افغانستان سالانه میلیاردها دالر از رویدادهای طبیعی و پیامدهای تغییرات اقلیمی زیان می‌بیند. پیش‌بینی احتمال بارندگی و برف بیش‌تر در ماه‌های پیش‌رو می‌تواند برای منابع آب و زراعت فرصت ایجاد کند؛ اما کارشناسان هشدار می‌دهند که بدون آمادگی، این بارندگی‌ها ممکن سبب سیلاب، برف‌کوچ، زمین‌لغزش و زیان‌های سنگین انسانی و اقتصادی شود.
هر بهار، آب حاصل از بارندگی و ذوب برف در بسیاری از منطقه‌های دایکندی جاری می‌شود؛ اما بخشی از این آب، به دلیل نبود ذخیره‌گاه‌های کافی، از منطقه خارج می‌شود. با رسیدن تابستان، باشندگان این منطقه‌ها با کاهش منابع آب و دشواری در دست‌رسی به آب برای کشاورزی، باغ‌داری و دام‌داری روبه‌رو می‌شوند.
سیلاب‌های ناگهانی در پنجشیر، فرسایش خاک و تغییر الگوی بارندگی، زمینهای زراعتی و معیشت کشاورزان را با خطر روبه‌رو کرده است. ریاست زراعت، آبیاری و مالداری پنجشیر، می‌گوید در شش ماه نخست سال روان، ۱۱ پروژه‌ی زیربنایی زراعتی در ولسوالی‌های عنابه و آبشار تطبیق شده است.
شماری از کشاورزان در خوست، می‌گویند که در سال‌های گذشته تخم‌ها و نهال‌های مورد نیاز خود را از ولایت‌های دیگر تهیه می‌کردند؛ اما برخی از این تخم‌ها و نهال‌ها به دلیل تفاوت شرایط آب‌وهوایی و محیطی، نتیجه‌ی مطلوبی نداشته است.
در بغلان، «فارم پژوهشی زراعتی پوزه‌ی ایشان» طی سال‌های اخیر با ایجاد کلکسیون پنبه واجرای آزمایش‌های تخصصی، تلاش می‌کند «رقم‌هایی» را شناسایی و توسعه دهد که در برابر کم‌آبی و گرمای شدید و بیماری‌ها، مقاومت بیش‌تری داشته باشند. در این مرکز ویژگی‌هایی مانند طول الیاف، وزن غوزه، ارتفاع نبات، طول دوره‌ی رشد و میزان حاصل‌دهی بررسی می‌شود تا بذرها متناسب با شرایط اقلیمی آینده در اختیار کشاورزان قرار بگیرد. پنبه که به دلیل ارزش اقتصادی بالای آن «طلای سفید» نیز نامیده می‌شود، از محصول‌های مهم زراعتی بغلان و یکی از منابع تأمین مواد اولیه‌ی صنایع نساجی و تولید روغن نباتی برای فابریکه‌های این ولایت است.
روزگاری نه چندان دور، زمستان‌های پربرف، بارندگی‌های به موقع، چشمه‌های پرآب و باغ‌های سرسبز، بخشی از زندگی روزمره‌ی بسیاری از روستاهای افغانستان بود؛ اما امروز، باشندگان این روستاها، می‌گویند که طبیعت دیگر مانند گذشته نیست. کاهش بارندگی، خشک‌سالی‌های پی‌هم، افزایش دما و سیلاب‌های ویران‌گر، نه تنها محیط زیست، بل معیشت، امنیت غذایی و آرامش میلیون‌ها شهروند افغانستان را نیز زیر تأثیر قرار داده است.
افغانستان در حالی با بحران اقتصادی و کم‌بود کمک‌های انسان‌دوستانه دست‌وپنجه نرم می‌کند که تغییرات اقلیمی نیز بر مشکلات شهروندان افزوده است. سازمان ملل متحد در گزارشی تازه اعلام کرده که سیلاب‌ها، خشک‌سالی و دیگر رویدادهای اقلیمی، زندگی میلیون‌ها شهروند افغانستان را با تهدیدهای جدی روبه‌رو کرده است.
تغییرات اقلیمی در سال‌های پسین، به یکی از چالش‌های اساسی در بخش باغ‌داری در سمنگان تبدیل شده است. سردی‌های بی‌وقت، گرمی‌های زودهنگام، بارندگی‌های نامنظم و افزایش آفت‌ها و بیماری‌های نباتی، به گفته‌ی مسئولان و باغ‌داران، از مهم‌ترین عامل‌های کاهش حاصل و افزایش زیان در باغ‌های بادام سمنگان است.
در شرایطی که کشاورزان از کاهش فرآورده‌های زراعتی در نتیجه‌ی تغییرات اقلیمی، نوسانهای بارندگی، فرسایش خاک و کاهش بهره‌دهی زمین‌ها ابراز نگرانی می‌کنند، آغاز فعالیت یک کارخانه‌ی تولید کود عضوی و کیمیایی با لابراتوار مجهز زراعتی در بلخ، به عنوان یک اقدام امیدوارکننده برای حمایت از تولیدات زراعتی مطرح شده است.
غزنی از ولایت‌های مهم زراعتی در مرکز کشور به شمار می‌رود؛ جایی که بخش عمده‌ی باشندگان ولسوالی‌های ۱۸گانه‌ی آن، سرگرم کشاورزی و دام‌داری اند و هزینه‌های زندگی خود را از همین طریق تأمین می‌کنند.
خشک‌سالی‌های پی‌درپی ناشی از تغییرات اقلیمی در سال‌های گذشته، سبب افت درآمد اقتصادی کشاورزان و دام‌داران غزنی شده است. کاهش بارندگی، کم‌آبی، خشک‌سالی و رویدادهای زیان‌بار مانند سیلاب‌ها، فشار اقتصادی فراوانی بر این قشر وارد کرده است. در چنین شرایطی، تطبیق پروژه‌های تاب‌آوری اقتصادی و سازگاری با تغییرات اقلیمی می‌تواند راهکاری مؤثر برای حفظ و تقویت درآمد و معیشت مردم باشد.
شماری از کشاورزان در کندز، می‌گویند که تغییرات اقلیمی و استفاده‌ی دوام‌دار از کودهای کیمیایی، شیوه‌های سنتی زراعت را با چالش روبه‌رو کرده است. سهراب، می‌گوید که در سال‌های پسین حاصل‌دهی زمین‌هایش نسبت به گذشته کاهش یافته است. او، می‌افزاید زمین‌هایی که در گذشته با مصرف محدود کود و آب کافی محصول خوبی می‌داد، اکنون برای رسیدن به همان میزان حاصل به مصرف بیش‌تر کود و آبیاری پی‌هم نیاز دارد. سمیع‌الله، کشاورز دیگری در کندز، می‌گوید که کاهش بارندگی در ماه‌های گذشته سبب شده است زمین‌ها زودتر خشک شوند و نیاز به آبیاری مکرر افزایش یابد.
در سال‌های پسین، غزنی به طور فزاینده‌ای زیر تأثیر تغییرات اقلیمی قرار گرفته و افزایش وقوع سیلاب‌ها، خانواده‌های بسیاری را در مرکز و ولسوالی‌های این ولایت متضرر کرده است. مناطق «غیب قلندر، شهرک حکیم سنایی، خیرآباد، ده‌خدیداد، پیرزاده، قلعه‌ی امیر محمدخان و توحیدآباد» در مربوطات مرکز و نیز بخش‌هایی از ولسوالی‌ها، بارها گواه سیلاب‌های ویران‌گر بوده اند.
مسئولان در ریاست زراعت، آبیاری و مالداری ننگرهار، می‌گویند که در ۲۲ ولسوالی این ولایت، برای تغذیه‌ی منابع آبی و رساندن آب به زمینهای زراعتی، شماری از بندهای آب‌گردان ساخته شده اند و کار روی برخی دیگر نیز جریان دارد. به گفته‌ی مسئولان، این بندهای آب‌گردان با هدف مدیریت بهتر آب، پیش‌گیری از فرسایش خاک و کاهش زیان‌های ناشی از سیلاب‌ها ساخته می‌شوند.
لغمان که در شرق کشور موقعیت دارد، از ولایت‌هایی است که بخش عمده‌ی باشندگان آن از طریق کشاورزی امرار معاش می‌کنند. اکنون در منطقه‌ی «بدیع‌آباد» از مربوطات مرکز این ولایت، کار کشت نهال‌های عناب در ۹۰ جریب زمین آغاز شده است؛ پروژه‌ای که بخشی از برنامه‌ی بزرگ‌تر توسعه‌ی جنگلات مصنوعی در این ولایت به شمار می‌رود. با وجود کشت محصولات متنوع زراعتی در لغمان، در ماه‌های پسین تمرکز ویژه‌ای بر کشت «عناب تربیوی» صورت گرفته است.
غور، در غرب افغانستان، امسال با چهره‌ای خشن از طبیعت روبه‌رو شده است. شماری از کشاورزان للمی‌کار در این ولایت، می‌گویند که امسال باران نبارید، زمینهای شان از شدت خشکی ترک برداشته و دانه‌هایی که با امید و آرزو در دل خاک کاشته بودند، هرگز فرصت جوانه‌زدن نیافتند. آنان که چشم‌انتظار بارش رحمت آسمانی بودند، اکنون می‌افزایند که نه تنها امسال هیچ محصولی برداشت نکردند، بل دانه و سرمایه‌ی اندک شان را نیز از دست داده اند.
