جوانان در کاپیسا از انباشت زباله‌ها در ساحه‌های سبز شکایت دارند
شماری از جوانان در کاپیسا، از انباشته‌شدن زباله‌ها در ساحه‌های سبز شکایت کرده و میگویند که نبود زباله‌دانی و بی‌توجهی برخی شهروندان، این مکان‌ها را با آلوده کرده است.
شماری از جوانان در کاپیسا، از انباشته‌شدن زباله‌ها در ساحه‌های سبز شکایت کرده و میگویند که نبود زباله‌دانی و بی‌توجهی برخی شهروندان، این مکان‌ها را با آلوده کرده است.
برای بیشتر شهروندان کشور، استفاده از تلفن های همراه و اینترنت به بخشی از زندگی روزمره شان مبدل شده است؛ اما در شماری از بخش ها، کیفیت پایین خدمات مخابراتی و اینترنتی، برقراری تماس یا اشتراک در یک برنامه آموزشی آنلاین را برای مردم دشوار می‌سازد.
شماری از باشندگان کابل، با شکایت از کم‌بود پول خرد در بازارها، میگویند که این مشکل دادوستد روزمره را برای شان دشوار کرده است. آن‌ها، از بانک مرکزی افغانستان می‌خواهند که پول‌های خرد بیش‌تری را وارد بازار کند.
شماری از باشندگان ولسوالی‌های خواهان، شکی، کوف‌آب، نسی و مایمی بدخشان، از نبود جاده‌های معیاری شکایت دارند. آن‌ها، می‌افزایند که نبود جاده‌های معیاری برقراری ارتباط با شهر فیض‌آباد، مرکز و دیگر ولسوالی‌های بدخشان را دشوار کرده و به افزایش رویدادهای ترافیکی انجامیده است.
باشندگان کندز از نبود تابلوهای نام‌گذاری جاده‌ها و کوچه‌ها شکایت دارند و میگویند که این مشکل، سبب سردرگمی، هدر وقت و ایجاد چالش‌های جدی به ویژه در موردهای اضطراری، برای آنان شده است. آنان، می‌افزایند که برای یافتن مسیرها مجبور به پرس‌وجوی مکرر می‌شوند و این وضعیت، رفت‌وآمد در شهر را دشوار کرده است.
شماری از باشندگان شهر پلخمری، مرکز بغلان، از افزایش بهای مواد اولیه‌ی خوراکی و غیرخوراکی شکایت دارند. آن‌ها، میگویند که نبود شغل و درآمد کافی با بی‌ثباتی قیمت‌ها و نبود نظارت، فشار اقتصادی را بر زندگی شان دوچندان کرده است.
نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد، در واکنش به حمله‌های هوایی پاکستان بر ننگرهار و پکتیکا، شکایت رسمی خود را به شورای امنیت تسلیم کرده است.
نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد، در حساب اکس خود نوشته که این شکایت امروز (دوشنبه، ۴ حوت/۲۳ فبروری) به شورای امنیت تحویل شده است.
شماری از مهاجران افغان در پاکستان، میگویند که پس از تنش‌های پسین میان این کشور و امارت اسلامی، فشارها در برابر مهاجرین افزایش یافته است. آن‌ها، میگویند که پاکستان دست‌رسی مهاجران افغان به آموزش، برق و خدمات بهداشتی را قطع کرده است.
شماری از باشندگان کندز، میگویند که استفاده‌ی مداوم از ترقه‌ها (پتاقی) سبب ایجاد ترس در کودکان، بیماران و سال‌مندان شده است.
شماری از خانواده‌های بلخی که در نتیجه‌ی زمین‌لرزه‌ی ۱۲ عقرب خانه و کاشانه‌ی شان ویران شده است، میگویند که زندگی زیر خیمه‌ها سبب شده تا کودکان و زنان بیمار شوند. این خانواده‌ها با ابراز نگرانی دست‌رسی‌نداشتن به خدمات بهداشتی، نبود بستر برای درمان بهتر بیماران در مرکزهای درمانی در روستاها، کم‌بود تجهیزات پزشکی و نبود پزشکان متخصص را، از مهم‌ترین نیازهای شان عنوان می‌کنند.
بر بنیاد ماده‌ی دوم فقره‌ی چهارم قانون کار افغانستان، تساوی در بست‌های مدیریتی، ارتقای بست کاری و امتیازهای برابر برای کارکنان در اداره‌ها، پیش‌بینی شده است. شماری از حقوق‌دانان، میگویند که کارکنان در بست‌های مدیریتی اعم از زن و مرد حق مساوی دارند و این حقوق شامل ارتقای بست، حقوق و دیگر امتیازها می‌شود.
خانواده‌های شماری از قربانیان انفجار روز گذشته در تایمنی شهر کابل، میگویند که هواپیمای بی‌سرنشین پاکستان این بخشی از پایتخت را هدف قرار داده که در نتیجه‌ی آن بیشتر غیر‌نظامیان «شهید» و زخمی شده اند.
شماری از خبرنگاران افغان در پاکستان، میگویند که تمدیدنشدن ویزای شان از سوی پاکستان، سبب شده که همیشه ترس بازداشت‌شدن از سوی پلیس و اخراج به افغانستان را با خود داشته باشند.
شماری از زنان زراعت‌پیشه و سبزی‌کار در فاریاب، از نبود آب کافی و دست‌رسی‌نداشتن به کود کیمیایی شکایت دارند. آنان، میگویند که گرمای شدید، کم‌آبی و کاهش کمک‌های زراعتی از سوی دولت و نهادهای حمایتی، فعالیت‌های زراعتی آنان را با چالش‌های جدی روبه‌رو کرده است. این زنان، تأکید می‌کنند که در نبود حمایت‌های لازم، بخش عمده‌ای از حاصلات شان از بین می‌رود و انگیزه برای ادامه‌ی زراعت کاهش می‌یابد.
شماری از زنان دام‌دار در کاپیسا، از شیوع بیماری‌های دامی ابراز نگرانی می‌کنند. این زنان که دام‌داری را منبع اصلی درآمد خانواده‌های شان می‌دانند، میگویند که کاهش تولید شیر، مرگ‌ومیر حیوانات، هزینه‌های سنگین درمان و نبود مرکزهای درمانی دولتی، از چالش‌های جدی اند که زندگی بسیاری از خانواده‌ها را زیر تأثیر قرار داده است.
شماری از باشندگان ولسوالی ارگوی بدخشان، میگویند که افزایش هزینه‌ی دیدار پزشکان در مرکزهای درمانی خصوصی، سبب شده که خانواده‌ها توان رفتن به این مرکزها را نداشته باشند.