افغانستان در حالی با بحران اقتصادی و کمبود کمکهای انساندوستانه دستوپنجه نرم میکند که تغییرات اقلیمی نیز بر مشکلات شهروندان افزوده است. سازمان ملل متحد در گزارشی تازه اعلام کرده که سیلابها، خشکسالی و دیگر رویدادهای اقلیمی، زندگی میلیونها شهروند افغانستان را با تهدیدهای جدی روبهرو کرده است.
دفتر همآهنگکنندهی کمکهای انساندوستانهی سازمان ملل متحد (اوچا)، گفته که افغانستان از آسیبپذیرترین کشورهای جهان در برابر تغییرات اقلیمی است. به گفتهی اوچا، کمکهای انساندوستانه به تنهایی برای حل بحران افغانستان کافی نیست و برای کاهش پیامدهای تغییرات اقلیمی و رسیدگی به نیازهای انسانی در این کشور، پشتیبانی پایدار جامعهی جهانی و راهکارهای بلندمدت ضروری است.
اوچا، افزوده است: «سیلابهای ویرانگر پسین در ولایت نورستان، زمانی رخ داد که بسیاری از مردم از پیش نیز برای تأمین نیازهای اولیهی زندگی خود با دشواری روبهرو بودند. خانوادهها عزیزان، منابع معیشت و همهی داراییهای خود را از دست داده اند و نهادهای بشردوستانه برای آنان سرپناه، مواد غذایی، خدمات صحی، آب آشامیدنی سالم و حمایتهای روانی-اجتماعی فراهم کرده اند.»
اوچا، هشدار داده است که کمبود بودجه، توان نهادهای امدادرسان برای رسیدگی به نیازمندان را کاهش داده و ادامهی این وضعیت میتواند افراد بیشتری را در معرض آسیبپذیری قرار دهد.
جنت فهیم چکری، کارشناس مسائل اقتصادی، میگوید که کاهش بودجهی کمکهای انساندوستانه، مشکلات اقتصادی مردم را تشدید میکند و زیانهای ناشی از تغییرات اقلیمی نیز میتواند به افزایش فقر در افغانستان بینجامد. «کاهش بودجهی کمکهای بشردوستانه، مردم را با مشکلات اقتصادی بیشتری روبهرو میکند و خسارات اقتصادی ناشی از تغییرات اقلیمی نیز میتواند بر تشدید فقر بیفزاید.»
عبدالرحمان حبیب، سخنگوی وزارت اقتصاد، میگوید که امارت اسلامی برای مقابله با پیامدهای تغییرات اقلیمی و ناامنی غذایی در افغانستان تلاش میکند. به گفتهی او، برنامههایی در بخش کاهش فقر، تأمین امنیت غذایی، ایجاد اشتغال، پشتیبانی از تولیدات داخلی و توسعهی سکتور خصوصی روی دست گرفته شده است.
حبیب، میگوید: «وزارت اقتصاد برای کاهش فقر، تأمین امنیت غذایی و ایجاد فرصتهای شغلی، برنامههای مشخصی را روی دست دارد. حمایت از تولیدات داخلی، توسعهی سکتور خصوصی، جلب و تسهیل سرمایهگذاری، انکشاف زراعت، تقویت صنایع کوچک و متوسط و تطبیق برنامههای انکشافی در سطح کشور، از محورهای اساسی این تلاشها است تا زمینهی خودکفایی اقتصادی، افزایش درآمد خانوادهها و کاهش آسیبپذیری اقتصادی مردم فراهم شود.»
نگرانی از گسترش ناامنی غذایی در افغانستان در حالی مطرح میشود که تشدید روند بازگشت مهاجران از کشورهای همسایه و بحرانهای اقلیمی، فشارهای اقتصادی بر جامعه را نیز افزایش داده است.
