زنان در افغانستان در عید افزون بر پهن سفرههای عیدی و پذیرایی از مهمانها، با حناماندن بر دستان شان، از این روزها تجلیل میکنند. حناگذاشتن هنوز برای بسیاری از زنان نمادی از زیبایی، شادی و زندهنگهداشتن سنتها است؛ رسمی که با وجود تغییر سبک زندگی و کمرنگشدن برخی آیینها، جایگاهش را از دست نداده است.
کورتاژ برای زنان بادغیس، فراتر از یک اقدام پزشکی ساده است؛ روایتی است از ناآگاهی، درد و مراقبتی که پس از عمل به پایان میرسد. شماری از زنان در این ولایت، به دلیل سقط جنین، باقیماندن پلاسنتا در رحم، خونریزی شدید یا تهدید سلامت مادر، ناگزیر به این روش میشوند؛ اما کمبود آگاهی، دسترسی محدود به خدمات بهداشتی و نبود پیگیری پس از عمل، این روند را به چالشی دشوار تبدیل کرده است.
شماری از شهروندان در ولایتهای مختلف، میگویند همچشمی در روزهای عید، بسیاری از خانوادهها را به خریدهایی وادار میکند که توان اقتصادی آن را ندارند. به باور آنها، عید باید نماد سادگی، آرامش و خوشی باشد، نه رقابت بر سر لباس، مهمانی و مصرف بیشتر.
وزارت امربهمعروف و نهیازمنکر امارت اسلامی، اعلام کرده که به ۵۲۴ قضیهی مرتبط به حقوق شرعی زنان رسیدگی کرده است.
ریچارد لیندسی، نمایندهی ویژهی بریتانیا برای افغانستان، اعلام کرده که با سهیل شاهین، سفیر امارت اسلامی در قطر، در بارهی بهبود روابط افغانستان و پاکستان و نیز وضعیت زنان گفتوگو کرده است.
او، افزوده که دو طرف همچنان دربارهی اهمیت حضور و مشارکت زنان و دختران در جامعه نیز بحث کرده اند.
گفتوگوی سلاموطندار با ۲۰ زن که پیش از بیکارشدن دارای درآمد مستقل بودند، نشان میدهد که با درآمد خود افزون بر تأمین نیازهای شخصی، در هزینههای خانواده نیز سهم داشتند و اکنون بیکاری همهی آنان را به یک سرنوشت مشترک؛ یعنی وابستگی، کشانده است؛ مسیری که زنان گفتوگوشونده ادامهی آن را دشوار و نگرانکننده میدانند. این زنان، در بخشهایی مانند تدریس، قابلگی، وکالت، کار در نهادهای غیردولتی، خیاطی، بازاریابی آنلاین، منشیگری و خدمات اجتماعی، فعالیت میکردند. شش تن از زنان گفتوگوشده، چالشهای اجتماعی را دلیل بیکارشدن شان میدانند. بینظیر بارکزی، باشندهی ولسوالی کشک کهنهی هرات که پیشتر در یکی از دفترها به عنوان مربی فعالیت داشت، میگوید که دفتر کارش بسته نشده است، اما دیگر زنان را نمیپذیرد.
بر بنیاد گزارش سازمان جهانی بهداشت، میگرن یکی از شایعترین بیماریهای عصبی در جهان است که میلیونها تن با آن دستوپنجه نرم میکنند. به گفتهی پزشکان، این بیماری تنها یک سردرد معمولی نیست، نوعی درد شدید و ضرباندار است که بیشتر با نشانههایی مانند تهوع، سرگیجه و حساسیت به نور و صدا همراه میباشد.
به باور روانشناسان و جامعهشناسان، نابرابری جنسیتی در خانواده، یکی از پایدارترین اشکال بیعدالتی اجتماعی در افغانستان است؛ پدیدهای که نه تنها به تفاوت نقشها محدود نمیشود، بل بازتابی از توزیع ناعادلانهی قدرت، فرصتها و حق تصمیمگیری در سطح خانواده است.
بددادن زنان برای حل منازعات خانوادگی، هنوز هم در برخی مناطق افغانستان یک رسم پایدار و آسیبزا است. این رسم، هنوز هم زندگی بسیاری از زنان را با مشکلات سخت روبهرو کرده است که نه تنها حقوق اساسی زنان را پایمال میکند، بل زندگی روانی، اجتماعی و آموزشی آنان را نیز زیر تأثیر قرار میدهد.
شماری از زنان گفتوگوشده در این گزارش، گفته اند که محدودیتهای اجتماعی مانع دسترسی آنان به مواد آموزشی حضوری شده و در این میان منابع آموزشی آنلاین به مهمترین ابزار برای ادامهی آموزش آنان مبدل شده است. نتیجهی گفتوگوی سلاموطندار با ۳۲ زن، نشان میدهد که ۲۶ تن از طریق دسترسی آسان به مواد آموزشی آنلاین، نیازهای آموزشی شان را مرفوع میکنند؛ در حالی که شش تن به کتابخانهها و منابع آموزشی حضوری دسترسی دارند.
مسئولان محلی در هلمند، میگویند که در پی غرقشدن شش زن در رودخانهی هلمند، دو تن جان باخته و دو تن دیگر ناپدید شده اند.
شریعت اسلامی و حقوقدانان، پشتیبانی عاطفی را از پایههای اساسی زندگی مشترک میدانند و بر محبت، احترام و رفتار نیک میان زن و شوهر تأکید دارند؛ حقی که در صورت نقض آن، حتا میتواند زمینهی درخواست طلاق را نیز فراهم کند. با این حال، شماری از زنان از نبود محبت و درک عاطفی، در زندگی مشترک شان حکایت دارند و میگویند که این وضعیت به لحاظ روانی آنان را زیر فشار قرار داده است.
نمایشگاه پنجروزهی تولیدات زنان بیسرپرست و خانوادههای نیازمند، امروز (دوشنبه،۷ ثور) از سوی جمعیت هلالاحمر در کابل گشایش یافت.
بخش افغانستان برنامهی توسعهای سازمان ملل متحد، گفته که برای مقابله با بیماری مالاریا بیش از 220 هزار پشهخانهی آغشته به حشرهکش را در این کشور توزیع کرده است.
این نهاد، امروز (شنبه، 5 ثور) به مناسبت روز جهانی مالاریا در اکس نوشته که این پشهخانهها میان زنان باردار در ولایتهای گوناگون افغانستان توزیع شده است.
دفتر همآهنگکنندهی کمکهای انساندوستانهی سازمان ملل متحد (اوچا)، گفته که بازگشتکنندگان زن و دختر به افغانستان با آسیبپذیری روبهرو اند.
این نهاد، امروز (پنجشنبه، 3 ثور) در اکس نوشته که بسیاری از بازگشتکنندگان زن به افغانستان با محدودیت دسترسی به خدمات همگانی و مواد خوراکی روبهرو میشوند.
شماری از زنان در دایکندی، میگویند که داوریهای غیررسمی را برای حل مشکلات حقوقی شان نسبت به مراجعه به نهادهای قانونی ترجیح میدهند.
