شماری از بازگشتخوردگان در تخار، میگویند که پس از بازگشت به افغانستان با چالشهای زیادی از جمله دسترسینداشتن به کار، سرپناه و خدمات بهداشتی روبهرو شده اند.
عبدالله که یک سال پیش از ایران به دشتقلعهی تخار بازگشتخورده، میگوید که برای دریافت خدمات درمانی در کلینیکهای این ولایت با مشکل روبهرو شده است. او میافزاید: «وضعیت ما خوب نیست، به خاطر دریافت کمک کارت داده؛ اما زنگ میزنیم پاسخ نمیدهد؛ برای ما گفته بود که با داشتن این کارت مراکز صحی شما را تداوی میکند؛ اما کلینیک هم تحویل نگرفت.»
محمدرحیم، میگوید که یک سال پیش از ایران به شهر تالقان، مرکز تخار، بازگشت داده شده و در این مدت نتوانسته سرپناه و کاری برایش فراهم کند. «ما از نگاه سرپناه و معیشت مشکلات داریم؛ در برنامههای صحی خود مشکلات داریم؛ تا هنوز هیچ نوع کمکی دریافت نکردهایم؛ اکنون حتا یک پتو نداریم که زیر پای خود بندازیم و بنشینیم.»
قدسیه، دیگر بازگشتخورده به تخار نیز، میگوید: «از روزی که به افغانستان آمدیم سرپناه و خانه نداشتیم؛ از روزی که آمدیم هیچ توجه نشده؛ به حویلی اجارهای زندگی میکنیم به دلیل بلندبودن کرایه توان پرداخت آن را نداریم.»
این بازگشتخوردگان، از امارت اسلامی و نهادهای امدادرسان میخواهند که زمینهی دسترسی به سرپناه، کار و دیگر خدمات را برای شان فراهم کنند.
در سوی دیگر، شیراحمد انوری، رییس امور مهاجرین و عودتکنندگان تخار، میگوید که دو هزار جریب زمین به بازگشتخوردگان در این ولایت اختصاص یافته که در آیندهی نزدیک توزیع میشود. او میافزاید: «این زمینها برای مهاجرینی که از مرکز لیست شان میآید و در گذشته نام شان وارد سیستم شده اند و نه حویلی دارند و نه زمین توزیع میشود.»
روند اخراج مهاجرین از ایران و پاکستان در چهار سال گذشته ادامه یافته و روزانه هزاران تن از طریق گذرگاههای مرزی مشترک با این دو کشور به افغانستان بازگردانده میشوند.
بر بنیاد آمار ارائهشده از سوی کمیسیون عالی رسیدگی به مشکلات مهاجرین، تنها روز گذشته سه هزار و ۳۸۸ تن از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشت خورده اند.
