
شرکت حفظومراقبت مکروریانها: به دلیل مشکلهای اقتصادی مردم مرکزگرمیها غیرفعال شده است
شرکت حفظومراقبت و نظارت مکروریانها، میگوید که به دلیل مشکلهای اقتصادی مردم در سال روان، نمیتواند مرکزگرمیها را فعال نگه دارد.

شرکت حفظومراقبت و نظارت مکروریانها، میگوید که به دلیل مشکلهای اقتصادی مردم در سال روان، نمیتواند مرکزگرمیها را فعال نگه دارد.

برنامهی جهانی غذا، با نشر خبرنامهای، امروز (چهارشنبه، 18 عقرب)، میگوید که این برنامه ۵۰ میلیون یورو از اتحادیهی اروپا برای کمک به نیازمندان در افغانستان دریافت میکند.

شماری از کارگران روزمزد در کابل، میگویند که روزها را به امید دریافت نفقه روی جادهها بیکار سپری میکنند و اگر در زمستان پیش رو کمک دریافت نکنند، تلف خواهند شد. امید که یکی از کارگران روزمزد در شهر کابل است، از چشمان منتظر دخترش برای خوردن نان حکایت دارد.

دفتر همآهنگکنندهی کمکهای انساندوستانهی سازمان ملل متحد (اوچا)، روز گذشته در گزارشی گفته که میزان فقر در افغانستان در سال ۲۰۲۰ به ۴۷ درصد، در سال ۲۰۲۱ به ۷۰ درصد و در سال ۲۰۲۲ به ۹۷ درصد، رسیده است.

از ۱۶ اکتبر به عنوان روز جهانی غذا در سراسر جهان در حالی گرامیداشت میشود که میلیونها تن در افغانستان، با فقر شدیدی دستوگریبان اند. بر اساس تازهترین گزارش سازمان ملل متحد در بارهی افغانستان، اکنون ۱۹ میلیون شهروند افغانستان به غذای کافی دسترسی ندارند که این مسئله، نگرانی این سازمان را در پیوند به وضعیت بشری در افغانستان افزایش داده است.

جمعیت هلالاحمر افغانی، کارزار گردآوری کمک به نیازمندان را به مناسبت «هفتهی جمعیت هلالاحمر»، در سراسر کشور آغاز کرد.

سازمان غذا و کشاوزی ملل متحد و برنامهی جهانی غذا، میگویند که با توجه به سطح بلند نیازمندیها در افغانستان، متأثرشدن فرآوردههای کشاورزی و افزایش بهای خوراکیها، تا ماه نومبر –قوس- سال روان، نزدیک به شش میلیون شهروند این کشور، در وضعیت اضطراری گرسنگی قرار خواهند گرفت.

کرن دیکر، کاردار سفارت امریکا برای افغانستان، میگوید که امریکا در یک سال گذشته حدود ۱.۱ میلیارد دالر به افغانستان کمک بشری کرده است. به گفتهی او، امریکا تنها پشتیبان افغانستان در بخش کمکهای بشری است.

مسئولان امارت اسلامی در هلمند، میگویند که روز گذشته در شهر لشکرگاه، مرکز این ولایت، برای ۸۰۰ خانوادهی نیازمند و بیسرپرست، مواد خوراکی توزیع شد.

هرچند شیوع کوید-19 به فصل خاصی نیاز ندارد و میتواند در هر ماهی از سال همهگیر شود؛ اما تجربه نشان داده که این ویروس، در زمستان با شدت و سرعت بیشتری شیوع پیدا میکند.

بهدنبال تحولات پسین در افغانستان و بیکارشدن شماری از کارکنان ادارههای دولتی، خانوادههای آنها با فقر و تنگدستی روبهرو شدهاند. شماری از دانشآموزان در بدخشان که دو سال پیش سرگرم آموزشوپرورش بودند، اکنون در معدنهای استخراج طلا در این ولایت مشغول ناندرآوردن هستند.

سازمان حفاظت از کودکان یا «Save the Children» در گزارشی گفته که زندهگی دختران در یک سال پسین در افغانستان درهم شکسته است. این سازمان افزوده است که دختران از جامعۀ افغانی طرد شده و به فقر و گرسنهگی رها شدهاند.

ناداری و فقر میتواند پیامدهای بسیاری بهدنبال داشته باشد که تکدیگری برآیند قابل لمس آن است و با گذشت زمان، در حال گسترش است. شهر پُر است از گدایانی که از بام تا شام دست به دامان شهروندان هستند تا پولی بهدست بیاورند.

شاکر، کودک ۱۴ سالهیی که سالها میشود در شهر کابل دستفروشی میکند، میگوید سه برادر دارد و همراه برادرانش با رنگکردن کفش و دستفروشی، مصارف خانۀشان را تأمین میکنند. او میافزاید: «پنج یا شش سال میشود کار میکنم، خُرد بودم کارکردن در بیرون را شروع کردم.»

کابل، این روزها از هر زمانی غمگینتر است؛ از در و دیوار شهر فقر میبارد. با پیادهروی درون شهر، در هر چندقدمی با افرادی روبهرو میشویم که به بهانههای مختلف مثل ناداری، بیماری یا ناتوانی از رهگذران پول میطلبند.

شماری از کودکانی که در ولایتهای غربی کشور بهدلیل فقر ناگزیر به ترک آموزش شده و به کارگری روآوردهاند، میگویند که برای تٲمین نفقۀ خانوادههایشان کارهای شاقه و طاقتفرسا را متحمل میشوند.