مسئولان در فرماندهی امنیهی پروان، تأیید میکنند که جسد یک زن از رودخانهای در ولسوالی شینواری این ولایت، یافت شده است. محمدکامران حبیبی، سخنگوی فرماندهی امنیهی پروان، میگوید که جسد این زن حوالی ساعت ۱۱:۳۰ دقیقهی پیش از چاشت روز گذشته، از رودخانهای در روستای موسوم به «آبخانه» در مربوطات ولسوالی شینواری، یافت و بیرون کشیده شده است.
شیرینیسرای «مینه»، مکانی در یک زیرزمینی، در منطقهی خیرخانهی شهر کابل است که زنان و دختران بیسرپرست با وجود محدودیتهایی فراراه کار زنان، توانسته اند از چهاردیواری خانه بیرون بزنند و روزانه ۱۰ ساعت را با تهیهی «قتلمه» برای عرضه به مشتریان شان، سرگرم کار شوند.
در ادامهی واکنشهای جهانی به بازداشتن زنان از کار در دفترهای سازمان ملل متحد در افغانستان، نمایندهی ویژهی دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان، آمنه محمد، معاون دبیرکل این سازمان و آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجهی ایالات متحدهی امریکا، این تصمیم امارت اسلامی را نکوهش کرده و آن را برای مردم افغانستان، نگرانکننده خوانده اند.
لیندا توماس، نمایندهی امریکا در سازمان ملل متحد، گفته است که شورای امنیت این سازمان در بارهی تصمیم امارت اسلامی مبنی بر بازداشتن زنان از کار در دفترهای سازمان ملل متحد در افغانستان، نشست برگزار میکند. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، نیز در پیامی از امارت اسلامی خواسته است که این تصمیم را، فوری لغو کند.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، در واکنش به بازداشتن زنان از کار در نهادهای این سازمان از سوی امارت اسلامی، گفته که بدون کارمندان زن، ادامهی فعالیت سازمان ملل متحد در افغانستان، ناممکن است.
نصیراحمد فایق، سرپرست نمایندگی دایمی افغانستان در سازمان ملل متحد، به سلاموطندار میگوید که این سازمان به کارمندان محلی زن دستور داده است که تا ۴۸ ساعت به دفترهای کار شان نروند. او میافزاید: «سازمان ملل متحد به کارمندان محلی زن گفته است که تا ۴۸ ساعت به دفاتر نروند.»
دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، امروز (سهشنبه، ۱۵ حمل)، در صفحهی فیسبوکش نوشته است که نهادهای سازمان ملل متحد بدون کارمندان زن فعالیت نمیتوانند. دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان، گفته است که از ممنوعیت کارمندان زن به کار در ولایت ننگرهار، ابراز نگرانی جدی میکند.
پس از گردآوری تکدیگران زن از سوی امارت اسلامی، اکنون، زنان با روشهای تازهای به تکدیگری در شهر کابل، رو آورده اند. شماری از این زنان، چند بسته قلم، شماری خریطههای پلاستیکی و شماری دیگر هم چند بسته ماسک با خود دارند و به بهانهی فروش آن، از رهگذران درخواست کمک میکنند.
در ادامهی بازماندن دانشآموزان دختر بالاتر از صنف ششم از رفتن به مکتب، حضور دانشآموزان دختر در برنامههای آموزشی آنلاین/آموزش از راه دور، افزایش یافته است؛ دانشآموزان دختری که در ۱۹ ماه پسین، از حضور در مکتبها منع شده و اکنون در برنامههای آموزشی آنلاین، اشتراک کرده اند.
مسئولان اتحادیهی دانشگاهها و مؤسسههای تحصیلات عالی خصوصی افغانستان، میگویند که به دلیل بازداشتهشدن دانشجویان دختر از تحصیل و نیز دلسردی دانشجویان پسر از حضور در دانشگاهها، روند جذب دانشجویان در دانشگاهها کاهش یافته و این سبب شده است تا دانشگاههای خصوصی با خطر ورشکستگی روبهرو شوند.
یک بانو در شهر میمنه، مرکز فاریاب که از نابینایی رنج میبرد، به ۳۵ دختر و زن بیسرپرست و دارای معلولیت، زمینهی کار را فراهم کرده است. خالبیبی همنوا، مسئول و مؤسس مؤسسهی توانمندسازی نابینایان در فاریاب، به سلاموطندار میگوید که پس از وضع محدودیتها بر آموزش دختران و کار زنان از سوی امارت اسلامی، تصمیم گرفت که به ۳۵ بانوی بیسرپرست، معلول و یتیم، زمینهی کار را فراهم کند.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، دوشنبه، ۷ حمل، با پخش گزارشی گفته که پس از بهقدرترسیدن امارت اسلامی، کار زنان در افغانستان رو به نابودی قرار گرفته است. بر اساس این گزارش، وضع محدودیتها بر کار و کاهش فعالیتهای اقتصادی زنان، سبب شده است که تولید ناخالص داخلی افغانستان در دو سال پسین، ۳۰ تا ۳۵ درصد کاهش یابد.
بیبی نوریهی ۲۸ ساله، باشندهی کندهار که تحصیلات عالی خود را در رشتهی قابلگی به پایان رسانده است، میگوید که از چند سال به این سو در سفرهای درونشهری، به نشستن در صندوق پشتی موتر/داله، مجبور میشود.
پس از اعمال محدودیتها بر آموزش و کار دختران و زنان در افغانستان، شماری از آنان به تولید صنایع دستی در خانه، رو آورده اند. زلیخا، باشندهی کندهار که در خانهاش کارگاه خیاطی راه انداخته است و ۱۶ زن دیگر در دو نوبت جداگانه با او همکاری میکنند، میگوید که محصولات تولیدی شان را به فروشگاهی در شهر، میفروشند.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، امروز (یکشنبه، ۶ حمل) در تویترش اعلام کرده است که افغانستان در آسیا بالاترین میزان مرگومیر مادران را دارد. این نهاد نوشته است که در مناطق دوردست افغانستان، قابلههای غیرمسلکی را آموزش میدهد تا زنان دسترسی بهتر به خدمات ولادی داشته باشند.
یک تاجر زن در شهر پلخمری، مرکز بغلان، با ایجاد یک کارگاه خیاطی، به ۶۰ زن دیگر، زمینهی کار را فراهم کرده است. زنان در این کارگاه، در دو نوبت کاری پیش از چاشت و پس از چاشت، در بخشهای خیاطی، چرمهدوزی، گلدوزی، مهرهدوزی و خامکدوزی، سرگرم کار اند.
