هیئتی از وزارت داخله به ایران رفت
عبدالمتین قانع، سخنگوی وزارت امور داخلهی امارت اسلامی، اعلام کرده که هیئتی از معینیت مبارزه با مواد مخدر این وزارت، در جریان يک سفر رسمی عازم جمهوری اسلامی ایران شده است.
عبدالمتین قانع، سخنگوی وزارت امور داخلهی امارت اسلامی، اعلام کرده که هیئتی از معینیت مبارزه با مواد مخدر این وزارت، در جریان يک سفر رسمی عازم جمهوری اسلامی ایران شده است.
بیست سال است که از جایگاه سنتی زن خانه، به جایگاهی با تعریف مردانه در افغانستان، یعنی سرپرست خانواده تغییر موقعیت داده و تنها تکیهگاه فرزندانش در روزهای خوب و بد زندگی بوده است. نسترن -نام مستعار- در این مدت از طریق گلدوزی و خیاطی، نانی سر سفره برده و سقفی روی سر فرزندانش ساخته است.
عابده سلطانی ۴۵ساله باشندهی اصلی قلعهی زمانخان کابل است و چهار سال پیش، پس از گذراندن یک دورهی آموزشی کوتاهمدت، در بخش امنیتی این وزارتخانه استخدام شده است. از آن زمان، هر روز صبح زود تا دیروقت روز در همین اتاق، درگیر بازرسی زنانیست که برای کارهای اداری به این جا میآیند. «وقتی آمدم، تجربه نداشتم؛ اما سه ماه یک دورهی آموزشی بود. آن را سپری کردم، یاد گرفتم و حالا کارم خیلی خوب شده. مشکلات اولیه حل شد؛ اما کار ما، تلاشی است، کمی سخت است.
به گفته ی زینب پس از این که وارد زندان شد، همه چیزی برایش رنگ دیگری گرفت؛ رنگی که با آزادشدنش سر جایش ماند و سیاهی آن از زندگیاش پاک نشد. میگوید که پس از آزادشدن، در جمع بستگانش پذیرفته نشد. «همسایهها گپ میزدند، فامیل پشت خود دور دادند؛ حتا برادر و خواهرم که همخونم بودند، رفتوآمد خلاص کردند؛ هر کی گپ پشت گپ میزد؛ هیچ محفل خوشی و غم ما را دعوت نمیکردند.»
در این جا، کارگاهی برای ساخت اعضای مصنوعی فعال است؛ جایی که ۱۱ زن در آن تلاش دارند بر اساس نیاز به مراجعهکنندگان اندامی برای برداشتن بار زندگی بسازند. صدای برخورد پلاستیک با دستگاه برش، در فضای کوچک کارگاه پیچیده است؛ زن جوانی که با پای مصنوعی کنار میز ایستاده، با دستانی که به درد و تجربه آغشته اند، قطعههای سرد پلاستیک را به اندامی امیدبخش برای دیگر زنان و کودکان تبدیل میکند.
خانوادهای در ولسوالی ینگیقلعهی تخار، با فرستادن تصویرهایی به سلاموطندار، میگوید که پسر 15سالهی این خانواده که از یک سال به این سو در ولایت فارس ایران، مصروف چوپانی بوده، به شکل بیرحمانهای کشته شده است.
این پسر رامین نام داشته و به گفتهی خانوادهاش، یکشنبهشب -7 جوزا- در منطقهی مرودشت ولایت فارس ایران، توسط افراد ناشناس کشته شده است.
جمعیت هلال احمر ولایت کرمان ایران، اعلام کرده که در پی واژگونی یک موتر حامل شهروندان افغانستان در این ولایت، دو تن جان باخته و هفت تن دیگر زخمی شده اند.
روند بیسابقهی بازگشت مهاجران به ویژه از ایران و پاکستان، در شرایط پرتنش منطقه و دشواریهای اقتصادی در افغانستان، این کشور را به سمت یک بحران انسانی سوق میدهد. کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، هشدار میدهد که افغانستان به تنهایی توان تابآوری همزمان در برابر بحران مهاجرت، ناداری و تغییرات اقلیمی را ندارد.
شورای پناهندگان ناروی، اعلام کرده که کودکان افغان در پی بمبارانهای شدید اخیر در سراسر ایران، دچار آسیبهای روانی شده و خانوادههای آنها نیز، با مشکلهای اقتصادی فزاینده روبهرو استند.
کمیسیون رسیدگی به مشکلات مهاجرین امارت اسلامی، اعلام کرده که در یک روز بیش از پنج هزار شهروند افغانستان از ایران و پاکستان اخراج شده اند.
حمدالله فطرت، معاون سخنگوی امارت اسلامی، امروز (جمعه، ۱ جوزا/۲۲ می) در خبرنامهای در حساب کاربری خود در اکس نوشته که روز گذشته، پنج هزار و ۶۶۳ تن وارد افغانستان شده اند.
پرویز امینزاده، خبرنگار افغان مقیم پاکستان، شام چهارشنبه ۲۰ می، از سوی پلیس پاکستان در شهر راولپندی بازداشت شد.
به گفتهی منابع، امینزاده حوالی ۰۶:۴۵ شام از منزلش در شهرک فیصل مربوط منطقهی اف-۱۸ راولپندی بازداشت شده است.
کمیسیون رسیدگی به مشکلات مهاجرین امارت اسلامی، اعلام کرده که ایران و پاکستان در دو روز گذشته ۱۲ هزار و ۵۹۵ شهروند افغانستان را اخراج کرده اند.
بر بنیاد آمار این کمیسیون، تنها در یک روز گذشته شش هزار و ۸۱۴ شهروند افغانستان از ایران و پاکستان وارد کشور شده اند.
شماری از شهروندان افغانستان که به تازگی از تاجیکستان اخراج شده اند، میگویند که شب را بدون سرپناه در مرز سپری کرده و هنوز از سرنوشت برخی اعضای خانوادههای شان اطلاعی ندارند. آنها میافزایند که تمامی وسایل، پول و سندهای شان در تاجیکستان باقی مانده و اکنون در وضعیت دشوار و نگرانکنندهای به سر میبرند.
سازمان ملل متحد، از آغاز یک پروژهی مشترک به ارزش ۴۱.۸۴ میلیون دالر در غرب افغانستان خبر داده است؛ طرحی که هدف آن حمایت از بازگشتکنندگان، آوارگان داخلی و جوامع آسیبپذیر در هرات و فراه عنوان شده است.
این طرح از اپریل ۲۰۲۶ تا دسمبر ۲۰۲۷ ادامه خواهد داشت و ۱۴.۷۷ میلیون دالر از سوی صندوق امانی ویژهی افغانستان تأمین شده است.
شماری از شهروندان افغانستان که در سالهای پسین مهاجرت کرده اند، میگویند که زندگی در کشورهای دیگر برای آنها فرصتهای تازهای برای آموزش، کار و رشد فردی فراهم کرده است؛ هرچند چالشهای زبانی، فرهنگی و هویتی همچنان بخشی جداییناپذیر از تجربهی مهاجرت باقی مانده است.
