همزمان با معرفی افغانستان به عنوان بدترین کشور برای کودکان از سوی یک نهاد هالندی، شماری از کودکان در ولایتها، میگویند که با مشکلات اقتصادی روبهرو اند و به فرصتهای آموزشی نیز دسترسی ندارند.
بخش افغانستان دفتر همآهنگکنندهی کمکهای انساندوستانهی سازمان ملل متحد (اوچا)، گفته که با ادامهی نیازمندی این کشور به کمکهای انساندوستانه، سرمایهگذاری روی ایجاد و گسترش فرصتهای کاری ضروری است.
وزارت شهرسازی و مسکن امارت اسلامی، اعلام کرده که به ۸۹۸ خانوادهی بازگشته در هفت ولایت زمین توزیع کرده است.
شماری از افراد دارای معلولیت در کندز، میگویند که با وجود داشتن تواناییها و مهارتهای گوناگون، همچنان با بیکاری و محدودیت در دسترسی به فرصتهای شغلی روبهرو استند. این شهروندان، میافزایند که نبود فرصتهای شغلی مناسب، زندگی را برای آنها دشوارتر کرده است.
نتیجهی گفتوگوی سلاموطندار با ۲۴ زنی که زبانهای خارجی میآموزند، نشان میدهد که یادگیری زبانهای خارجی برای بسیاری از زنان در افغانستان، به راهبردی برای دسترسی به آموزش، اشتغال و مهاجرت تبدیل شده است. از میان زنان گفتوگوشونده، ۱۵ تن انگیزهی فراگیری زبان خارجی را ادامهی تحصیل و مهاجرت آموزشی دانسته اند.
ریچارد لیندسی، نمایندهی ویژهی بریتانیا برای افغانستان، در دیدار با دینمحمد حنیف، وزیر اقتصاد امارت اسلامی، بر اهمیت آموزش و مشارکت فعال زنان در فرصتهای اقتصادی تأکید کرده است.
عبدالمتین مولویزاده، رییس اتحادیهی ملی کارگران و کارکنان افغانستان، نبود فرصتهای کاری، نبود مصونیت شغلی و پایینبودن معاش را، از مهمترین چالشهای فراراه کارگران در کشور عنوان میکند. او، از امارت اسلامی میخواهد که زمینههای کاری بیشتری را برای کارگران فراهم کند.
شماری از بازگشتخوردگان در تخار، میگویند که پس از برگشت به افغانستان با چالشهای زیادی از جمله دسترسینداشتن به کار، سرپناه و خدمات بهداشتی روبهرو شده اند.
در سالهای پسین، جابهجاییهای داخلی در افغانستان به یکی از پدیدههای مهم اجتماعی و اقتصادی تبدیل شده است. ناامنی، خشکسالی، محدودیت دسترسی به خدمات اساسی و نبود فرصتهای شغلی، نقش پررنگتری در شکلدهی این روند داشته است. در این جریان، خانوادههای زیادی برای یافتن زندگی بهتر، از ولسوالیها به شهرها کوچیده اند.
حقوقدانان و عالمان دین، تأکید میکنند که بر بنیاد قانون، فقه حنفی و شریعت اسلامی، زنان از حقوق آموزش، کار و انتخاب همسر برخوردار اند. به گفتهی آنان، محرومیت زنان از این حقوق بر بنیاد عرف و رسمورواجها در اجتماع جواز ندارد و این گونه عرفها در تعارض با شریعت قرار دارد.
نتیجهی گفتوگوی سلاموطندار با ۱۳ جوان شاغل و دانشجو در افغانستان، نشان میدهد که کار همزمان با تحصیل میان این جوانان بیش از این که یک انتخاب حرفهای باشد، یک ضرورت اقتصادی است. تمامی جوانان گفتوگوشده در این گزارش، میگویند که بدون کار قادر به ادامهی تحصیل نیستند؛ موضوعی که به باور کارشناسان، در صورت مدیریت درست، میتواند مهارتهای حرفهای و سرمایهی انسانی جوانان را تقویت کند.
در چهارراه حاجی یعقوب شهرنو کابل، هر روز دهها کارگر روزمزد گردهم میآیند. آنان از صبح تا شام چشمبهراه میمانند تا کسی از راه برسد و آنها را برای کار ببرد؛ اما بیشتر آنها شام با دست خالی به خانه باز میگردند.
گفتوگوی سلاموطندار با ۳۰ جوانی که افسردگی شغلی دارند، نشان میدهد که کار خلاف رشته و نبود زمینهی رشد در کار، دو عاملی اند که سبب شده است این جوانان دچار افسردگی شغلی شوند. این جوانان شامل ۱۵ دختر و ۱۵ پسر هستند و در بخشهای مختلف از جمله «طبابت، رسانه، مکتبها، نهادهای خصوصی، کارگاههای خیاطی، دانشگاه و کتابخانه» سرگرم کار اند.
امروز (جمعه، ۲۰ فبروری/۱ حوت) برابر با روز جهانی عدالت اجتماعی است. دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، در فیسبوکش نوشته است که عدالت اجتماعی در افغانستان یعنی هر افغان حق دارد وظیفهی مناسب داشته باشد و «بدون تبعیض» و «باعزت» کار و درآمد کسب کند.
با این که آگاهان فقه و شریعت و عالمان دین، میگویند که بر بنیاد فقه حنفی، زن عاقل و بالغ، اهلیت کامل دارد و میتواند با رعایت شریعت اسلامی بیرون از خانه کار کند؛ اما شماری از زنان در گفتوگو با سلاموطندار میگویند که برای آنان حق کار و اشتغال از سوی خانوادههای شان داده نمیشود.
به دنبال هشدارهای پیهم به دلیل کمبود منابع مالی و افزایش نیازهای بشری در افغانستان در ۲۰۲۶، کشورها و سازمانهای مختلف در یک ماه گذشته در مجموع بیش از ۴۳ میلیون دالر به نهادهای امدادرسان در افغانستان کمک کرده اند.
