همزمان با معرفی افغانستان به عنوان بدترین کشور برای کودکان از سوی یک نهاد هالندی، شماری از کودکان در ولایتها، میگویند که با مشکلات اقتصادی روبهرو اند و به فرصتهای آموزشی نیز دسترسی ندارند.
زاهد ۱۲ساله، باشندهی کابل، میگوید که مشکلات اقتصادی و ناتوانی پدر در تأمین نیازهای زندگی، او را از رفتن به مکتب و نشستن پای حرف آموزگار محروم کرده است. «کراچی دارم و کار میکنم؛ مشکلات اقتصادی زیاد داریم؛ نمیتوانم به مکتب بروم.»
فهیم، کودکی در پروان که در خیابانهای این ولایت پلاستیک میفروشد، میگوید که مشکلات اقتصادی او را از دنیای کودکیاش جدا کرده است. به گفتهی این کودک، «پدرم معیوب است روز پنج تا ۱۰ قرض نان به خانه میبرم؛ آرزو دارم مانند دیگر کودکان به مکتب بروم؛ هر کودک بیک و وسایل مکتب دارند، من هم آرزو دارم داشته باشم.»
حمید، یکی از کودکان کار در کاپیسا، میگوید: «نانآور خانه تنها من هستم؛ پدرم بیکار است خودم بوتل گردآوری و پیسهی نان را پیدا میکنم؛ آرزو دارم پدرم کار پیدا کند تا من درس بخوانم.»
بنیاد حقوق کودکان در هالند، روز گذشته در گزارش سالانهاش اعلام کرد که افغانستان در میان ۱۹۴ کشور بدترین وضعیت را از نظر رعایت حقوق کودکان دارد. این نهاد، وضعیت کودکان را از نظر حق حیات، سلامت، آموزش، حفاظت و محیط مناسب برای رشد، ارزیابی کرده است.
امارت اسلامی اما با بیبنیادخواندن گزارش این نهاد، میگوید که چنین گزارشهایی با واقعیتهای موجود در افغانسان همخوانی ندارد. حمدالله فطرت، معاون سخنگوی امارت اسلامی، میگوید که حقوق کودکان در افغانستان تأمین شده و امارت اسلامی برای حفاظت از حقوق آنها تلاشهای زیادی را انجام داده است. به گفتهی فطرت، «در خصوص حفاظت از حقوق کودکان، تعلیم و تربیه و صحت آنها توجه ویژه صورت گرفته است؛ امارت اسلامی قانون منع کار شاق کودکان را به گونهی جدی در چهارچوب وزارت کار و امور اجتماعی دنبال می کند.»
با این همه، شماری از فعالان حقوق کودک، میگویند که ناداری، سوءتغذیه، محدودیت دسترسی به آموزش و کاهش حمایتهای اجتماعی از کودکان، کودکان افغانستان را متأثر کرده است. خالد ایثار، فعال حقوق کودک، میگوید: «جنگهای طولانی، فقر گسترده بحران اقتصاد، محدودیتهای آموزشی و خدمات صحی ناکافی باعث شده که میلیونها کودک در افغانستان در زمینهی آموزش، تغذیه سلامت جسمی و روانی آسیب ببیند.»
پیشتر، صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد «یونیسف»، اعلام کرده بود که ۱۱ میلیون و ۶۰۰ هزار کودک در سال روان میلادی در افغانستان به کمکهای انساندوستانه و حدود ۹۴۲ هزار کودک زیر پنج سال به درمان سوءتغذیه نیاز دارند.
