صدایی که سالها از پشت میکروفون با مردم سخن میگفت، حالا خاموش شده است؛ صوفیا محمدزی، خبرنگار، تهیهکننده و گویندهی پیشین رادیو سلاموطندار، که پس از نزدیک به شش سال مبارزه با بیماری سرطان، درگذشت.
صوفیا محمدزی در ۱۹۹۳ میلادی در کابل به دنیا آمد و از کودکی به دنیای رسانه علاقهمند شد؛ علاقهای که بعدها به بیش از یک دهه فعالیت حرفهای در رسانه انجامید.
او در رادیو سلاموطندار، شماری از ادارههای دولتی و رسانههای دیگر کار کرد و تلاش داشت با کار رسانهای، صدای مردم را بازتاب دهد.
در سلاموطندار، خبرها را به زبان پشتو میخواند و برنامههای مختلف را اجرا میکرد؛ صدایی که برای سالها برای شنوندگان در ولایتهای مختلف افغانستان آشنا بود.
اما نزدیک به شش سال، بیماری سرطان بخشی از زندگی او را درگیر کرد. بیماری توان و فرصت حضورش در رسانه را محدود ساخت، اما علاقهاش به کار و اطلاعرسانی خاموش نشد.
عبدالرحیم عاصم، مسئول بخش پشتوی سلاموطندار، از سالهای همکاری با صوفیا میگوید: «صوفیا در بخشهای مختلف، از جمله ترجمه، گویندگی، تهیهکنندگی و بخشهای دیگر، کار کرده بود. خبر درگذشت او ما را بسیار متأثر کرد و یاد صوفیا برای همیشه در قلبهای ما جاودان خواهد ماند. او خانم بسیار مؤدب، کوشا، شجاع و دلیر بود. صوفیا در هر شرایط بحرانی و دشوار تلاش میکرد تا مسئولیتهای سپردهشده را به بهترین شکل انجام دهد. اینها از ویژگیهای برجسته صوفیا بود.»
همکاران صوفیا میگویند که او با وجود دشواریهای بیماری، از کار رسانهای فاصله نگرفت و تا جایی که توان داشت، به اطلاعرسانی ادامه داد.
شریفه، گزارشگر و همکار صوفیا محمدزی، از روزهایی میگوید که او با وجود بیماری همچنان به کارش ادامه میداد. «صوفیا یکی از همکاران متعهد و پرتلاشم بود. با وجود این که در دوره بیماری، روزهای دشواری را سپری میکرد، اما صدایش خاموش نشد و به کار اطلاعرسانی در بخشهای مختلف ادامه داد. متأسفانه درگذشت صوفیا برای خانواده رسانهای افغانستان ضایعهای جبرانناپذیر است.»
سالها فعالیت صوفیا در سلاموطندار، او را به چهرهای آشنا و ماندگار در میان همکارانش تبدیل کرده است.
داوودشاه مل، خبرنگار پیشین سلاموطندار و همکار صوفیا محمدزی، از نزدیک به یک دهه همکاری با او یاد میکند؛ سالهایی که صوفیا در بخشهای مختلف این رسانه فعالیت داشت و با تعهد، مهارت مسلکی و برخورد نیک با همکاران، خاطرهای ماندگار از خود بهجا گذاشت.
«صوفیا کسی بود که نزدیک به یک دهه با ما یک جا کار کرده بود. او در رادیو سلاموطندار در بخشهای مختلف ایفای وظیفه کرده بود. او بانویی بسیار ورزیده و مسلکی بود. هر مسئولیتی که به او سپرده میشد، آن را بهگونهای مسلکی و مسئولانه انجام میداد. یکی دیگر از ویژگیهای صوفیا این بود که با همکاران برخورد بسیار خوب و نیک داشت و در مسلک خود نیز بسیار متعهد و توانمند بود.»
صوفیا محمدزی در ۲۱ اسد ۱۴۰۵، پس از سالها مبارزه با بیماری سرطان، در یکی از شفاخانههای کابل درگذشت؛ اما صدایی که سالها از پشت میکروفون با مردم سخن میگفت، هنوز در آرشیف رادیو و خاطرههای همکارانش شنیده میشود.
