۳۰ زن در پروان از دوره آموزش خیاطی فارغ شدند
مسئولان محلی در پروان، میگویند که ۳۰ زن پس از فراگیری مهارتهای خیاطی، این دوره آموزشی را به پایان رسانده اند.
مسئولان محلی در پروان، میگویند که ۳۰ زن پس از فراگیری مهارتهای خیاطی، این دوره آموزشی را به پایان رسانده اند.
بخش افغانستان سازمان ملل متحد، گفته که از 18 هزار و 116 کارآفرین زن در این کشور پشتیبانی کرده است.
شماری از زنان در سرپل، میگویند که آگاهینداشتن در بارهی اهمیت فاصلهدهی میان زایمانها، فشارها، باورها و سنتهای رایج میان خانوادهها، آنان را به زایمانهای پیدرپی وا داشته است. آنان، میافزایند که این وضعیت پیامدهای شدید جسمی را به آنها به همراه داشته و در برخی موارد حتا به سقط جنین شان نیز انجامیده است.
در حالی که هوش مصنوعی به سرعت در حال تبدیلشدن به یکی از مهمترین ابزارهای یادگیری، کار و ارتباطات در جهان است، در افغانستان نیز به تدریج جای خود را میان زندگی روزمرهی زنان باز کرده. یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با 20 زن، نشان میدهد که هوش مصنوعی بیشتر در حوزههای آموزش به ویژه زبان، اصلاح نوشتار، تولید محتوا، دریافت معلومات صحی و ایدهپردازی برای کسبوکار مورد استفادهی زنان قرار میگیرد؛ اما در کنار این همه فرصتها، نگرانیهای عمیق از حریم خصوصی، امنیت اطلاعات و دقت پاسخها، تجربهی استفاده از هوش مصنوعی را برای آنان پیچیده و دوگانه کرده است.
آگاهان حقوقی و عالمان دین، تأکید میکنند که زنان حق دارند پیش از ازدواج، شرایط مشروع خود را در نکاحنامه درج کنند و در صورتی که شوهر به این شرایط وفادار نماند، از مجاری قانونی حق خود را مطالبه کنند. با این حال، شماری از زنان پس از سالها زندگی مشترک، از عملینشدن همان شرایطی شکایت دارند که پیش از عقد نکاح از طرف شوهر پذیرفته شده بود. شرط نکاح عبارت است از هر تعهد یا قیدی که زن یا مرد — هنگام بستن عقد نکاح بر طرف دیگر وضع میکند و طرف مقابل آن را میپذیرد. فرید سکندری، آگاه مسائل حقوقی، میگوید که زنان حق دارند مطابق شریعت اسلامی شروط مشروع شان …
نبود بازار فروش و کاهش تقاضا برای نخهای دستی، پشمریسی در بادغیس را به رکودی جدی کشانده است؛ حرفهای که از منابع مهم درآمد زنان در منطقههای روستایی به شمار میرود و اکنون معیشت آنها را با چالشهای فزاینده روبهرو کرده است.
نتیجهی گفتوگوی سلاموطندار با ۱۸ آموزگار-مادر در شش ولایت -پنجشیر، سرپل، دایکندی، بغلان، کابل، سمنگان- نشان میدهد که ۱۳ تن از آنها با برنامهریزی، تقسیم مسئولیت و پشتیبانی خانواده توانسته میان آموزگاری و مادری تعادل ایجاد کنند؛ اما پنج تن دیگر به دلیل نبود پشتیبانی خانوادگی و امکانات، با چالشهای جدی روبهرو استند.
بخش افغانستان صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف)، اعلام کرده به بیش از 20 میلیون تن در این کشور که 60 درصد آنها زنان بوده اند، زمینهی دسترسی به خدمات بهداشتی را فراهم کرده است.
این نهاد، امروز (سهشنبه، 18 حمل/7 اپریل) در اکس نوشته که این خدمات در سال گذشتهی میلادی به شهروندان افغانستان ارائه شده است.
به باور پزشکان، با این که تطبیق واکسین تیتانوس برای پیشگیری از بیماریهای کشنده برای مادران و نوزادان حیاتی است؛ اما شماری از زنان در جوزجان، میگویند که به دلیل نبود آگاهی، مشکلات اقتصادی و دسترسی محدود به خدمات صحی، هنوز از دریافت این واکسین محروم مانده اند.
بر بنیاد دادههای بخش سیستم مدیریت اطلاعات سلامت شفاخانهی «شیخ زاید»، در ۱۴۰۴ خورشیدی ۹۰۲۰ مورد سکتهی مغزی در این مرکز ثبت شده است. از این میان، ۱۹۹۴ مورد مربوط به افرادی زیر ۳۸ سال بوده است. این رقم، در مقایسه با ۱۴۰۳ که ۱۶۱۳ مورد سکتهی مغزی میان جوانان ثبت شده بود، نشاندهندهی افزایش حدود ۲۳درصدی است.
از میان ۲۵ زن گفتوگوشده، هفت تن میگویند که در پرداخت هزینهی اینترنت با چالشی روبهرو نیستند؛ اما ۱۸ تن دیگر میگویند که با دشواری میتوانند این هزینه را بپردازند. بر بنیاد این بررسی، هزینهی ماهانهی اینترنت برای این زنان میان ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ افغانی است؛ هزینهای که در تمامی موارد توسط سرپرستان خانواده پرداخت میشود.
زنی در کابل، با ایجاد یک کارگاه خیاطی و صنایع دستی، زمینهی یادگیری حرفه و اشتغال به دیگر زنان را فراهم کرده است.
شماری از زنان در تخار، میگویند که ناداری و دسترسی محدود به خوراکیهای مغذی، سبب شده تا به ضعف جسمی، سرگیچی و بیحالی دچار شوند؛ مشکلی که به گفتهی آنان روزبهروز در حال افزایش است.
در نخستین ساعتهای یک صبح سرد و در پسکوچههای فاریاب، زنی 40سالهای از خانه بیرون زده تا برای فرزندانش لقمهنانی پیدا کند. این زن لیلا نام دارد و مادر هفت فرزند است؛ مادری که سالها بار مسئولیت خانواده را به دوش میکشد.
در حالی که کشاورزی و دامداری بیشتر شغلهایی مردانه به شمار میروند، اما زنان زیادی در ولایتهای مختلف افغانستان مشغول به کار در این بخشها استند. این زنان، میگویند که با کار در کشاورزی و دامداری توانسته درآمدی برای خود کسب کرده و به اقتصاد خانوادههای شان نیز کمک کنند.
برای بسیاری از زنان در افغانستان، عید تنها یک جشن نیست؛ بل که فرصتی برای گردهمایی خانوادهها، تازهکردن پیوندها و زندهنگهداشتن رسمورواجهایی است که نسلها در فرهنگ این کشور ریشه دارد. در این روزها خانهها رنگوبوی عید میگیرد و زنان با شوق فراوان به آمادهکردن سفرههای عیدی میپردازند؛ سفرههایی که نماد مهماننوازی، محبت و حفظ سنتهای دیرینه است.