محدودیتهای آموزشی و کاری بر زنان در نزدیک به سه سال گذشته، سبب شده که آنها برای حضور دوباره در اجتماع و داشتن خودکفایی، به کار در بخشهای مختلف رو آورند. در این گزارش، با ۲۳ زن در پنج ولایت گفتوگو شده که پس از رویکارآمدن حکومت سرپرست، به کارکردن در بخشهای صنعت و تجارت، خیاطی، کشاورزی و مالداری، رو آورده اند.
شماری از زنان در غور، از بیشترشدن بیماری کمر و مفصلها میان زنان در این ولایت رنج میبرند و میگویند که به رغم مراجعه به پزشک برای درمان این بیماری که دچار آن هستند؛ اما سالهاست که این بیماری آنها را رها نمیکند. خورشید، بانوی ۳۵سالهای که از داشتن بیماری کمر و پاها رنج میبرد، در گفتوگو با سلاموطندار میگوید که بارها به پزشک مراجعه کرده است؛ اما هنوز هم از این بیماری رنج میبرد.
در نظام پیشین، مشکلات اداری، جعل، تذویر و رشوتستانی خیلی زیاد بود. افراد با استفاده از کمیشنکاران، خود را معلول یا یتیم ثبت کرده بودند و حقوق میگرفتند. ما وقتی آمدیم، در قدم نخست دیتابس نظام پیشین را لغو و ثبت نام جدید را شروع کردیم. یتیمها و معلولان خیالی که به اساس جعل و تذویر درج سیستم بودند را بیرون کردیم.
۲۲ زن صنعتکار و تجارتپیشه در پنج ولایت شمالی، در گفتوگو با سلاموطندار از نبود بازار برای فروش محصولات شان شکایت دارند.
این زنان، میگویند با این که کار در بخش صنایع دستی درآمد اندکی دارد؛ اما برای فراهمکردن نیازهای غذایی و غیرغذایی خانوادههای شان ناچار اند در این بخش فعالیت کنند.
شماری از بیماران و بیمارداران در غزنی، میگویند که با تغییرهای فصلی و بیشترشدن گردوخاک در این ولایت، بیماری نفستنگی در میان زنان افزایش یافته است. بیبی هاجر، بانویی که بیمار خود را برای درمان به یکی از درمانگاههای خصوصی شهر غزنی آورده است، در گفتوگو با سلاموطندار از بیتأثیربودن داروهایی که در بازار به فروش میرسد، میگوید.
سلاموطندار نظرسنجی را در میان ۳۸۹ زن در ۲۳ ولایت انجام داده که از این میان ۲۹۰ تن آن را، زنان متأهل تشکیل می دهند. بر اساس این نظرسنجی، ۶۳ درصد از زنان متأهل به دلیل رفتار نامناسب شوهر، خانوادهی شوهر، شرایط نامناسب برای زندگی، مداخلهی دیگران در زندگی مشترک و نحوه شخصیت شوهر، از ازدواج شان رضایت ندارند. .
بررسیهای سلاموطندار از جمعآوری آمار قتل و خودکشی در میان زنان، نشان میدهد که پس از تحولات پسین، خشونتهای شدید در برابر زنان رو به افزایش است.
سلاموطندار این نظرسنجی را در ۲۳ ولایت افغانستان پیرامون بررسی وضعیت ازدواجها در میان زنان انجام داده که در نتیجهی آن، با ۳۸۹ زن گفتوگو کرده که از این میان، کابل، با ۱۳ درصد بیشترین گفتوگوکنندگان را دارد و ولایتهای غور، بدخشان، زابل و پکتیا با ۰.۵ درصد، کمترین میزان مصاحبهشونده را دارند.
برنامهی توسعهای سازمان ملل متحد در افغانستان، به تازگی با پخش گزارشی گفته است که زنان کارآفرین و تجارتپیشهی افغان با وجود محدویتها، چالشها و موانع دستوپاگیر، با پایداری به کار شان ادامه داده و بخشی مهم ثبات اقتصاد افغانستان بوده اند.
دوازدهمین جشنوارهی ملی «گل ارغوان»، امروز (چهارشنبه، ۲۹ حمل) با حضور مسئولان حکومتی، شاعران، نویسندگان و شماری از باشندگان پروان، در هتل «گل ارغوان» در شهر چاریکار، مرکز پروان از سوی ریاست اطلاعات و فرهنگ این ولایت برگزار شد.
خانوادهها در افغانستان، در سفرههای عیدی، با چیدن گونههای میوههای تازه، خشک، کیک و کلوچه، از مهمانان شان پذیرایی میکنند. شماری از زنان پیش از فرارسیدن عید، گونههای کلوچههای خانگی میپزند و شماری دیگر نیز دوست دارند با گذاشتن دستهگلی وسط سفرهی عیدی، به زیبایی آن بیفزایند.
شفاخانهی ۱۵۰ بستر ویژهی ترک اعتیاد زنان و کودکان در ناحیهی دوازدهم شهر کابل؛ جایی که به زنان و کودکان کمک میکند دورهی بازپروری شان را طی کنند و به عنوان افراد سالم به جامعه بازگردند. در این گزارش، به درد دل زنانی گوش دادیم که ۱۵ روز نخست دورهی ۴۵روزهی ترک اعتیاد شان را با شوکهای عصبی، تهوعها و تشنجها پشت سر گذاشته اند.
عبدالله سرحدی، والی بامیان، میگوید که دو مرکز آموزش خیاطی، دستدوزی و مهرهدوزی به هدف پشتیبانی از زنان در این ولایت، ایجاد شده است.
شماری از زنانی که در روستاهای هرات سرگرم کاشت گونههای سبزی اند، میگویند که کشاورزی به تنها منبع درآمد آنان بدل شده است. این زنان، میافزایند با این که در بخش کشاورزی آموزش ندیده اند؛ اما از این طریق نیازهای غذایی و غیرغذایی خانوادههای شان را تأمین میکنند.
این زنان، میگویند که روبهروبودن با آزارواذیت و نداشتن امنیت، سبب شده است که با هویت اصلی شان در شبکههای اجتماعی فعالیت نکرده و از تصویر شان استفاده نکنند. از میان ۱۷ زن گفتوگوشونده در این گزارش، حساب کاربری پنج تن آنها هدف حملهی سایبری قرار گرفته است و ۱۰ تن دیگر نیز پیام و تماسهای مزاحم دریافت کرده اند.
یافتههای سلاموطندار از نظرسنجی ۵۳۰ زن در شش ولایت افغانستان نشان میدهد که ۶۱.۱ درصد این زنان و دختران بیشتر از داشتن حق انتخاب در بخشهای مختلف زندگی محروم میشوند و ۳۸.۹ درصد دیگر بیشتر از این حق از سوی خانوادههای شان برخوردار بوده اند.
