صنف‌های محلی تسریعی؛ روزنه‌ی امیدی به دختران بازمانده از آموزش

انگیزه، یکی از دانش‌آموزان در صنف‌های محلی تسریعی که با پیراهن کریمی و چادر سفید، پای حرف‌های آموزگارش نشسته، می‌گوید که پس از پایان جنگ، قلم و کتابچه در دست گرفته و برای آموختن تلاش می‌کند؛ تا این گونه بتواند در آینده، کودکان بدون سرپرست را زیر یک چتر گرد آورده و زمینه‌ی آموزش را به آن‌ها فراهم کند. «در قریه‌ی جوی غفور، درس می‌خوانیم. اول که صنف جور نشده بود، راه دوری می‌کرد در مکتب‌های دیگر رفته نمی‌توانستیم. بی‌کار بودیم. تشکری می‌کنیم از دفتر اکتید، یونیسف و معارف که برای ما کتابچه و همه چیز فراوان است.»

کارگری به جای دانش‌آموزی؛ «هدف‌ها و آرزوهایم حیف شد»

هدیه‌ی ۱۲ساله‌ که در کراچی تک‌چرخی در دشت‌برچی شهر کابل، سبزی‌های تازه می‌فروشد، می‌گوید که قرار بود در ۱۴۰۱ وارد صنف هفتم آموزشی شود، اما منع آموزش دختران و افزایش ناداری در خانواده، او را از صنف درسی به کارگری در خیابان کشانده است. او، می‌افزاید: «از صبح تا شب کار می‌کنم. یک سال شده به فروش ترکاری رو آورده‌ام. آرزوهای زیادی داشتم؛ می‌خواستم از راه قلم مادروپدرم را نان بتم. خیلی زیاد درس‌هایمه فراموش کدیم. حالی افسوس می‌خورم که درس خوانده نمی‌تانم و از صبح تا شب ترکاری می‌فروشم.»  

کارزار ملی آموزش دختران در تویتر راه‌اندازی شد

کارزاری زیر نام «#کمپاین_ملی_آموزش_دختران»، امروز توسط شماری از فعالان مدنی و اجتماعی در تویتر راه‌اندازی شد. مسئولان برگزاری این کارزار، هدف از این اقدام را رفع ممنوعیت آموزش دختران عنوان می‌کنند و می‌گویند که بازداشتن دختران از آموزش و تحصیل، بیش‌تر از این قابل تحمل نیست. خوشحال روهی، از برگزارکنندگان این کارزار، می‌گوید که آموزش جزو حقوق اساسی دختران و خواست تمام شهروندان است.

عفو بین‌الملل: زنان در افغانستان از تمام حقوق و آزادی‌های‌ اساسی شان محروم شده ‌اند

سازمان عفو بین‌الملل، باری دیگر از  محدودیت‌ها بر زنان افغان ابراز نگرانی کرده و گفته است که زنان در افغانستان از تمام حقوق و آزادی‌های اساسی ‌شان محروم و حتا از شرکت در مکان‌های عمومی نیز منع شده‌ اند. شماری از دختران و زنان که از درس و تحصیل محروم شده‌ اند، می‌گویند که زنان در افغانستان فراموش و محکوم به خانه‌نشینی شده‌ اند.

آنتونیو گوترش: نزدیک به ۱۳۰ میلیون دختر در جهان از مکتب محروم هستند

آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، گفته است که نزدیک به ۱۳۰ میلیون دختر در سراسر جهان از دست‌رسی به مکتب محروم هستند. آقای گوترش، بامداد امروز (شنبه، ۱۰ سرطان) در تویترش نوشته است که بیش‌تر از نیمی از این دختران در کشورهای متأثر از بحران زندگی می‌کنند.

وزیران خارجه‌ی شش کشور خواستار لغو محدودیت‌ها علیه زنان در افغانستان شدند

وزیران امور خارجه‌ی زن از شش کشور، جمعه، ۹ سرطان، با صدور بیانیه‌ی مشترکی، خواستار لغو فوری محدودیت‌های امارت اسلامی علیه زنان و دختران در افغانستان، شده ‌اند. آنان در این بیانیه‌ که پس از پایان نشست دوروزه‌‌ی ‌شان در شهر اولان‌باتور، پایتخت مغولستان صادر کرده‌، خواستار مشارکت واقعی، کامل، برابر و امن زنان و دختران در افغانستان شده‌ اند.

یک‌سالگی زمین‌لرزه‌ی مرگ‌بار؛ زلزله‌زدگان در گیان: با گذشت یک سال هنوز هم در خیمه‌ها زندگی می‌کنیم

شماری از زلزله‌زدگان در ولسوالی گیان، می‌گویند که پس از گذشت یک سال، مؤسسه‌ها برای برخی‌ها خانه ساخته است؛ اما بسیاری از خانواده‌ها در زیرزمینی‌ها و خیمه‌ها در وضعیت بدی زندگی می‌کنند.

بلال کریمی: نشست‌های پسین در باره‌ی افغانستان مخالفت سیستماتیک با ا.ا است

شورای امنیت سازمان ملل متحد، ناوقت روز گذشته در مقر این سازمان، در باره‌ی وضعیت افغانستان نشست برگزار کرد. در این نشست، روزا اوتونبایوا، نماینده‌ی ویژه‌ی دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان و رییس یوناما، گزارشی از یافته‌های یوناما در جریان سه ماه گذشته از افغانستان را نیز ارائه کرد.

در دو سال گذشته دست‌رسی زنان به خدمات حقوقی محدود شده است

زهل -نام مستعار- وکیل مدافع در حکومت پیشین که گواه پرونده‌هایی از این دست در نزدیک به دو سال گذشته بوده، به سلام‌وطندار می‌گوید: «زنی فعلا عملاً قضیه‌اش جریان دارد، قضیه طلاق از شوهرش است؛ اما رییس محکمه هم‌راهش خیلی بد رفتار می‌کند؛ می‌گوید: تو زن خراب بودی و استی که می‌خواهی تفریق کنی شوهرت را و هر روز، به بهانه‌های مختلف قضیه‌اش را معطل می‌کند.»

رنج مضاعف؛ بی‌کاری خبرنگاران زن در فاریاب را افسرده کرده است

شماری از خبرنگاران زن در فاریاب، با ابراز نگرانی از نبود فرصت‌ها و محدویت‌های کاری، می‌گویند که در دو سال گذشته، بسیاری از خبرنگاران به ‌ویژه خبرنگاران زن در این ولایت بی‌کار شده ‌اند. آن‌ها، می‌افزایند که ‌دست‌رسی‌نداشتن به اطلاعات و اعمال محدودیت بر فعالیت خبرنگاران زن نیز، آن‌ها را با مشکلات روبه‌رو کرده است.

یافته‌های سلام‌وطندار؛ تنها یک «خانه‌ی امن» در افغانستان فعال است

بر اساس یافته‌های سلام‌وطندار که از طریق گفت‌وگو با مسئولان پیشین و کنونی خانه‌های امن یا مرکزهای پشتیبان زنان به ‌دست‌ آمده است، از میان ۲۷ خانه‌ی امن که در دوره‌ی جمهوری ایجاد شده بود، اکنون تنها یک خانه‌ی امن فعال مانده و متباقی آن بسته شده است.