توماس وست، نمایندهی ویژهی ایالات متحدهی امریکا برای افغانستان، در پیام خود به مناسبت جشن نوروز گفته که بزرگترین امیدش بازگشت دختران و زنان افغان به مکتب و کار است. نمایندهی ویژهی امریکا برای افغانستان، امروز (سهشنبه، ۱ حمل) در رشتهتویتی نوروز را به همه تبریک گفته است.
دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان، کمیتهی بینالمللی نجات، برنامهی جهانی غذا، صندوق پشتیبانی از کودکان سازمان ملل متحد و دفتر همآهنگکنندهی کمکهای انساندوستانهی سازمان ملل متحد (اوچا)، همواره از روبهروبودن افغانستان با بدترین بحران انسانی، هشدار داده اند.
امروز (شنبه، ۲۷ حوت)، روز ملی خبرنگار است. نهاد پشتیبان رسانههای آزاد افغانستان (نی)، با پخش اعلامیهای به مناسبت این روز، گفته است که خشونتها در برابر خبرنگاران هر روز بیشتر میشود. نی گفته است که امسال از روز ملی خبرنگار در حالی تجلیل میشود که خبرنگاران افغانستان با چالشهای بسیاری دستوپنجه نرم میکنند.
شرایط امنیتی و اقتصادی کنونی افغانستان، پای میلیونها شهروند را به بیرون از مرزها به ویژه کشورهای همسایه کشانده است؛ شهروندانی که برای یافتن لقمهنانی به خود و خانوادههای شان، راه مهاجرت را در پیش گرفته و ناچار اند با دردسرهای آن دستوگریبان باشند.
پخش این ویدیو در شبکههای مجازی از چند روز به این سو، واکنشهای بسیاری را به همراه داشته است. شماری از رسانهها گزارش داده که عاملان این رویداد، نیروهای امارت اسلامی اند؛ اما امارت اسلامی، پس از چند روز سکوت، میگوید که آنان، هیچ وابستگیای به حکومت ندارند.
زنی که با دو دخترش در سرپل مورد تجاوز جنسی قرار گرفته، خواهان تأمین عدالت است. یکی از بستگان این زن که نخواست از او نام برده شود، میگوید دو تن به نامهای محمدنادر و محمدطاهر که باشندگان روستای «خانقاه» ولسوالی سوزمهقلعهی سرپل اند، شبهنگام بر این زن و دو دخترش در ولسوالی نامبرده تجاوز جنسی کرده اند.
در یک سال پسین، زنان با این که از محدودیتهای کاری رنج میبردند؛ اما شماری از آنان برای بیرونزدن از چهاردیواری خانه، با ایجاد کارگاههای خیاطی، رستورانتها و همچنان برگزاری نمایشگاههای تولیدات وطنی و صنایع دستی در ولایتهای مختلف، زمینههای کاری و درآمدزایی را به خود و زنانی دیگر، فراهم کرده اند.
پس از بازگشت امارت اسلامی به قدرت در ۲۴ اسد ۱۴۰۰، در کنار سایر محدودیتهایی که بر زنان وضع شد، دانشآموزان دختر بالاتر از صنف ششم، از رفتن به مکتب بازماندند. وزارت معارف در اطلاعیهای در ۳ حمل سال روان، این محدودیت را تا اطلاع بعدی تمدید کرد.
هرچند با رویکارآمدن امارت اسلامی، زنان از حقوق سیاسی و بخشی از حقوق مدنی شان محروم شدند؛ اما بیشترین ازدستدادنها در ساحت حقوق فردی و اجتماعی برای زنان، در یک سال گذشته رقم خورد. در این دوره، زنان از حق تحصیل و کار در مؤسسههای غیردولتی داخلی و خارجی بازداشته شدند و در ساحت کوچکتر، آنها، حق رفتن به ورزشگاهها و تفریحگاهها را از دست دادند.
همزمان با ۸ مارچ، روز جهانی همبستگی زنان، دختران در ولایتهای شرقی و جنوبشرقی افغانستان، میگویند که جامعه بدون آموزش دختران، به هیچ توسعهای نمیرسد و امارت اسلامی نباید حق آموزش را به زور از آنان بگیرد. به گفتهی آنان، پس از بازداشتن دختران از آموزش در مکتبها و دانشگاهها، آنان با آیندهی نامعلوم و مشکلات روانی روبهرو شده اند.
امارت اسلامی پس از بازگشت به قدرت در ۲۴ اسد ۱۴۰۰، تا کنون با وضع محدودیتها در فرمانهای جداگانهای، آنان را از حق حضور در ساختار سیاسی و بخشهای مهم ساختارهای اداری و اجتماعی منع کرده است که در نتیجهی آن، درصدی زیاد زنان از متن جامعه به حاشیه رانده شده اند.
سلاموطندار نیز در این گزارش نگرانیهای دانشآموزان دختر، دورنمای مبهم آموزشی، وضعیت روانی و خواست خانوادههای این دانشآموزان در ۱۴ ولایت به مناسبت هشتم مارچ، روز جهانی همبستگی زنان و نزدیکشدن سال جدید آموزشی در افغانستان برجسته کرده است.
دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، در پیامی به مناسبت هشت مارچ، روز جهانی همبستگی زنان خواستار پایان فوری «محدودیتهای شدید» امارت اسلامی بر حقوق زنان و دختران شده است.
شماری از تکدیگران زن در کابل با گلایه از پرداختنشدن تنخواه ماهانهی شان، میگویند که هنوز هم مجبور اند دست نیاز به شهروندان دراز کنند. شکیبا که برای درآوردن پول درمان شوهر بیمار و تأمین نیازهای خوراکی خانوادهاش، در یکی از خیابانهای کابل دست نیاز به رهگذران دراز کرده، میگوید که تا کنون از سوی هیچ نهاد دولتی، کمکی دریافت نکرده است.
همزمان با روز جهانی همبستگی زنان، دختران و زنان در افغانستان هنوز هم از بسیاری حقوق ابتدایی شان به ویژه حق آموزش و کار محروم اند. با رویکارآمدن دوبارهی امارت اسلامی، دروازههای مکتبها به روی دانشآموزان دختر بالاتر از صنف ششم بسته شد؛ اما اکنون با گذشت بیش از یک سالونیم گذشته، مکتبها همچنان به روی دختران بسته اند.
از زمان بستهشدن دروازههای مکتبها به روی دختران بالاتر از صنف ششم در افغانستان، نزدیک به ۱۹ ماه میگذرد که این دانشآموزان، هنوز هم در بیسرنوشتی به سر میبرند. شماری از دانشآموزان دختر در ولایتهای غربی و جنوبغربی، میگویند که سرنوشت مبهم آموزشی و ادامهی بستهماندن مکتبها سبب افزایش نگرانیهای شان شده است.
