Category: دموکراسی و حقوق بشر

در میان نیازهای اساسی و ابتدایی انسان‌ها، خوردن، نخستین نیاز انسانی است؛ نیازی که تا برآورده نشود، نمی‌توان به چیز دیگری اندیشد یا دنبال سیرکردن نیاز دیگری رفت. انسان، مادامی که نفس می‌کشد، به خوردن‌ونوشیدن نیاز حتمی دارد؛ نیازی که این روزها برای شمار زیادی از باشندگان افغانستان، از راه‌های ساده و بی آن که ناچار به زیرپاگذاشتن حرمت نفس شان باشند، برآورده‌شدنی نیست.

به دنبال بلندرفتن گراف بی‌کاری و فقر در بلخ، کودکان کار در خیابان‌های شهر مزارشریف، مرکز این ولایت، به گونه‌ی بی‌پیشینه‌ای افزایش یافته است؛ کودکانی که جای بودن در جهان کودکانه‌ی شان، از روی ناچاری، بار تأمین هزینه‌های زندگی خانواده‌های شان را به دوش می‌کشند.

امیرداد ۲۸ ساله، یک تن از معلولان در غور که هر دو پایش را در نتیجه‌ی انفجار از دست داده و با ویلچر در این اعتراض شرکت کرده، می‌گوید که در دو سال گذشته هیچ توجهی به وضعیت معلولان این ولایت نشده است و آنان در وضعیت دشواری زندگی می‌کنند. او که نان‌آور خانواده‌ی چهارنفری‌اش است، از دولت خواهان پرداخت حقوقش است.