سازمان بینالمللی مهاجرت به تازگی با نشر گزارشی گفته است که در یک دههی پسین بیش از ۶۳ هزار تن در مسیر مهاجرت شان را از دست داده یا ناپدید شده که یک سوم آن از کشورهای جنگزده مانند افغانستان اند
یافتههای سلاموطندار از نظرسنجی ۵۳۰ دختر و زن در شش ولایت افغانستان نشان میدهد که ۶۱.۱ درصد این دختران و زنان در بخشهای گوناگون زندگی شان، حق هیچ انتخابی را نداشته اند و در بیشتر امور زندگی چون آموزش، انتخاب لباس، مکان تفریح و سرگرمی، تصمیمهای بزرگ خانوادگی و انتخاب شریک زندگی، به عوض آنان پدر، برادر و شوهر تصمیم گرفته است. در این میان، ۳۸.۹ درصد زنان سرویشده، گفته اند که در برخی از موارد به صورت نسبی و تا اندازهای حق داشته اند که ابراز نظر کنند.
ادارهی ملی احصائیه و معلومات، اعلام کرده که در ۱۴۰۲ به سه میلیون و ۱۲۴ هزار شهروند افغانستان، شناسنامهی برقی/ تذکرهی الکترونیکی توزیع شده که از این میان دو میلیون و ۶۸ هزار شناسنامهی برقی برای مردان و یک میلیون و ۵۶ هزار دیگر آن برای زنان بوده است.
همزمان با روز جهانی بیماری توبرکلوز (سل)، مسئولان در وزارت صحت عامه، میگویند که در سال گذشتهی میلادی نزدیک به ۵۰ هزار تن در افغانستان به توبرکلوز مبتلا شده اند که از این میان، ۵۴ درصد را زنان و ۲۲ درصد را کودکان تشکیل میدهند.
بررسی سلاموطندار نشان میدهد که در جریان سال ۱۴۰۲، در ۱۷ مورد دیگر بر زنان در افغانستان محدودیت وضع شده و این در حالی است که پس از تحولات اخیر در جریان سالهای ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ خورشیدی، ۴۹ مورد محدودیت از سوی حکومت سرپرست بر زنان در کشور اعمال شده است.
پس از فروپاشی حکومت پیشین و بازماندن دختران و زنان از آموزش و کار، شماری از آنها برای فرار از ناخوشی ناشی از ماندن در خانه، به کار در بخش صنایع دستی و خیاطی رو آورده اند. در این گزارش، سلاموطندار با ۳۰ زن گفتوگو کرده است که پس از رویکارآمدن حکومت سرپرست، به آموختن خیاطی رو آورده اند.
در حوزهی اجتماعی، با ۳۰ زن در بارهی حق مهر شان، ۱۷ زنی که حق میراث شان را دریافت نکرده اند، ۳۰ دختری که در خانه مورد تبعیض جنسیتی قرار گرفته اند، ۱۸ زنی که شوهران شان چندهمسره اند، ۱۹ زن مطلقه، ۴۱۲ زن که از سوی همجنس شان مورد خشونت قرار گرفته اند و ۳۲۷ زنی که با گونههای خشونت در اجتماع روبهرو شده اند، گفتوگو شده است. بر اساس این یافتهها، زنان از حقوق اولیه و اساسی شان در محیط خانه هم محروم اند.
یوناما، در اعلامیهای به مناسبت روز جهانی همبستگی زنان، گفته که سازمان ملل متحد در این روز خواستار پایاندادن محدودیتها در برابر زنان و دختران در افغانستان است. یوناما، افزوده است که در روز جهانی همبستگی زنان، سازمان ملل متحد در افغانستان از مقامهای حاکم این کشور میخواهد به محدودیتها در برابر زنان و دختران پایان دهند؛ در غیر این صورت، خطر سوق کشور به سوی «فقر و انزوای بیشتر» وجود دارد.
عقربههای ساعت ۸:۰۰ صبح را نشان میدهد، با خوشحالی که در چهرهاش نمایان است به سمت مکانی که دامهایش را نگهداری میکند، میرود؛ برای دامهایش علف میریزد و پس از آن دستی به صورت یکی از گوسفندانش میکشد.
این دختران، برای این که از اندوه بودن در خانه و دوربودن از امکانات تحصیلی فرار کنند، در دنیای مجازی حضور پیدا کرده اند و به گونهی آنلاین کار میکنند. آنها، در بخشهای فروش لوازم آرایشی، کتاب و خبرنگاری آنلاین کار کرده و از این طریق به زندگی شان معنا میدهند.
در شرایطی که کار اطلاعرسانی و فعالیت رسانهها در افغانستان توأم با مشکلات زیادی از جمله مشکلات اقتصادی، نبود مصونیت کاری و نبود قانون رسانههای همگانی است، به تازگی مسئولان محلی در خوست محدودیت تازهای را در برابر فعالیت رسانهها وضع کرده اند.
برنامهی جهانی غذای سازمان ملل متحد در افغانستان، اعلام کرده است که این نهاد برای ادامهی فعالیتش در شش ماه آینده در این کشور، بیدرنگ به ۷۶۰ میلیون دالر نیاز دارد. برنامهی جهانی غذا، شش ماه پیش اعلام کرده بود که این نهاد برای کمکرسانی با نیازمندان در افغانستان، به کمبود شدید بودجه روبهرو است.
شماری از زنان در هرات، میگویند که پس از وضع محدودیتها بر آموزش و کار زنان از سوی حکومت سرپرست، برای فرار از فشارهای روانی ناشی از بیکاری و ایجاد منبع درآمد به خود شان، به کارهای خانگی رو آورده اند.
برنامهی جهانی غذای ملل متحد در افغانستان، اعلام کرده که بریتانیا ۳۶ میلیون و ۵۰۰ هزار دالر به این برنامه برای رسیدگی به نیازمندان در افغانستان، کمک کرده است. پیش از این برنامهی جهانی، غذا اعلام کرده بود که این نهاد برای کمکرسانی به نیازمندان در افغانستان، با کمبود شدید بودجه روبهرو است.
مسئولان برنامهی توسعهای سازمان ملل متحد در افغانستان، با پخش این گزارش میگویند که پس از بهقدرترسیدن امارت اسلامی در افغانستان، تا کنون این کشور گواه دستآوردهایی در بخشهای اقتصاد کلان، تأمین امنیت و پیشگیری از تجارت قاچاقی بوده؛ اما وضعیت اقتصادی خانوادهها بهبود نیافته است و همچنان در وضعیت نگرانکنندهای قرار دارند.
همزمان با آغاز روزهای نخست سال ۲۰۲۴، اما نمیتوان از آن چه در ۲۰۲۳ بر زنان افغانستان گذشت، چشمپوشی کرد؛ چیزهایی که بخش بزرگی از حقوق زنان در این کشور را گرفته است. به همین دلیل، در این گزارش به سرگذشت زنان افغان بر اساس گزارشهای پژوهشی و روایتی که رادیو سلاموطندار از گفتوگو با زنان افغان در ولایتهای گوناگون کشور تهیه و پخش کرده است، میپردازیم.
