با آغاز فصل رویش در بهار امسال، دامنهها و ارتفاعهای سرسبز پنجشیر، پروان و کاپیسا بار دیگر شاهد حضور گستردهی باشندگان محل بود که برای گردآوری سمارق، رواش، چُکری و دیگر گیاهان دارویی راهی کوهستانها شدند؛ گیاهانی که برای بسیاری از خانوادهها، هم بخشی از نیازهای غذایی و درمانی و هم منبعی برای تأمین درآمد است.
افزایش بیماریهای قارچی در کشتزارهای گندم در کاپیسا، نگرانی شماری از کشاورزان این ولایت را برانگیخته است. آنان، میگویند که در سالهای پسین، همزمان با تغییر الگوی بارندگیها، افزایش رطوبت و نوسانهای آبوهوایی، میزان شیوع بیماریهای قارچی در کشتزارهای شان افزایش یافته و بخشی از حاصل گندم آنان را از بین برده است.
بیماریهای دامی در کاپیسا این روزها به نگرانی جدی گاوداران تبدیل شده است؛ به گفتهی دامداران، نه تنها سلامت گاوهای شیری را تهدید میکند، بل بر تولید شیر، درآمد خانوادهها و معیشت صدها خانواده نیز تأثیر مستقیم گذاشته است. آنان، میگویند که در ماههای پسین ابتلا به بیماریهای مختلف میان گاوهای شیری افزایش یافته و کمبود خدمات بهداشت حیوانی، دشواریهای آنان را دوبرابر کرده است.
شیراحمد حقانی، وزیر اطلاعاتوفرهنگ امارت اسلامی، از خبرنگاران خواسته که با انعکاسدادن واقعیتها، تقویت وحدت ملی و مبارزه با تبلیغهای مغرضانه، در ایجاد همبستگی و آگاهیدهی مسئولانه در افغانستان سهم بگیرند.
شماری از چَجبافان در روستای «قلعهی میر» کاپیسا، میگویند که کاهش تقاضا و دشواری تهیهی مواد مورد نیاز، این صنعت چَجبافی را در آستانهی نابودی قرار داده است.
در روزهای پسین تلفات غیرطبیعی مواشی در روستای «الیاسخیل» کاپیسا، نگرانی گستردهای را میان دامداران به وجود آورده است. این بیماری که در نخست در چند واحد دامداری محدود مشاهده شده بود، به تدریج در بخشهای دیگر روستا گسترش یافت و سبب زیانهای مالی قابل توجهی برای دامداران منطقه شده است.
مسئولان محلی در کاپیسا، نیز با ابراز خوشبینی از برنامههای خود برای احیای چراگاهها و توسعهی صنعت دامداری سخن میگویند. کارشناسان حوزهی دامداری، این تغییرات را زودگذر میدانند و میگویند که اگر برای احیای چراگاهها یک برنامهی دوامدار در نظر گرفته نشود، خطر بازگشت به وضعیت بحرانی هنوز پابرجا است.
عبدالفتاح فائز سخنگوی فرماندهی امنیهی کاپیسا، میگوید که در اثر انفجار ماین بهجامانده از جنگ در این ولایت، یک کودک کشته شده است.
شماری از باشندگان پروان و کاپیسا، میگویند که هر قدم در مسیرهای کوهستانی، یادآور خطر انفجار و آسیبهای احتمالی است که دههها جنگ برای آنها به میراث گذاشته است.
ولسوالی تگاب کاپیسا که یکی از مناطق مهم تولید انار در این ولایت به شمار میرود، در سالهای پسین به دلیل کمبود آب با کاهش جدی حاصلات روبهرو بوده است. شماری از باغداران انار در این ولسوالی با افزایش برفباریهای پسین، نسبت به بهبود حاصلات شان در سال آینده ابراز خوشبینی میکنند.
هرازگاهی آلبوم کهنهای را از صندوقچه بیرون میکشد و به آن نگاه میکند؛ آلبومی که سالهاست تنها نشانی از برادر گمشدهاش را در خود نگهداشته است. عبدالولی حیدری، باشندهی کاپیسا، میگوید که برادرش محمدمحبوب نام داشت و 37 سال پیش در میان آتش و دود جنگهای داخلی افغانستان از سوی یکی از تنظیمهای جهادی اسیر و ناپدید شد.
عبدالفتاح فائر، سخنگوی فرماندهی امنیهی کاپیسا، میگوید که چهار عضو یک خانواده در اثر لغزش کوهی در این ولایت کشته شده اند.
مسئولان محلی در کاپیسا، تأیید میکنند که به دستور والی و رهبری ریاست امربهمعروف و نهیازمنکر، پخش تصویر زندهجان در این ولایت، از روز گذشته منع شده است. عبدالعزیز نظری، سخنگوی والی کاپیسا، به سلاموطندار میگوید که این تصمیم روز گذشته در نشستی از سوی احسانالله بریال، والی این ولایت، گرفته شده است. این محدودیت پیشتر بر رسانههای دولتی وضع شده بود و اکنون برای رسانههای خصوصی نیز قابل اجرا است.
باغداران در ولسوالی تگاب کاپیسا، در گیرودار دو چالش بزرگ «کمآبی» و «بیرونقی بازار» قرار دارند. این دو عامل مانند «دو شمشیر دولبه»، معیشت آنان را زیر فشار قرار داده است. باغدارانی که روزی محصول خود را با امید به فروش میرساندند، امسال دل به بازارهای جدیدی در کشورهای آسیای میانه بسته اند تا دسترنج شان بر زمین نماند.
مسئولان فرماندهی امنیهی کاپیسا، میگویند که ۶۶ کیلوگرم مواد مخدر که در نتیجهی عملیاتهای نیروهای امنیتی گردآوری شده بود، امروز (شنبه، ۲۴ عقرب/15 نومبر) به آتش کشیده شده است.
عبدالفتاح فائز، سخنگوی فرماندهی امنیهی کاپیسا، میگوید که مدیریت مبارزه با مواد مخدر در این ولایت تنها در یک سال گذشته بیش از ۳۴۷ عملیات انجام داده برای جلوگیری از کشت و قاچاق مواد مخدر انجام داده و حدود 370 تن در جریان عملیات بازداشت شده اند.
پروان و کاپیسا، از جمله مناطقی اند که باشندگان بومی و روستایی آن از چند دهه پیش با ایجاد تالابها برای شکار و بهدامانداختن پرندگان آبزی، بخشی از نیازهای اقتصادی و غذایی خود را تأمین میکردند. اما در سالهای پسین که شکار پرندگان در این تالابها ممنوع اعلام شده، نه تنها منابع اقتصادی و غذایی روستانشینان قطع شده، بل هزاران جریب زمین نیز به دلیل نبود مدیریت و بهرهبرداری اصولی، بایر و دستنخورده مانده است. غلامنبی، یکی از تالابداران و شکارچیان پیشین پرندگان مهاجر آبزی، به سلاموطندار میگوید که تالابها خشکیده و دیگر توانایی تأمین علوفه و آب مورد نیاز حیوانات را ندارند.
