به باور پزشکان، با این که تطبیق واکسین تیتانوس برای پیشگیری از بیماریهای کشنده برای مادران و نوزادان حیاتی است؛ اما شماری از زنان در جوزجان، میگویند که به دلیل نبود آگاهی، مشکلات اقتصادی و دسترسی محدود به خدمات صحی، هنوز از دریافت این واکسین محروم مانده اند.
بر بنیاد دادههای بخش سیستم مدیریت اطلاعات سلامت شفاخانهی «شیخ زاید»، در ۱۴۰۴ خورشیدی ۹۰۲۰ مورد سکتهی مغزی در این مرکز ثبت شده است. از این میان، ۱۹۹۴ مورد مربوط به افرادی زیر ۳۸ سال بوده است. این رقم، در مقایسه با ۱۴۰۳ که ۱۶۱۳ مورد سکتهی مغزی میان جوانان ثبت شده بود، نشاندهندهی افزایش حدود ۲۳درصدی است.
در دوران بارداری، توجه به سلامت مادر یکی از مهمترین اولویتها به شمار میرود؛ اما در میان همهی این مراقبتها، سلامت دهن و دندان هنوز هم برای بسیاری از زنان، موضوعی کماهمیت تلقی میشود؛ در حالی که به گفتهی پزشکان، مشکلات دندان میتواند فراتر از یک درد ساده، سلامت جنین را نیز با خطر روبهرو کند.
از میان ۲۵ زن گفتوگوشده، هفت تن میگویند که در پرداخت هزینهی اینترنت با چالشی روبهرو نیستند؛ اما ۱۸ تن دیگر میگویند که با دشواری میتوانند این هزینه را بپردازند. بر بنیاد این بررسی، هزینهی ماهانهی اینترنت برای این زنان میان ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ افغانی است؛ هزینهای که در تمامی موارد توسط سرپرستان خانواده پرداخت میشود.
صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف)، اعلام کرده که در سال گذشتهی میلادی به 25 هزار خانواده در افغانستان پول نقد توزیع کرده است.
مسئولان ریاست امربهمعروف و نهیازمنکر هرات، بر رعایت حجاب اسلامی به گونهی کامل تأکید میکنند و میگویند که معیار حجاب، پوشش فراخ و غیرچسب است. عزیزالرحمان المهاجر، رییس امربهمعروف و نهیازمنکر هرات، میگوید حجاب باید به گونهای باشد که تمام بدن زن را بپوشاند و جلب توجه نکند.
در قرآنکریم (سورهی توبه، آیهی ۶۰)، فقرا و نیازمندان از مستحقان زکات دانسته شده اند و در احادیث، رسیدگی به زنان بیوه همتراز با اعمال بزرگ اجتماعی توصیف شده است. در اسناد بینالمللی مانند اعلامیهی جهانی حقوق بشر نیز دسترسی به حداقلهای معیشتی و حمایت در شرایط بحران به عنوان یک حق اساسی شناخته میشود.
زنی در کابل، با ایجاد یک کارگاه خیاطی و صنایع دستی، زمینهی یادگیری حرفه و اشتغال به دیگر زنان را فراهم کرده است.
کارشناسان صحی، ۱۱ تا ۱۴سالگی را مهمترین مرحلهی رشد بدن میدانند؛ اما در افغانستان بیشتر دختران در این سن از تغذیهی متوازن و باکیفیت بیبهره اند. دختران نه تنها با مشکلات اقتصادی، بل به دلیل نبود آگاهی، باورهای نادرست سنتی و بیتوجهی خانوادهها نیز در زندگی با دشواریهای گوناگونی دستوپنجه نرم میکنند. در مناطق روستایی بیشتر دختران به دلیل مشکلات اقتصادی به غذای کافی دسترسی ندارند و حتا نمیتوانند غذاهای مغذی مصرف کنند؛ از همین رو با کمبود کلسیم، آهن، ویتامینها و دیگر مواد مهم روبهرو اند.
مسئولان امنیتی غزنی، میگویند که یک زن در این ولایت با انداختن به چاه خودکشی کرده است.
شماری از زنان در تخار، میگویند که ناداری و دسترسی محدود به خوراکیهای مغذی، سبب شده تا به ضعف جسمی، سرگیچی و بیحالی دچار شوند؛ مشکلی که به گفتهی آنان روزبهروز در حال افزایش است.
سال آموزشی جدید در افغانستان آغاز شده است؛ اما محدودیتهای آموزشی بر دختران همچنان ادامه دارد. در درازای این چند سال محدودیت آموزشی بر دختران، برخی از دختران ازدواج کردند، برخی به آموزش آنلاین–بدیل آموزشی رو آوردند، عدهای سرگرم فراگیری حرفه شدند و رقم قابل توجهی سرگرم کارهای خانه شده اند.
با این که شریعت اسلامی و قوانین حاکم در افغانستان پس از درگذشت پدر حق سرپرستی فرزندان را به مادر میدهد؛ اما برخی از زنان بیوه در گفتوگو با سلاموطندار میگویند که آنان از سوی خانوادهی شوهر از این حق محروم شده اند. زنان گفتوگوشده در این گزارش، نه تنها با درد ازدستدادن همسر روبهرو اند، بل برای نگهداری فرزندان شان نیز زیر فشار خانوادهی شوهر قرار میگیرند و در بیشتر موارد همزمان با ازدستدادن شوهر، از فرزندان شان نیز بر بنیاد فرهنگ حاکم در خانوادهها جدا میشوند.
سانجی ویجسکرا، مدیر منطقهای یونیسف برای جنوب آسیا، خواستار بازگشایی مکتبها به روی دختران در افغانستان شده است.
ویجسکرا، امروز (پنجشنبه، ۶ حمل/۲۶ مارچ) در حساب کاربری خود در اکس نوشته که آغاز سال تعلیمی جدید باید برای هر کودک نویدبخش امید باشد.
او، افزوده که دختران در افغانستان بیشتر از حدانتظار منتظر بازگشت به مکتب مانده اند و اکنون زمان آن رسیده است که دروازههای مکتبها دوباره گشوده شود.
حامد کرزی، رییسجمهور پیشین افغانستان، گفته که محرومیت دختران و زنان از آموزش و کار، پیامدهای جبرانناپذیری به ثبات و توسعهی افغانستان به همراه دارد.
در نخستین ساعتهای یک صبح سرد و در پسکوچههای فاریاب، زنی 40سالهای از خانه بیرون زده تا برای فرزندانش لقمهنانی پیدا کند. این زن لیلا نام دارد و مادر هفت فرزند است؛ مادری که سالها بار مسئولیت خانواده را به دوش میکشد.
