یافته‌های سلام‌وطندار از گفت‌وگو با ۴۰ زن داوطلب در ۱۱ ولایت افغانستان نشان می‌دهد که آنان به دلیل کم‌بود فرصت‌های شغلی، کسب تجربه‌ی کاری، حفظ ارتباط با حرفه، رشد مهارت‌ها، علاقه به کار و خدمت به مردم، به فعالیت‌های داوطلبانه رو آورده اند.
شماری از زنان در سرپل، می‌گویند که به دلیل دشواری‌های اقتصادی و برخی مشکلات خانوادگی، روند مراجعه‌ی آنان به مرکزهای صحی و ادامه‌ی درمان گاهی با تأخیر روبه‌رو می‌شود. کارشناسان امور اجتماعی و صحی، تأکید می‌کنند که توجه به سلامت همه اعضای خانواده و پی‌گیری به موقع درمان، می‌تواند از پیش‌رفت بیماری‌ها جلوگیری و به حفظ سلامت خانواده کمک کند.
صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف)، می گوید که به مادران در سراسر افغانستان مشاوره‌های تغذیه‌ای را در باره‌ی زمان و شیوه‌ی صحیح شیردهی ارائه می‌کند.
خون‌ریزی پس از زایمان، فشار خون بالا و دست‌رسی محدود به خدمات صحی، از مهم‌ترین عامل‌های مرگ‌ومیر مادران در افغانستان است؛ یافته‌ای که بر بنیاد گفت‌وگو با خانواده‌های قربانیان، پزشکان، نهادهای بین‌المللی و وزارت صحت عامه به دست آمده است. سلام‌وطندار در این گزارش با ۱۵ خانواده، نهادهای بین‌المللی، پزشکان و وزارت صحت عامه‌ی امارت اسلامی گفت‌وگو کرده است.
نمایش‌گاه سه‌روزه‌ی فرآورده‌های داخلی دایکندی، با هم‌کاری ریاست صنعت و تجارت و حمایت مالی بنیاد آقاخان، از چهارم اسد با حضور تولیدکنندگان زن و مرد از هشت ولسوالی و مرکز این ولایت گشایش و امروز پایان یافت. مسئولان، می‌گویند که هدف از برگزاری این نمایش‌گاه، معرفی فرآورده‌های بومی، ایجاد زمینه‌ی بازاریابی و پشتیبانی از تولیدکنندگان به ویژه بانوان است.
شماری از پزشکان متخصص با هشدار در باره‌ی پیامدهای مصرف نوشیدنی‌های انرژی‌زا، می‌گویند که این نوشیدنی‌ها به دلیل داشتن کافئین، قند و مواد کیمیایی، سلامت همه‌ی افراد به ویژه زنان و کودکان را با خطرهای جدی روبه‌رو می‌کند.
۸۶ زن زندانی در زندان کابل، دوره‌های آموزشی شش‌ماهه‌ی خیاطی و بیک‌دوزی را به پایان رسانده و امروز (سه‌شنبه، ۶ اسد) سند فراغت خود را دریافت کردند. این برنامه با هم‌کاری مؤسسه‌ی «خدمات انکشافی و رفاهی افغانستان» برگزار شده است.
ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی امارت اسلامی، گفته که به سه هزار و ۲۹۴ پرونده‌ی مربوط به حقوق شرعی زنان رسیدگی شده است.
بخش افغانستان کمیته‌ی بین‌المللی صلیب سرخ، گفته که به هزار زن در دو لایت کمک کرده است.
با این که از نگاه عرف و شریعت، تأمین آب آشامیدنی سالم از مسئولیت‌های مردان خانواده دانسته می‌شود، واقعیت زندگی در شماری از روستاهای افغانستان نشان می‌دهد که این مسئولیت در عمل بیش‌تر بر دوش زنان است. زنان، می‌گویند که مردان به دلیل اشتغال به کارهای بیرون از خانه، نقش کم‌تری در تهیه‌ی آب دارند و همین موضوع سبب شده است که آوردن آب به بخشی از مسئولیت روزمره‌ی زنان تبدیل شود. یافته‌های سلام‌وطندار از گفت‌وگو با ۲۵ زن در هفت ولایت نشان می‌دهد که بسیاری از آنان روزانه میان ۲۰ دقیقه تا یک ساعت از وقت خود را صرف تهیه‌ی آب آشامیدنی می‌کنند.
هبه یا بخشیدن مال بدون دریافت عوض، با تحقق و قبض آن، در اصل مالکیت را به دریافت‌کننده منتقل می‌کند. با این حال، گفت‌وگوی سلام‌وطندار با شماری از زنان نشان می‌دهد که آگاهی محدود از احکام شرعی و قانونی هبه، در برخی خانواده‌ها زمینه‌ساز اختلاف بر سر مالکیت هدیه‌ها شده است.
در میان قفسه‌هایی که از صابون‌های گیاهی، روغن‌های طبیعی و محصول‌های مراقبت از پوست پر شده، زنانی سرگرم بسته‌بندی سفارش‌ها هستند؛ کارگاهی کوچک در هرات که از یک تجربه‌ی آموزشی در ایران آغاز شد و اکنون به ۱۰ تن از زنان و دختران زمینه‌ی اشتغال فراهم کرده است. رقیه رضایی ۲۴ساله، باشنده‌ی هرات، می‌گوید که نزدیک به سه سال پیش، کارگاه «گل مگنولیا» را راه‌اندازی کرده و اکنون افزون بر فراهم‌سازی زمینه‌ی کار به دختران بازمانده از آموزش در هرات، توانسته است فعالیت‌هایش را به پنج ولایت دیگر نیز گسترش دهد.
پزشکان متخصص نسایی_ولادی در دایکندی، هشدار می‌دهند که کم‌بود آب بدن مادر در دوران بارداری، جریان خون و انتقال اکسیژن به جنین را کاهش می‌دهد و خطر سقط، زایمان زودرس، کندشدن رشد جنین، عفونت‌های ادراری، قبضیت شدید و فشار خون پایین را افزایش می‌دهد. آنان، تأکید می‌کنند که نوشیدن آب کافی در دوران بارداری، نه تنها برای سلامت مادر، بل برای رشد و بقای جنین حیاتی است. با وجود این هشدارها، زنان باردار در دایکندی، به دلیل نبود آگاهی و دست‌رسی محدود به آب سالم، آب کافی مصرف نمی‌کنند. این بی‌توجهی در برخی موردها به پیامدهای جبران‌ناپذیری انجامیده است …
حقوق‌دانان، آگاهان فقهی و عالمان دین، می‌گویند که تهیه‌ی مسکن مناسب از مسئولیت‌های شوهر و از مصداق‌های نفقه است. به گفته‌ی آنان، مشوره و تفاهم میان زن و شوهر و درنظرگرفتن نیازهای خانواده در هنگام انتخاب محل زندگی، به آرامش، هم‌دلی و استحکام زندگی مشترک کمک می‌کند.
سه سال پیش یک زن جوان در کابل با سرمایه‌ی ۱۰ هزار افغانی، کارگاه هنری‌ای را راه‌اندازی کرد که در آن، محصول‌های مختلف با استفاده از مواد کیمیایی رزین اپوکسی تولید می‌شد. این کارگاه اکنون به حدود ۲۰۰ زن و دختر، فرصت آموزش این هنر و کسب درآمد از آن را فراهم کرده است.
در بسیاری از خانواده‌ها در افغانستان، پس از درگذشت مادر، دختر بزرگ خانواده ناخواسته نقش مادر را بر عهده می‌گیرد؛ نقشی که با مسئولیت مراقبت از خواهران و برادران و مدیریت امور خانه هم‌راه است. مسئولیتی سنگین که شماری از این دختران را با چالش‌های فراوان روبه‌رو کرده و گاهی آن‌ها را وادار می‌کند از بخشی از آرزوها و زندگی شخصی خود بگذرند.
