شماری از جوانان که بار تأمین نیازهای خانواده‌ی شان را بر دوش می‌کشند، می‌گویند که این مسئولیت آن‌ها را از دست‌رسی به فرصت‌های تحصیلی، شغل مورد علاقه و لذت‌های دوره‌ی جوانی محروم کرده است. سلام‌وطندار در این گزارش با ۳۱ جوان در ولایت‌های گوناگون گفت‌وگو کرده که هر یک از دو تا ۱۵ سال نیازهای خانواده‌های شان را تأمین کرده اند.
شماری از جوانان تحصیل‌کرده در شهر کابل و شماری از ولایت‌ها، می‌گویند که پس از سال‌ها آموزش و کسب مهارت، در یافتن شغلی متناسب با رشته‌ی تحصیلی و توانایی‌های شان با مشکل روبه‌رو و ناگزیر اند در بخش‌هایی خلاف رشته‌ی تخصصی خود با درآمد پایین کار کنند.
مومیایی، مواد طبیعی نادری است که در ارتفاعات و کوه‌های صعب‌العبور بدخشان یافت می‌شود. این ماده سیاه‌رنگ از میان سنگ‌ها و صخره‌ها تراوش کرده و پس از جمع‌آوری، پاک‌سازی و پروسس به بازار عرضه می‌شود. با وجود دشواری‌های فراوان و خطرهایی که در مسیر جمع‌آوری آن وجود دارد، بسیاری از باشندگان این مناطق هم‌چنان به استخراج و فروش آن ادامه می‌دهند.
به تازگی یک کارگاه صنایع دستی ویژه‌ی زنان در شهر کندز ایجاد شده است؛ جایی که شماری از زنان در کنار کار، مهارت‌های مختلف خیاطی و صنایع دستی را نیز فرا می‌گیرند.
عقربه‌های ۱۲:۰۰ چاشت را نشان می‌دهد؛ هم‌کارانش یکی‌یکی اتاق کار را برای گرفتن غذا ترک می‌کنند. جمیله اما با عجله گوشی‌اش را برمی‌دارد، صفحه‌ی انستاگرامش را باز می‌کند و به پیام مشتریانی پاسخ می‌دهد که برای خرید زیورآلات سفارش داده اند. برای جمیله، یک ساعت وقفه‌ی چاشت تنها زمان صرف غذا نیست؛ بل فرصتی است برای پیش‌بردن بخشی از تجارت آنلاینش.
بخش زنان سازمان ملل متحد، گفته است که تنها ۱۷ درصد بازگشت‌کنندگان زن از ایران و پاکستان درآمد دارند.
این نهاد، امروز (چهارشنبه، ۲۶ حمل) در گزارشی نوشته که دست‌رسی‌نداشتن بازگشت‌کنندگان زن به بازار کار و درآمد می‌تواند به افزایش بدهی و ناامنی غذایی در میان خانواده‌ها بینجامد.
یک زن در شهر هرات، با تهیه‌کردن گونه‌های ترشی و عرضه‌ی آن به بازار، نیازهای خوراکی و غیرخوراکی خانواده‌اش را تأمین می‌کند. ثریا قربانی که
یافته‌های سلام‌وطندار از گفت‌وگو با ۳۰ زن در چندین ولایت افغانستان، نشان می‌دهد که محدودیت‌های آموزشی و کاری، آنان را به یادگیری خودآموز حرفه‌های خیاطی و نقاشی در خانه سوق داده است. هرچند همه‌ی این زنان از کم‌بود شدید امکانات و پشتیبانی رنج می‌برند؛ اما ۱۸ تن آنان توانسته اند از همین مهارت‌های خودآموز به درآمد ثابت هرچند اندک دست یابند؛ درآمدی که نه تنها وضعیت اقتصادی، بل سلامت روانی و اعتمادبه‌نفس آنان را بهبود بخشیده است.
با این که شریعت اسلامی حق مالکیت مستقل زنان بر معاش و دارایی شان را تضمین کرده است؛ اما شماری از زنان شاغل، می‌گویند که در عمل، اختیار مصرف درآمد خود را ندارند و از سوی شوهر یا خانواده، برای سپردن معاش شان زیر فشار قرار می‌گیرند؛ فشاری که به باور حقوق‌دانان و عالمان دین، نقض آشکار قانون و آموزه‌های اسلامی است.
یافته‌های سلام‌وطندار از گفت‌وگو با ۲۲ جوان (۱۵ پسر و ۷ دختر) نشان می‌دهد که موبایل به موتور اقتصادی این جوانان تبدیل شده است. برخلاف نگرش رایج که موبایل را عامل حواس‌پرتی می‌داند، شماری از جوانان در افغانستان آن را به ابزاری برای «فوتوژورنالیزم، تولید محتوا و کسب درآمد مؤثر» تبدیل کرده اند.
در یک روز گرم تابستان، عقربه‌ها ۱۱ پیش‌ازچاشت را نشان می‌دهند و خیابان‌های همیشه شلوغ کابل خلوت‌تر از همیشه به نظر می‌رسند. زنی با لباس سیاه، در کنار کراچی تک‌چرخی نشسته و چشم‌هایش در پی موترها و ره‌گذران می‌چرخد؛ چشم‌انتظار کسی که شاید بسته‌ای دست‌مال کاغذی یا جفتی جوراب از او بخرد.
یافته‌های سلام‌وطندار از گفت‌وگو با ۳۲ جوان کشاورز (۱۶ تن آموزش‌دیده و ۱۶ تن بدون آموزش)، نشان می‌دهد که آموزش در عرصه‌ی کشاورزی، تأثیر مستقیم بر میزان محصول و در نتیجه درآمدهای کشاورزان دارد.
چهاردیواری اتاق کوچکش پر از تابلوهای نقاشی و انیمیشن‌هایی‌ست که برخی با قلم مو و آب‌رنگ طراحی شده و برخی دیگر نیز، دیجیتالی است. او،
مدیریت پاسپورت فرماندهی امنیه‌ی بدخشان، در ۱۴۰۳ خورشیدی با توزیع ۲۲ هزار و ۶۵۵ قطعه گذرنامه، مبلغ ۱۲۳ میلیون و ۹۳۳ هزار و ۵۰۰ افغانی درآمد به حساب دولت واریز کرده است.
مسئولان در شهرداری کابل، امروز (چهارشنبه، ۱۰ دلو) در یک نشست خبری در مرکز اطلاعات و رسانه‌های حکومت می‌گویند که این اداره در پنج ماه گذشته از طریق درآمدهای شهری مبلغ سه میلیارد و ۱۶۸ میلیون و ۲۸۳ هزار و ۴۸۹ افغانی گردآوری کرده است. مبلغ گردآوری‌شده در توسعه و بهبود خدمات شهری هزینه می‌شود.
محمداسحاق مراقب، آمر پاسپورت فراه، می‌گوید که امسال میزان درآمد آمریت پاسپورت این ولایت در مقایسه با سال گذشته افزایش یافته است.
