از میان ۱۴ پسر و ۱۱ دختر گفت‌وگوشونده در این گزارش، ۱۱ تن به دلیل مشکلات اقتصادی و نبود فرصت‌های شغلی پایدار، نُه تن به دلیل علاقه به کسب مهارت و پنج تن برای استفاده‌ی مؤثر از وقت شان، به پیشبرد هم‌زمان چند شغل رو آورده اند. ۱۶ تن از گفت‌وگوشوندگان این گزارش دو شغل و نُه تن دیگر سه شغل را به گونه‌ی هم‌زمان پیش می‌برند.
یافته‌های سلام‌وطندار از گفت‌وگو با ۲۰ زن در ۱۱ ولایت افغانستان نشان می‌دهد که ۱۶ تن آن‌ها پس از استفاده از گیاهان دارویی بهبود یافته یا هنوز در حال درمان اند و تا اکنون عارضه‌ای گزارش نکرده اند؛ اما چهار زن دیگر از بروز عوارض جانبی خبر می‌دهند. در همین حال، پزشکان هشدار می‌دهند که مصرف خودسرانه گیاهان دارویی بدون مشوره متخصصان می‌تواند عوارض جانبی به هم‌راه داشته باشد و وضعیت بیماران را وخیم‌تر کند.
نتایج گفت‌وگوی سلام‌وطندار با ۱۷ جوان افغان که در ایران و پاکستان متولد شده و در یک سال گذشته به افغانستان بازگشته، نشان می‌دهد که شماری از آن‌ها با چالش‌های اقتصادی، اجتماعی و آموزشی روبه‌رو هستند؛ مشکلاتی که روند ادغام و سازگاری شان با محیط اجتماعی و فرهنگی افغانستان را دشوار کرده است.
گفت‌وگوی سلام‌وطندار با ۱۴ زنی که کودکان شان به سوراخ قلب مبتلا اند، نشان می‌دهد که دست‌رسی‌نداشتن به مرکزهای درمانی هنگام زایمان و آگاهی‌نداشتن در باره‌ی این بیماری، تشخیص و درمان کودکان مبتلا به سوراخ قلب را به تأخیر انداخته است. از میان ۱۴ زن گفت‌وگوشونده در نُه ولایت، هفت تن گفته که به مرکزهای درمانی دست‌رسی نداشته اند.
شماری از جوانان که بار تأمین نیازهای خانواده‌ی شان را بر دوش می‌کشند، می‌گویند که این مسئولیت آن‌ها را از دست‌رسی به فرصت‌های تحصیلی، شغل مورد علاقه و لذت‌های دوره‌ی جوانی محروم کرده است. سلام‌وطندار در این گزارش با ۳۱ جوان در ولایت‌های گوناگون گفت‌وگو کرده که هر یک از دو تا ۱۵ سال نیازهای خانواده‌های شان را تأمین کرده اند.
یافته‌های سلام‌وطندار از گفت‌وگو با ۲۲ مادر که پسران شان ازدواج کرده اند، نشان می‌دهد که ۱۵ تن آن‌ها پس از ازدواج پسران شان، از کاهش توجه، محبت و رسیدگی آن‌ها شکایت دارند. این مادران از کم‌شدن دیدارها و احوال‌پرسی‌ها تا کاهش حمایت مالی و تغییر روابط خانوادگی سخن می‌گویند.
خریدهای غیرضروری و تصمیم‌های لحظه‌ای هنگام خرید می‌توانند بر بودجه‌ی شخصی افراد و وضعیت مالی خانواده‌ها تأثیر بگذارند. این رفتار بخشی از تجربه‌های روزمره‌ی برخی زنان است؛ اما تداوم آن می‌تواند تأمین هزینه‌های ضروری زندگی را با چالش روبه‌رو کند.
سلام‌وطندار در این گزارش با ۲۴ زن ۱۷ تا ۳۴ساله در هشت ولایت گفت‌وگو کرده است.
گفت‌وگوی سلام‌وطندار با ۱۰ خانواده از ۹ ولایت افغانستان نشان می‌دهد که اعضای خانواده‌های آن‌ها در دو سال اخیر، هنگام مهاجرت از مسیرهای غیرقانونی به ایران و ترکیه، جان باخته اند. این خانواده‌ها، می‌گویند که بی‌کاری و مشکل‌های اقتصادی، جوانان را به پیمودن مسیرهای پرخطر مهاجرت سوق داده و خانواده‌های شان را با پیامدهای سنگین عاطفی و اقتصادی روبه‌رو کرده است.
فسخ نامزدی برای شماری از دختران، تنها به پایان یک رابطه محدود نمی‌شود؛ بل که می‌تواند آغازگر فشارهای خانوادگی، قضاوت‌های اجتماعی و نگرانی در باره‌ی ازدواج دوباره باشد. دختران گفت‌وگوشونده در این گزارش پس از فسخ نامزدی با سرزنش و نگرانی از حرف مردم روبه‌رو و شماری نیز در انتخاب رابطه‌ی بعدی محتاط‌تر شده اند.
شماری از جوانان در ۱۰ ولایت می‌گویند با وجود داشتن حساب بانکی، به دلیل دشواری دست‌رسی فوری به پول نقد، مشکلات دستگاه‌های خودپرداز و بی‌اعتمادی ناشی از تجربه‌های ناموفق، ترجیح می‌دهند پول خود را در خانه نگه‌داری کنند. در این گزارش با ۱۸ جوان میان ۲۰ تا ۳۵ سال شامل ۱۰ زن و هشت مرد، گفت‌وگو شده است.
پشتیبانی نهادهای حامی، برای شماری از زنان بازگشته به افغانستان فرصتی فراهم کرده تا پس از تجربه‌ی بی‌کاری و مشکل‌های اقتصادی، دوباره از مهارت‌های شان برای راه‌اندازی کسب‌وکارهای کوچک استفاده کنند.
با این که نبود باشگاه در نزدیکی محل زندگی، هزینه‌های بلند و محدودیت دست‌رسی به امکانات ورزشی، مسیر ورزش را برای بسیاری از جوانان دشوار کرده، جوانان هم‌چنان علاقه‌مند ورزش اند. شماری از جوانان به باشگاه‌های دورتر می‌روند، برخی در خانه تمرین می‌کنند و گروهی نیز با استفاده از فضاهای در دست‌رس، ورزش را ادامه می‌دهند.
اطلاعات به دست‌آمده از وزارت صحت عامه‌ی، سازمان پزشکان بدون مرز، صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، گفت‌وگو با هشت پزشک نسایی-ولادی و ۱۷ زن در ۱۱ ولایت، نشان می‌دهد که بیش‌تر مرگ‌ومیر نوزادان در افغانستان، به دلیل عامل‌های قابل پیش‌گیری رخ می‌دهد. داده‌های به‌دست‌آمده از وزارت صحت عامه نشان می‌دهد که در ۲۰۲۴ از هر ۱۰۰ نوزاد متولدشده، نزدیک به یک نوزاد در همان روزهای نخست زندگی جان باخته است.
گذشته‌ای که فراموش نشده و آینده‌ای که هنوز نرسیده است؛ برای شماری از جوانان به دغدغه‌ای تبدیل شده که آنان را از زندگی در لحظه‌ی حال دور کرده است. گفت‌وگوی سلام‌وطندار با ۲۰ جوان در کابل و شماری از ولایت‌های افغانستان نشان می‌دهد که خاطره‌ها، حسرت‌ها و تجربه‌های پیشین، در کنار نگرانی از آنچه که در پیش است، ذهن آنان را هم‌چنان درگیر نگهداشته است. از میان جوانان مصاحبه‌شونده در این گزارش نُه تن آنان می‌گویند که در گذشته مانده اند و ۱۱ تن دیگر با نگرانی‌ها و دغدغه‌های آینده زندگی را سر می‌کنند.
خانواده، وضعیت اقتصادی، دست‌رسی به امکانات، سن و حتا میزان آگاهی زنان و دختران، همه در شکل‌گیری نگاه آن‌ها به فردا نقش دارند. سلام‌وطندار در گفت‌وگو با ۲۵ زن و دختر در ولایت‌های مختلف در گروه سنی ۱۷ تا ۳۵ سال دریافته که خانواده برای شماری از آن‌ها به مهم‌ترین منبع پشتیبانی و امید به آینده تبدیل شده است.
گفت‌وگو با ۳۳ جوانی که آغاز تحصیلات عالی را با فاصله‌ی چهار تا چهارده سال از سن معمول و با وقفه تجربه کرده اند، نشان می‌دهد که با فراهم‌شدن دوباره‌ی شرایط، این جوانان آموزش عالی را از سر گرفته اند. به گفته‌ی این جوانان، مهم‌ترین عامل عدم ورود به موقع آنان به دانش‌گاه مشکل اقتصادی بوده است.
