هشتم مارچ روز جهانی همبستهگی زنان جهان؛ روزی که انسجام زنان سبب شد تا ۸ مارچ خلق شود. اینجا در افغانستان اما با آنکه از 8 مارچ به گونۀ پُرزرقوبرق گرامیداشت میشود، گاهی یادبودکنندهگان این رویداد جهانی به بزرگترین ناقض حقوق همجنس خود مبدل میشوند.
از هشتم مارچ، روز جهانی همبستهگی زنان همهساله در کشور با برگزاری محفلها و برنامههای شیک و ویژه تجلیل میشود. این محفلها و برنامهها را حکومت و نهادهای پشتیبان حقوق زن بهراه میاندازند. برخی از بانوان اینگونه مراسم را نمایشی میخوانند که دردی را دوا نمیکند.
کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان خواستار فراهمشدن زمینۀ مشارکت برابر زنان در روند صلح افغانستان شده است و میگوید که بیحضور زنان نمیتوان به صلح رسید.
شهرزاد اکبر، رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر در مراسم گرامیداشت از روز جهانی زن، خواستار دخیلشدن زنان در تمام مراحل روند صلح افغانستان شد. بانو اکبر تأکید میکند که حضور کمرنگ زنان در این روند نمیتواند افغانستان را به صلح برساند.
ریاست امور زنان ولایت بامیان از هشتم مارچ، روز همبستهگی زنان جهان با برنامههای گونهگون چون همایش زنان، نمایشگاههای صنایع دستی و غذاهای محلی و راهاندازی برنامههای ورزشی مانند رقابت بسکتبال و فوتبال دختران با اشتراک صدها زن بامیانی گرامیداشت به عمل آورد.
یک نظرسنجی جدید نشان میدهد که زنان برای مراقبت از جلد صورتشان هفتهیی نیم ساعت وقت میگذارند، اما این زمان برای مراقبت از دیگر اعضای بدن به پنج دقیقه در هفته میرسد.
مسئولان ریاست امور زنان ولایت لوگر میگویند که صنایع دستی زنان در این ولایت گسترش یافته است. به گفتۀ مسئولان ریاست امور زنان لوگر، بانوان در شهر پلعلم، مرکز این ولایت و بیشتر ولسوالیهای آن در بخش صنایع دستی مشغول فعالیتاند و از همین راه روزانه هزاران افغانی درآمد کسب میکنند.
وزارت خارجۀ آمریکا اعلام کرده که جایزۀ افتخاری زنان شجاع را به ۷ زن از افغانستان اهدا میکند. این زنان در حملههای هدفمند در سال ۲۰۲۰میلادی جانهایشان را در جریان کار برای مردم، در کشور از دست دادهاند. در کنار زنان افغانستان، ۱۴ زن دیگر از چهارده کشور نیز این جایزه را دریافت خواهند کرد.
مسئولان ادارۀ هوانوردی ملکی اعلام کردهاند که نخستین پرواز غیرنظامی با خلبان و خدمههای زن در تاریخ هوانوردی کشور توسط شرکت هوایی کامایر میان کابل و هرات انجام شده است.
محمدقاسم وفاییزاده، رئیس ادارۀ هوانوردی ملکی گفته است که تمام عملۀ این پرواز زنان بودهاند.
در نتیجۀ چندین سال درگیری و ناامنی در سراسر کشور بهویژه ولایت کندز، افراد بسیاری قربانی شدهاند. افرادی که در جریان درگیریها در کندز کشته شده، بیشتر شان سرپرست خانوادههایشان بوده و اکنون زنان بسیاری به دلیل از دستدادن همسرانشان در درگیریها، بیسرپرست و کودکانشان یتیم شدهاند.
خانوادههایی که نانآورانشان را در کندز از دست دادهاند، با مشکلات فراوانی زندهگیشان را به پیش میبرند.
گلدسته، بانویی که از ولسوالی دوردست گذرگاه نور ولایت بغلان به شهر پلخمری، مرکز این ولایت آمده است تا به مشکلش رسیدهگی شود. گلدسته میگوید، چندین سال میشود که توسط همسرش شکنجه و لتوکوب میشود، اما به دلیل اینکه همسرش کارمند امنیت ملی ولسوالی گذرگاه نور است، نهادهای امنیتی توانایی بازداشت او را ندارند.
به گفتۀ این بانوی رنجدیده، نزدیک به ۱۵ سال میشود که او این وضعیت را متحمل شده است.
نرگس کاظمی، از نویسندهگان جوان، کتابی را زیر نام «تذکرهالشعراء» نوشته و چاپ کرده است. کتاب تذکرهالشعراء که از سوی نرگس کاظمی نوشته و چاپ
زرمینه، بانویی که ۳۲ سال دارد و ۱۹ سال پیش در جریان جنگها در ولایت کندز زخم برداشت و حافظهاش را از دست داد. او باشندۀ شهر کندز است. زرمینه میگوید، ۱۳ ساله بود که در جنگهای کندز از ناحیۀ سر و پا آسیب جدی دید و بعداً از سوی یک شخص به ولسوالی خانآباد انتقال داده شد.
شماری از نهادهایی که از سوی زنان رهبری میشوند، ائتلافی را زیر نام «ابتکار زنان برای صلح و امنیت» در کابل بنیانگذاری کردهاند.
این ائتلاف از 15 نهاد تحت رهبری زنان که در کابل و ولایتها فعالیت دارند، تشکیل شده است. نجیبه ایوبی، رئیس کلید گروپ میگوید، هدف از ایجاد این ائتلاف، تشریک و تقویت کار جمعی به عنوان یک نهاد در میان نهادهای جامعۀ مدنی به رهبری زنان و حصول اطمینان از شمولیت زنان در روند صلح است.
عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحۀ ملی که امروز (چهارشنبه، هشتم دلو/بهمن) در یک سمینار بانوان شرکت کرده بود، به پرسشها و نگرانیها در مورد روند صلح پاسخ داد.
آقای عبدالله میگوید که حقوق زنان در گفتوگوهای صلح برای حکومت افغانستان ارزشمند است و هیچگونه معاملهیی روی آن صورت نمیگیرد. به گفتۀ رئیس شورای عالی مصالحۀ ملی، دولت و شهروندان خواهان صلح پایدار و آتشبساند.
هیچ پزشکی حاضر نیست به یکی از دورترین نقاط افغانستان برای درمان زنان باردار سفر کند. چندین بار حکومت محلی بدخشان کرسی قابلهگی برای زنان پامیر را به اعلام گذاشت، اما هیچ زنی حاضر نشد به این نقطهیی از کشور سفر کند.
پس از ماهها انتظار اما دختر جوانی بهنام رابعه، اهل شغنان بدخشان این دشواری را بردوش گرفت و حاضر شد برای درمان و کمک به زنان پامیر به این ناحیه برود.
پس از شکست گروههای جهادی و حاکمشدن طالبان در افغانستان، تحجرگرایی دینی که از فرهنگ قبیلهیی نشأت گرفته بود، در کشور حاکم شد. طالبان بیشترین ستمها را به نام دین و و اجرای احکام اسلامی در حق ملت بیگناه افغانستان، به خصوص زنان روا داشتند.
