پکتیا، یکی از ولایتهای کشور است که بیشتر کوههای آن پوشیده از جنگل است. با این که بیشتر جنگلات پکتیا در جنگهای سه دههی پسین آسیب دیده و شماری از آنها توسط مردم برای سوخت و ساخت خانه قطع شده؛ اما از چند سال به این سو تلاشها برای احیای جنگلات در بسیاری از ولسوالیهای پکتیا تشدید شده است.
امارت اسلامی تصمیم دارد، در سراسر افغانستان در هر ولسوالی یک بند آبگیر ساخته شود و کار ساخت آن در 420 ولسوالی کشور، میان سه وزارتخانه تقسیم شده.
آخوندزاده میگوید: «کار ساخت 140 بند آبگیر در 13 ولایت به وزارت احیا و انکشاف دهات سپرده شده است.»
پکتیا، از جمله ولایتهایی است که ۹۹ هزار هکتار از کوههای آن پوشیده از جنگلات است؛ اما بخشهایی از آن در نتیجهی چند دهه جنگ ویران و بخشهای دیگر آن نیز توسط باشندگان محل قطع شده است. بزرگان قومی و مسئولان محلی تمام ولسوالیهای پکتیا، برای حفاظت و پیشگیری از قطع این جنگلات، در شهر گردیز، مرکز این ولایت نشستی برگزار کردند.
باشندگان ولسوالی لجهمنگل پکتیا، میگویند که مرکزهای صحی این ولسوالی دورتر از مناطق مسکونی ساخته شده است و آنان در هنگام انتقال بیماران با مشکلات بسیار روبهرو میشوند و نمیتوانند بیماران را سر وقت به درمانگاه منتقل کنند.
شماری از باغداران و کارشناسان امور کشاورزی در پکتیا، میگویند که استفاده از کود حیوانی در باغها در پاییز، سودمند تمام و سبب تقویت درختان میشود. به گفتهی آنها، کود حیوانی ضمن این که زیر درختان را نرم میکند، نقش مهمی در رشد درختان نیز دارد.
شماری از پرورشدهندگان زنبور عسل در پکتیا، میگویند که آنان برای پرورش زنبور عسل زحمت بسیاری میکشند؛ اما بازار مناسبی برای فروش عسل وجود ندارد.
شماری از باغداران در پکتیا، میگویند که در سال روان، بیشتر محصولات سیب در این ولایت به دلیل آفتهای نباتی از بین رفته است. به گفتهی آنها، سیبها روی درختان فاسد یا در برخی مناطق خشک میشوند. منصور، باغدار در شهر گردیز، مرکز پکتیا، میگوید که روزانه از هر ۱۰۰ کیلوگرام سیبی که برداشت میکند، بیش از نیم آن فاسد است و او را متضرر کرده است. منصور، میافزاید: «از دارو استفاده کردم و چندین بار کود کیمیایی هم دادم؛ اما بازهم آفت به وجود آمده است. این مرض باعث افتادن سیب میشود و داخل سیب یک کرم وجود دارد؛ به همین دلیل از درخت میافتد. این جا از برخی مردم ۶۰ من/سیر و برخی دیگر ۴۰ من میریزد. ما هر صبح چهار تا پنج بوجی سیب خراب جمعآوری میکنیم که ۲۰ تا ۳۰ من میشود.»
مسئولان اتاق تجارت پکتیا، میگویند که با آمدن بازرگانان چینی به این ولایت، زمینهی صادرات جلغوزه به کشورهای دیگر نیز فراهم میشود.
سمکنی، یکی از ولسوالیهای پرجمعیت و دورافتادهی پکتیا است که در نزدیکی خط فرضی دیورند قرار دارد؛ اما باشندگان آن به خدمات صحی مناسب دسترسی ندارند و از دسترسینداشتن به امکانات صحی، شکایت میکنند.
شماری از بازرگانان در پکتیا، میگویند که انتقال گمرک از شهر گردیز، مرکز این ولایت به ولسوالی دندپتان در نزدیکی خط فرضی دیورند، آنها را با مشکلات زیادی از جمله نبود خدمات بانکی و انبار روبهرو کرده است.
شماری از باغداران در پکتیا، میگویند که امسال، شیوع آفت کرم نباتی سبب ازبینرفتن محصولات شان شده و آنها را زیانمند کرده است.
شماری از رانندگان در پکتیا، میگویند که در پنج ماه گذشته، مسئولان محلی در این ولایت ۲۵۰ موتر حامل چوب سوخت را که از شهر گردیز، مرکز پکتیا به کابل انتقال میدادند، متوقف کرده اند. آنها، با نگرانی از ادامهی توقف این موترها، میگویند در مدتی که فعالیت شان متوقف شده است، زیانمند شده اند.
مسئولان در فرماندهی امنیهی پکتیا و شماری از ریاستهای غیرنظامی این ولایت، روز گذشته در برنامهی حسابدهی به مردم زیر نام «گفتمان شهری» که در تالار جرگهی شهر گردیز، مرکز پکتیا برگزار شده بود، گزارش کارکردهای سالانهی خود را به مردم ارائه کردند.
شماری از باشندگان پکتیا، میگویند که به دلیل پایینرفتن سطح آب، چاهها و کاریزها در منطقهی «عسکری فامیلی»، «دانشگاه مینه» و دیگر بخشهای شهر گردیز، مرکز پکتیا، خشک شده است و آنها به آب آشامیدنی دسترسی ندارند.
شواک، گردهسیری و وزی زدران، سه ولسوالی زدران پکتیا هستند که در ۲۰ سال گذشته از نظر صحی توجه چندانی به این ولسوالیها نشده است. باشندگان این ولسوالیها، گلایه دارند که خدمات صحی کامل به آنها ارائه نمیشود و مانند گذشته با مشکلات بسیاری روبهرو اند.
مامور، کشاورز در پکتیا، میگوید در منطقهای که زندگی میکند، کشاورزان از بذرهایی استفاده میکنند که از دیرباز رایج بوده و تا کنون، بذر اصلاحشده در اختیار شان قرار نگرفته و در زمینهی فنآوری کاشت و تکثیر برنج، به کشاورزان آموزش داده نشده است.
