صفحه ویژه مهاجرت

به مهاجرت نامنظم نه بگویید

هیئتی از وزارت داخله به ایران رفت

عبدالمتین قانع، سخن‌گوی وزارت امور داخله‌ی امارت اسلامی، اعلام کرده که هیئتی از معینیت مبارزه با مواد مخدر این وزارت، در جریان يک سفر رسمی عازم جمهوری اسلامی ایران شده است.

رنجی که مکث نمی‌کند؛ روایت زنی که برای سرپرستی از فرزندانش فرسود

بیست سال است که از جایگاه سنتی زن خانه، به جایگاهی با تعریف مردانه در افغانستان، یعنی سرپرست خانواده تغییر موقعیت داده و تنها تکیه‌گاه فرزندانش در روزهای خوب و بد زندگی بوده است. نسترن -نام مستعار- در این مدت از طریق گلدوزی و خیاطی، نانی سر سفره برده و سقفی روی سر فرزندانش ساخته است.

قصه‌ی زنی که روزش را با بازرسی مراجعه‌کنندگان در یکی از وزارت‌خانه‌ها سر می‌کند

عابده سلطانی ۴۵ساله‌ باشنده‌ی اصلی قلعه‌ی زمان‌خان کابل است و چهار سال پیش، پس از گذراندن یک دوره‌ی آموزشی کوتاه‌مدت، در بخش امنیتی این وزارت‌خانه استخدام شده است. از آن زمان، هر روز صبح زود تا دیروقت روز در همین اتاق، درگیر بازرسی زنانی‌ست که برای کارهای اداری به این ‌جا می‌آیند. «وقتی آمدم، تجربه نداشتم؛ اما سه ماه یک دوره‌ی آموزشی بود. آن را سپری کردم، یاد گرفتم و حالا کارم خیلی خوب شده. مشکلات اولیه حل شد؛ اما کار ما، تلاشی است، کمی سخت است.

وقتی نگاه‌ها زندان‌ تازه‌ای می‌سازد؛ قصه‌ی زنی از روزهای پس از زندان

به گفته ی زینب پس از این که وارد زندان شد، همه چیزی برایش رنگ دیگری گرفت؛ رنگی که با آزادشدنش سر جایش ماند و سیاهی آن از زندگی‌اش پاک نشد. می‌گوید که پس از آزادشدن، در جمع بستگانش پذیرفته نشد. «همسایه‌ها گپ می‌زدند، فامیل پشت خود دور دادند؛ حتا برادر و خواهرم که هم‌خونم بودند، رفت‌وآمد خلاص کردند؛ هر کی گپ پشت گپ می‌زد؛ هیچ محفل خوشی و غم ما را دعوت نمی‌کردند.»

دستی برای ایستادن؛ روایت زنی دارای معلولیت که به دیگران امید می‌آفریند

در این جا، کارگاهی برای ساخت اعضای مصنوعی فعال است؛ جایی که ۱۱ زن در آن تلاش دارند بر اساس نیاز به مراجعه‌کنندگان اندامی برای برداشتن بار زندگی بسازند. صدای برخورد پلاستیک با دستگاه برش، در فضای کوچک کارگاه پیچیده است؛ زن جوانی که با پای مصنوعی کنار میز ایستاده، با دستانی که به درد و تجربه آغشته اند، قطعه‌های سرد پلاستیک را به اندامی امیدبخش برای دیگر زنان و کودکان تبدیل می‌کند.

نان به بهای جان؛ یک چوپان افغان در ایران کشته شده است

خانواده‌ای در ولسوالی ینگی‌قلعه‌ی تخار، با فرستادن تصویرهایی به سلام‌وطندار، می‌گوید که پسر 15‌ساله‌ی این خانواده که از یک سال به این سو در ولایت فارس ایران، مصروف چوپانی بوده، به شکل بی‌رحمانه‌ای کشته شده است.

این پسر رامین نام داشته و به گفته‌ی خانواده‌اش، یک‌شنبه‌شب -7 جوزا- در منطقه‌ی مرودشت ولایت فارس ایران، توسط افراد ناشناس کشته شده است.

ویدیو‌
سرنوشت نامعلوم
دیگر مطالب

بیش از 2300 شهروند افغانستان از ایران و پاکستان اخراج شدند

کمیسیون عالی رسیدگی به مشکلات مهاجرین، اعلام کرده که دو هزار و 363 شهروند افغانستان از ایران و پاکستان اخراج شده اند.

این کمیسیون، در خبرنامه‌ای نوشته که این افراد روز گذشته از طریق گذرگاه‌های مرزی اسلام‌قلعه در هرات، پل ابریشم در نیمروز، اسپین‌بولدک در کندهار و تورخم در ننگرهار، به افغانستان برگشته اند.

اخراج بیش از ۱۵۰۰ شهروند افغانستان از ایران و پاکستان

کمیسیون رسیدگی به مشکلات مهاجرین، اعلام کرده است که ایران و پاکستان در یک روز، ‌هزار و ۵۷۴ شهروند افغانستان را اخراج کرده ‌اند.
۲۸۴ خانواده شامل ‌هزار و ۵۷۴ تن، از طریق گذرگاه‌های اسلام‌قلعه در هرات، پل‌ابریشم در نیمروز، اسپین‌بولدک در کندهار و تورخم در ننگرهار به افغانستان بازگردانده شده ‌اند.

تنش پاکستان و امارت اسلامی؛ محدودیت‌ها بر مهاجران افزایش یافته است

هم‌زمان با افزایش تنش‌ها میان کابل و اسلام‌آباد، شماری از شهروندان افغانستان در پاکستان می‌گویند که با موج تازه‌ای از محدودیت‌ها روبه‌رو شده‌اند؛ محدودیت‌هایی که شامل دشواری در تمدید ویزا، سخت‌گیری‌های اداری، افزایش نظارت‌های امنیتی و شکل‌گیری فضای نامطمئن است.

افزایش فشار بر جوانان افغان در پاکستان؛ «از ترس اخراج‌شدن حتا خوابم نمی‌برد»

سلام‌وطندار در گفت‌وگو با ۱۰ جوان مهاجر افغانستان در پاکستان و ۱۰ جوانی که به ‌تازگی از این کشور اخراج شده ‌اند، دریافته است که ترس از بازداشت، تمدیدنشدن ویزا و محدودیت دست‌رسی به خدمات اساسی، از مهم‌ترین مشکلات آنان در پاکستان و در صورت برگشت به افغانستان نیز بی‌کاری از دیگر مشکلات آنان است.