شماری از کشاورزان در ولایتهای مختلف افغانستان، میگویند که کاهش و قطع کمکهای زراعتی از جمله توزیع تخمهای اصلاحشده، کود و آموزشهای مسلکی، بر کشتوکار و درآمد آنان تأثیر منفی گذاشته است. این کشاورزان، میافزایند که در برخی مناطق، کمکهای زراعتی به گونهی کامل متوقف شده است و آنان ناچار اند نیازهای زراعتی شان را با هزینهی شخصی تأمین کنند.
کمبود آب ناشی از خشکسالی و تغییرات اقلیمی، در سالهای اخیر بر کشاورزی و مالداری در شماری از ولسوالیهای غزنی تأثیر گذاشته است. شماری از
بخش افغانستان سازمان خوراک و کشاورزی ملل متحد، گفته که طرحی را برای ترویج نوآوری، ایجاد فرصتهای کاری در بخشهای روستایی و ایجاد زنجیرههای کشاورزی مقاومتر در برابر تغییرهای آبوهوایی در این کشور راهاندازی کرده است. این نهاد، افزوده که این طرح با کمک اتحادیهی اروپا راهاندازی و روی آن پنج میلیون یورو سرمایهگذاری شده است.
خشکسالیهای پیهم، کاهش بارندگی و خشکیدن منابعآب در جوزجان، شیوهی کشاورزی و زندگی شماری از کشاورزان در این ولایت را تغییر داده است. شماری از کشاورزان زن در جوزجان، میگویند که با استفاده از آبیاری قطرهای، مدیریت بهتر آب، ایجاد باغچههای خانگی و تنوعبخشی به تولیدات کشاورزی تلاش دارند امنیت غذایی و درآمد خانوادههایشان را حفظ کنند.
افزایش بیماریهای قارچی در کشتزارهای گندم در کاپیسا، نگرانی شماری از کشاورزان این ولایت را برانگیخته است. آنان، میگویند که در سالهای پسین، همزمان با تغییر الگوی بارندگیها، افزایش رطوبت و نوسانهای آبوهوایی، میزان شیوع بیماریهای قارچی در کشتزارهای شان افزایش یافته و بخشی از حاصل گندم آنان را از بین برده است.
فرآوردههای زراعتی و باغداری در فاریاب، همهساله با آغاز فصل برداشت به گونهی انبوه وارد بازار میشوند؛ اما نبود زیرساختهای معیاری برای نگهداری، همواره بخشی از این محصولها را پیش از رسیدن به دست مصرفکننده، نابود کرده است. در چنین شرایطی ایجاد یک سردخانه با ظرفیت نگهداری ۱۰۰ تُن محصول در شهر میمنه، مرکز فاریاب، موجی از خوشبینیها را میان باغداران ایجاد کرده است و به آن همچون نویدی برای کاهش ضایعات زراعتی نگریسته میشود.
شماری از کشاورزان دشت شیوه در ولسوالی ارغنجخواه بدخشان، میگویند که سرمای زودرس، بارشهای نامنظم و کوتاهبودن فصل رشد، سبب شده است که از هر جریب زمین به طور میانگین تنها حدود ۷۵ کیلوگرم گندم برداشت کنند؛ در حالی که به گفتهی کارشناسان امور کشاورزی، در فیضآباد و ولسوالیهای ارگو و برخی مناطق دیگر بدخشان، میزان برداشت از هر جریب حدود ۳۵۰ تا ۵۰۰ کیلوگرم عنوان میشود. به باور آنان، این تفاوت چشمگیر نه تنها درآمد خانوادهها را کاهش داده، بل بسیاری از کشاورزان را برای تأمین هزینههای زندگی به مهاجرت کاری وابسته کرده است.
پس از ممنوعیت کشت خشخاش در کشور، بسیاری از کشاورزان در نیمروز ناگزیر به انتخاب کشتهای جایگزین شده اند. محصولهایی همچون زعفران، گندم، پنبه، سبزیها و میوههای باغی از سوی حکومت و نهادهای ذیربط به عنوان راهکارهای اقتصادی بدیل معرفی شده اند. مسئولان وزارت زراعت نیز با تأیید این بنبست معیشتی، محدودیتهای مالی و تغییرات اقلیمی را سد راه حمایتهای گسترده از کشاورزان عنوان میکنند؛ چالشی که محصولهای جایگزین مانند پنبه را در آستانهی شکست قرار داده است.
در شرایطی که کشاورزان از کاهش فرآوردههای زراعتی در نتیجهی تغییرات اقلیمی، نوسانهای بارندگی، فرسایش خاک و کاهش بهرهدهی زمینها ابراز نگرانی میکنند، آغاز فعالیت یک کارخانهی تولید کود عضوی و کیمیایی با لابراتوار مجهز زراعتی در بلخ، به عنوان یک اقدام امیدوارکننده برای حمایت از تولیدات زراعتی مطرح شده است.
شماری از کشاورزان در بغلان، میگویند که سیلابهای پسین کشتزارهای آنها را نابود کرده و در آستانهی فصل برداشت محصول شان را از بین برده است.
شماری از کشاورزان در بدخشان، میگویند که بارندگیهای امسال در مقایسه با سالهای گذشته منظمتر بوده و تأثیر مثبت بر زمینهای زراعتی شان گذاشته است. به گفتهی آنان، بیشتر زمینهای زراعتی این ولایت للمی است و در سالهای گذشته، کمبود بارندگی سبب کاهش حاصلدهی این زمینها شده بود.
خشکسالیهای پیدرپی در چند سال گذشته، تأثیرهای منفی گستردهای بر بخش زراعت در پکتیا گذاشته و سبب کاهش محصولات للمی و واردشدن زیانهای مالی به کشاورزان شده است. در برخی مناطق پکتیا، کشت للمی به گونهی گسترده انجام میشد؛ زیرا هزینههای آن کمتر بود و زمینها با آب باران آبیاری میشدند.
کمیتهی بینالمللی صلیب سرخ، اعلام کرده که به ۲۵۰ کشاورز در ولسوالی دولتآباد بلخ، تجهیزات کشاورزی توزیع کرده تا از امنیت غذایی، کاهش ضایعات محصولات و بهبود معیشت آنها حمایت شود.
هجوم گستردهی آفت «کفشک» بر گندمزارها در فاریاب، موجی از نگرانیهای جدی را میان کشاورزان محلی ایجاد کرده است. بر بنیاد گزارشهای میدانی، گسترش این آفت در سال روان نسبت به سالهای گذشته افزایش چشمگیری داشته و ولسوالیهای پشتونکوت، المار، شیرینتگاب، چهلگزی، خواجهناموسی و قیصار را، به شدت زیر تأثیر قرار داده است.
شماری از کشاورزان در شهر پلعلم، مرکز و شماری از ولسوالیهای لوگر، به سلاموطندار میگویند که در مقایسه با گذشته، سطح آبهای سطحی و زیرزمینی در این مناطق به گونهی قابل توجهی کاهش یافته است.
شماری از کشاورزان در بلخ، میگویند که در کنار خشکسالیهای پیاپی و کمبود آب ناشی از تغییرات اقلیمی در سالهای اخیر، هجوم ملخهای مراکشی نیز، به تهدیدی جدی برای محصولات کشاورزی آنها تبدیل شده است.
