نیز بازتاب نمییابند.
به گفتهی این سازمان، زنان بیوه در کشورهای در حال توسعه با چالشهایی چون فقر، خشونت، مشکلهای صحی و پیامدهای ناشی از جنگ و درگیری روبهرو اند.
غور با پیشینهای غنی در عرصهی صنایع دستی به ویژه خامکدوزی، یکی از مرکزهای مهم تولید این هنر اصیل در افغانستان به شمار میرود. این صنعت که ریشه در فرهنگ و سنتهای بومی دارد، افزون بر بازتاب هویت فرهنگی، به عنوان منبع درآمد و زمینهساز خودکفایی اقتصادی برای زنان نیز اهمیت ویژهای یافته است.
کمیتهی بینالمللی صلیب سرخ، اعلام کرده که به ۴۰۰ زن باردار و شیرده در شهر مزارشریف، مرکز بلخ، کمکهای نقدی ارائه کرده است.
