
بازگشتکنندگان: به دلیل ناداری کودکان خود را به کار میفرستیم
شماری از بازگشتکنندگان به افغانستان، میگویند که نبود فرصتهای کاری و مشکلات اقتصادی، آنها را وا داشته تا کودکان شان را به کار بفرستند.

شماری از بازگشتکنندگان به افغانستان، میگویند که نبود فرصتهای کاری و مشکلات اقتصادی، آنها را وا داشته تا کودکان شان را به کار بفرستند.

شماری از شهروندان در ولایتهای مختلف، میگویند که به دلیل بیکاری و نیاز به پشتیبانی از خانواده، ناچار شده اند مسیر شغلی خود را تغییر بدهند. وزارت کار و امور اجتماعی امارت اسلامی، میگوید که برای کاهش بیکاری و فراهمکردن زمینهی شغلیابی برای جوانان، اقدامهایی انجام شده است و در این راستا، از سال گذشته به این سو، بیش از ۶۲ هزار جواز کار برای شهروندان افغانستان و دیگر کشورها صادر شده است.

شماری از جوانان دارای معلولیت در شهر مزارشریف، مرکز بلخ، میگویند که نبود امکانات آموزشی و مشکلات اقتصادی، ادامهی تحصیل آنان را دشوار کرده و در هنگام جستوجوی کار نیز با محدودیتهای بیشتری روبهرو میشوند. آنان، میافزایند که در برخی موارد، هنگام استخدام، به جای توانایی و مهارت، معلولیت شان مورد توجه قرار میگیرد.

همزمان با پنجسالگی حاکمیت امارت اسلامی، شماری از جوانان از نبود فرصتهای کافی آموزشی و شغلی ابراز نگرانی میکنند و خواهان فراهمشدن زمینههای بیشتر برای تحصیل، مهارتآموزی و اشتغال اند. گفتوگوی سلاموطندار با ۲۸ جوان، شامل ۱۶ دختر و ۱۲ پسر در ۱۳ ولایت، نشان میدهد که آنان در بخشهای آموزش، مهارتآموزی و دسترسی به فرصتهای شغلی با چالشهایی روبهرو اند.

ساعت هفت صبح است و جوانان راننده کنار موترهای شان در ترمینال شهرک، واقع در شهر نیلی، مرکز دایکندی ایستاده اند. شماری از آنان چای مینوشند، شماری دیگر در سکوت به جادهای خیره شده اند که از دل کوههای دایکندی میگذرد و به کندهار و کابل میرسد.

ذبیحالله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی، گفته که وزارت اقتصاد در سال گذشتهی هجری قمری به ۸۴ مؤسسهی داخلی و دو مؤسسهی بیرونی جواز فعالیت داده است.
مجاهد، امروز (یکشنبه، ۱۸ اسد) در برنامهی حکومت در آینهی مطبوعات افزوده که این مؤسسهها در بخشهای اجتماعی، بهداشت، کشاورزی، مالداری، معارف و کمکهای انساندوستانه، فعالیت دارند.

یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۴۰ زن داوطلب در ۱۱ ولایت افغانستان نشان میدهد که آنان به دلیل کمبود فرصتهای شغلی، کسب تجربهی کاری، حفظ ارتباط با حرفه، رشد مهارتها، علاقه به کار و خدمت به مردم، به فعالیتهای داوطلبانه رو آورده اند.

«کاش آن فرصت را از دست نمیدادم»؛ این پارهی مشترک از گفتههای ۳۱ جوان گفتوگوشونده در این گزارش است؛ جوانانی که امروز از انتخابهای گذشته، فرصتهای ازدسترفته و آرزوهای ناتمام شان سخن میگویند. یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۱۶ دختر و ۱۵ پسر در نُه ولایت نشان میدهد که آموزش، اشتغال، مهاجرت و ازدواج، مهمترین حوزههایی اند که فرصتهای ازدسترفته در آنها، به حسرتی ماندگار و در بسیار موردها به ناخوشیهای روانی تبدیل شده است.

همزمان با معرفی افغانستان به عنوان بدترین کشور برای کودکان از سوی یک نهاد هالندی، شماری از کودکان در ولایتها، میگویند که با مشکلات اقتصادی روبهرو اند و به فرصتهای آموزشی نیز دسترسی ندارند.

بخش افغانستان دفتر همآهنگکنندهی کمکهای انساندوستانهی سازمان ملل متحد (اوچا)، گفته که با ادامهی نیازمندی این کشور به کمکهای انساندوستانه، سرمایهگذاری روی ایجاد و گسترش فرصتهای کاری ضروری است.

وزارت شهرسازی و مسکن امارت اسلامی، اعلام کرده که به ۸۹۸ خانوادهی بازگشته در هفت ولایت زمین توزیع کرده است.

شماری از افراد دارای معلولیت در کندز، میگویند که با وجود داشتن تواناییها و مهارتهای گوناگون، همچنان با بیکاری و محدودیت در دسترسی به فرصتهای شغلی روبهرو استند. این شهروندان، میافزایند که نبود فرصتهای شغلی مناسب، زندگی را برای آنها دشوارتر کرده است.

نتیجهی گفتوگوی سلاموطندار با ۲۴ زنی که زبانهای خارجی میآموزند، نشان میدهد که یادگیری زبانهای خارجی برای بسیاری از زنان در افغانستان، به راهبردی برای دسترسی به آموزش، اشتغال و مهاجرت تبدیل شده است. از میان زنان گفتوگوشونده، ۱۵ تن انگیزهی فراگیری زبان خارجی را ادامهی تحصیل و مهاجرت آموزشی دانسته اند.

ریچارد لیندسی، نمایندهی ویژهی بریتانیا برای افغانستان، در دیدار با دینمحمد حنیف، وزیر اقتصاد امارت اسلامی، بر اهمیت آموزش و مشارکت فعال زنان در فرصتهای اقتصادی تأکید کرده است.

عبدالمتین مولویزاده، رییس اتحادیهی ملی کارگران و کارکنان افغانستان، نبود فرصتهای کاری، نبود مصونیت شغلی و پایینبودن معاش را، از مهمترین چالشهای فراراه کارگران در کشور عنوان میکند. او، از امارت اسلامی میخواهد که زمینههای کاری بیشتری را برای کارگران فراهم کند.

شماری از بازگشتخوردگان در تخار، میگویند که پس از برگشت به افغانستان با چالشهای زیادی از جمله دسترسینداشتن به کار، سرپناه و خدمات بهداشتی روبهرو شده اند.