به تازگی یک کارگاه صنایع دستی ویژهی زنان در شهر کندز ایجاد شده است؛ جایی که شماری از زنان در کنار کار، مهارتهای مختلف خیاطی و صنایع دستی را نیز فرا میگیرند.
سوژه نظامی، مسئول این کارگاه، میگوید که این مرکز را با سرمایهای بیش از ۳۰۰ هزار افغانی ایجاد کرده و اکنون برای ۳۵ زن زمینه کار و آموزش فراهم شده است. «یکی از هدفهای مهمم برای ایجاد کارگاه ظرفیتسازی زنان بود. تا دختران زیادی را توانمند بسازیم، آموزش بدهیم در بخش صنایع دستی. در کنار این خانمهای که با ما کار میکنند بتوانیم از آنها حمایت مالی کنیم. در کنار از این برندسازی کنیم. امروز در سطح محلی و ملی کار میکنم، اما میخواهم برند خودم را در سطح بینالمللی توسعه بدهم.»
با این حال، فعالیت و گسترش این کارگاه برای نظامی بدون دشواری نیست. او میگوید که نبود تجهیزات و امکانات لازم، یکی از چالشهای اساسی در برابر فعالیت این کارگاه است؛ مشکلی که باعث شده نتواند زمینهی آموزش و کار را برای شمار بیشتری از زنان فراهم کند.
او از نهادهای کمکرسان خواهان همکاری و تأمین تجهیزات بیشتر است. «نیاز به همکاری داریم. مثلا در بخش تجهیزات بیشتر با همکاری کنند.»
برای برخی از زنانی که در این کارگاه فعالیت میکنند، میگویند که این مکان تنها محل کار نیست؛ بل فرصتی برای رهایی از بیکاری، یادگیری یک حرفه و بهدستآوردن درآمد است.
اسما، یکی از کارمندان این کارگاه، میگوید به دخترانی که برای آموزش به اینجا میآیند، خیاطی، گلدوزی، خامکدوزی، مهرهدوزی و دیگر صنایع دستی را آموزش میدهد.
او میافزاید که پیش از این بیکار بود، اما اکنون با فعالیت در این کارگاه، ماهانه تا هفت هزار افغانی درآمد دارد. «از این که زمینهی کار برایم فراهم شده، بسیار خوشحال هستم. چون از از طریق این کار میتوانم در قسمت تأمین هزینههای خانه سهم بگیرم و به اقتصاد خانوادههم کمک کنم. امیدوارم این فرصت کاری ادامه داشته باشد و بتوانم در آینده درآمد بیشتر داشته باشم.»
شماری از زنان در این کارگاه برای یادگیری خیاطی و صنایع دستی میآیند؛ زنانی که امیدوارند با آموختن یک حرفه، در آینده بتوانند برای خود درآمد ایجاد کنند.
آرزو و رقیه که در این کارگاه خیاطی و صنایع دستی یاد میگیرند، میگویند پیش از این، به دلیل نبود فرصتهای کاری و آموزشی با مشکلهای مختلفی روبهرو بودند.
آرزو، میگوید: «خیاطی میآموزم و در مدتی که اینجا کار کردهام، چیزهای زیادی یاد گرفتهام؛ از جمله اندازهگیری، برش پارچه، دوخت لباس و کار با ماشین خیاطی. در ابتدا کار برایم کمی دشوار بود، اما با تمرین و راهنمایی استاد، به تدریج برایم آسان شد و توانستم خیاطی را بهتر یاد بگیرم.»
در سالهای اخیر، ایجاد کارگاههای خیاطی و صنایع دستی ویژهی بانوان در کندز و برخی دیگر از ولایتهای افغانستان افزایش یافته و شماری از زنان در این کارگاهها سرگرم یادگیری حرفه و فعالیتهای تولیدی استند.
