
شوکت میرضیایوف برندهی انتخابات ریاستجمهوری اوزبیکستان شد
کمیسیون مرکزی انتخابات اوزبیکستان، اعلام کرده که شوکت میرامانوییچ میرضیایوف، از حزب لیبرال دموکراتیک اوزبیکستان، برندهی انتخابات ریاستجمهوری این کشور شده است.

کمیسیون مرکزی انتخابات اوزبیکستان، اعلام کرده که شوکت میرامانوییچ میرضیایوف، از حزب لیبرال دموکراتیک اوزبیکستان، برندهی انتخابات ریاستجمهوری این کشور شده است.

کمازکم ۶۵۴ روز است که دختران در افغانستان از آموزش محروم مانده اند و با این وضع، افغانستان تنها کشوری در روی زمین است که

انگیزه، یکی از دانشآموزان در صنفهای محلی تسریعی که با پیراهن کریمی و چادر سفید، پای حرفهای آموزگارش نشسته، میگوید که پس از پایان جنگ، قلم و کتابچه در دست گرفته و برای آموختن تلاش میکند؛ تا این گونه بتواند در آینده، کودکان بدون سرپرست را زیر یک چتر گرد آورده و زمینهی آموزش را به آنها فراهم کند. «در قریهی جوی غفور، درس میخوانیم. اول که صنف جور نشده بود، راه دوری میکرد در مکتبهای دیگر رفته نمیتوانستیم. بیکار بودیم. تشکری میکنیم از دفتر اکتید، یونیسف و معارف که برای ما کتابچه و همه چیز فراوان است.»

دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، استراتژی جدید دوسالهاش برای افغانستان را ارائه کرد که بر مبنای آن، سازمان ملل متحد، تا دو سال پیش رو، فعالیتهایش را در افغانستان ادامه خواهد داد.

هدیهی ۱۲ساله که در کراچی تکچرخی در دشتبرچی شهر کابل، سبزیهای تازه میفروشد، میگوید که قرار بود در ۱۴۰۱ وارد صنف هفتم آموزشی شود، اما منع آموزش دختران و افزایش ناداری در خانواده، او را از صنف درسی به کارگری در خیابان کشانده است. او، میافزاید: «از صبح تا شب کار میکنم. یک سال شده به فروش ترکاری رو آوردهام. آرزوهای زیادی داشتم؛ میخواستم از راه قلم مادروپدرم را نان بتم. خیلی زیاد درسهایمه فراموش کدیم. حالی افسوس میخورم که درس خوانده نمیتانم و از صبح تا شب ترکاری میفروشم.»

کارزاری زیر نام «#کمپاین_ملی_آموزش_دختران»، امروز توسط شماری از فعالان مدنی و اجتماعی در تویتر راهاندازی شد. مسئولان برگزاری این کارزار، هدف از این اقدام را رفع ممنوعیت آموزش دختران عنوان میکنند و میگویند که بازداشتن دختران از آموزش و تحصیل، بیشتر از این قابل تحمل نیست. خوشحال روهی، از برگزارکنندگان این کارزار، میگوید که آموزش جزو حقوق اساسی دختران و خواست تمام شهروندان است.

سازمان عفو بینالملل، باری دیگر از محدودیتها بر زنان افغان ابراز نگرانی کرده و گفته است که زنان در افغانستان از تمام حقوق و آزادیهای اساسی شان محروم و حتا از شرکت در مکانهای عمومی نیز منع شده اند. شماری از دختران و زنان که از درس و تحصیل محروم شده اند، میگویند که زنان در افغانستان فراموش و محکوم به خانهنشینی شده اند.

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، گفته است که نزدیک به ۱۳۰ میلیون دختر در سراسر جهان از دسترسی به مکتب محروم هستند. آقای گوترش، بامداد امروز (شنبه، ۱۰ سرطان) در تویترش نوشته است که بیشتر از نیمی از این دختران در کشورهای متأثر از بحران زندگی میکنند.

وزیران امور خارجهی زن از شش کشور، جمعه، ۹ سرطان، با صدور بیانیهی مشترکی، خواستار لغو فوری محدودیتهای امارت اسلامی علیه زنان و دختران در افغانستان، شده اند. آنان در این بیانیه که پس از پایان نشست دوروزهی شان در شهر اولانباتور، پایتخت مغولستان صادر کرده، خواستار مشارکت واقعی، کامل، برابر و امن زنان و دختران در افغانستان شده اند.

شماری از زلزلهزدگان در ولسوالی گیان، میگویند که پس از گذشت یک سال، مؤسسهها برای برخیها خانه ساخته است؛ اما بسیاری از خانوادهها در زیرزمینیها و خیمهها در وضعیت بدی زندگی میکنند.

شورای امنیت سازمان ملل متحد، ناوقت روز گذشته در مقر این سازمان، در بارهی وضعیت افغانستان نشست برگزار کرد. در این نشست، روزا اوتونبایوا، نمایندهی ویژهی دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان و رییس یوناما، گزارشی از یافتههای یوناما در جریان سه ماه گذشته از افغانستان را نیز ارائه کرد.

زهل -نام مستعار- وکیل مدافع در حکومت پیشین که گواه پروندههایی از این دست در نزدیک به دو سال گذشته بوده، به سلاموطندار میگوید: «زنی فعلا عملاً قضیهاش جریان دارد، قضیه طلاق از شوهرش است؛ اما رییس محکمه همراهش خیلی بد رفتار میکند؛ میگوید: تو زن خراب بودی و استی که میخواهی تفریق کنی شوهرت را و هر روز، به بهانههای مختلف قضیهاش را معطل میکند.»

شماری از خبرنگاران زن در فاریاب، با ابراز نگرانی از نبود فرصتها و محدویتهای کاری، میگویند که در دو سال گذشته، بسیاری از خبرنگاران به ویژه خبرنگاران زن در این ولایت بیکار شده اند. آنها، میافزایند که دسترسینداشتن به اطلاعات و اعمال محدودیت بر فعالیت خبرنگاران زن نیز، آنها را با مشکلات روبهرو کرده است.

وزارت امور داخلهی امارت اسلامی، از حکومت پاکستان و سازمان بینالمللی مهاجرت، خواست که زمینهی بازگشت مهاجران پاکستانی را به کشور شان فراهم کند.

قرار است شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، دوشنبهی هفتهی روان، در بارهی وضعیت حقوق بشری در افغانستان، نشستی را در شهر ژینو، پایتخت سویس

بر اساس یافتههای سلاموطندار که از طریق گفتوگو با مسئولان پیشین و کنونی خانههای امن یا مرکزهای پشتیبان زنان به دست آمده است، از میان ۲۷ خانهی امن که در دورهی جمهوری ایجاد شده بود، اکنون تنها یک خانهی امن فعال مانده و متباقی آن بسته شده است.