خانواده‌های ناشنوایان: فرصت‌های آموزشی به فرزندان ما فراهم شود

هم‌زمان با روز جهانی ناشنوایان، خانواده‌های شماری از افراد دارای معلولیت ناشنوایی در ولایت‌های گوناگون، می‌گویند که فرزندان شان در دست‌رسی به فرصت‌های آموزشی، کاری و خدمات بهداشتی با مشکل روبه‌رو اند.

عجب‌گل، باشنده‌ی غور، می‌گوید که سه کودکش با معلولیت ناشنوایی زندگی می‌کنند و این معلولیت آن‌ها از دست‌رسی به فرصت‌های آموزشی محروم کرده است. او می‌افزاید:  «آنان از مکتب محروم شده ‌اند و دل ‌شان تنگ می‌شود. در گذشته به مکتب می‌رفتند، اما اکنون به مکتب نمی‌روند. مریض هم می‌شوند و گریه می‌کنند.»

مصور، باشنده‌‌ی کندز که پسر کاکایش دچار معلولیت ناشنوایی است، می‌گوید که دست‌رسی به فرصت‌های آموزشی ویژه‌ی افراد دارای معلولیت و هزینه‌ی درمان آن‌ها محدود است. او می‌افزاید: «مشکل هزینه‌های درمان است؛ بعضی خدمات و وسایل مربوط به ناشنوایی قیمت بالایی دارد و ما توان خرید آن را نداریم؛ نیاز داریم زمینه‌ی آموزش و درمان برای افراد ناشنوا فراهم شود تا بتوانند آموزش ببینند و دیگران نیز بتوانند صحبت‌های آنان را به‌درستی درک کنند.»

عبدالله، باشنده‌ی بدخشان که یکی از نزدیکانش دچار معلولیت ناشنوایی است، می‌گوید: «یکی از اعضای خانواده ما مشکل شنوایی دارد و این موضوع در کار و زندگی روزمره برای ما مشکلات زیادی ایجاد کرده است؛ در بخش آموزش و درمان نیز با مشکل روبه‌رو هستیم.»

این خانواده‌های افراد دارای معلولیت ناشنوایی، از امارت اسلامی می‌خواهند که به مشکلات فرزندان شان رسیدگی و زمینه‌ی دست‎‌رسی به خدمات همگانی را برای آن‌ها فراهم کند.

در سوی دیگر، فیصل خاموش، سخن‎گوی وزارت امور شهدا و معلولین امارت اسلامی، می‌گوید که تلاش می‌شود به افراد دارای معلولیت کمک‌رسانی شود. او می‌افزاید: «در میان افراد ثبت‌شده افراد دارای معلولیت حرکی و کسانی که یک یا هر دو دست خود را از دست داده‌، شامل ‌اند؛ هزاران تن از افراد دارای معلولیت، ناشنوا نیز هستند که متناسب با نوع معلولیت‌ شان کمک‌های ماهانه دریافت می‌کنند.»

بر بنیاد آمار ارائه‌شده از سوی دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) که سال گذشته همگانی شده بود، نزدیک به یک میلیون و ۵۰۰ هزار شهروند افغانستان با معلولیت‌های جدی زندگی می‌کنند.

فریدالله عمری، متخصص داخله‌ی عمومی، می‌گوید که عامل‌های ارثی، استفاده‌ی شماری از داروها و بیماری‌های مرتبط به گوش و گلو می‌تواند به ناشنوایی افراد بنجامد. به گفته‌ی این پزشک،  «عوامل مختلفی می‌تواند سبب ناشنوایی شود؛ از جمله عوامل ژنتیکی، بعضی دواها، افزایش سن و برخی بیماری‌های گوش و گلو. هر عاملی که باعث کاهش شنوایی شود، در بسیاری موارد قابل درمان است و فرد می‌تواند با مراجعه به داکتر، برای بهبود شنوایی خود اقدام کند.»

۳۰ سپتمبر در ۱۹۵۸ از سوی فدراسیون جهانی ناشنوایان به هدف افزایش آگاهی در باره‌ی حقوق، چالش‌ها و توانایی‌ها افراد دارای معلولیت ناشنوایی، به عنوان روز جهانی ناشنوایان نام‌گذاری شده است.