چرخ خیاطی آرام میچرخد و صدای یکنواخت آن در فضای کارگاه میپیچد؛ صدایی که برای نازنین رسولی تنها صدای یک چرخ نیست، بل امیدیست که فرصت کار را فراهم کرده و برای او و کارمندان این کارگاه، منبع درآمد شده است.
نازنین رسولی، ۲۰ساله و باشندهی کابل، که پیش از بستهشدن مکتبهای دختران بالاتر از صنف ششم، دانشآموز صنف یازدهم بود، اکنون به کارآفرینی بدل شده که برای حدود ۵۰ دختر و زن دیگر نیز، زمینهی کار و یادگیری خیاطی را فراهم کرده است.
او با وجود مشکلهای اقتصادی، کار خیاطی را با یک چرخ آغاز کرد و اکنون کارگاه «ناز دیزاین» را رهبری میکند.
نبود مواد خام، نداشتن مشتری و محدودیت امکانات از مهمترین چالشهایی است که نازنین با آن روبهرو است؛ با این حال، او همچنان به ایستادگیاش ادامه میدهد تا چرخ این کارگاه بچرخد و نانی بر سفرهی کارمندان آن برسد.
رسولی، آغاز کار و چالشهایش را چنین روایت میکند: «در نخست یک ماشین داشتم که بسیار به مشکل مواجه بودم که کارهایم را پیش ببرم. یگانه چیزی که سبب شد خیاطی را ادامه بدهم، این بود که میخواستم برای دختران دیگر نیز خیاطی را آموزش بدهم.»
کارگاه کوچک نازنین، این روزها نه تنها محل دوخت لباس، بل پناهگاهی برای امید و یادگیری دختران جوان است. در این کارگاه، ۱۰ تن به گونهی مستقیم مصروف کار اند و حدود ۴۰ دختر و زن دیگر در حال یادگیری خیاطی استند.
او میگوید: «با تلاشهایم توانستم یک پروژه بیگیرم و کارگاه خیاطیام را بسازم. فعلاً شاگردان زیادی دارم که هم خیاطی را میآموزند و هم لباسهای قراردادی را میدوزند. برای من آموزش دختران خیلی اهمیت دارد.»
در کارگاه نازنین، آموزش تنها به خیاطی محدود نمیماند. هنرهای دستی نیز در اینجا جان تازه گرفته اند. مهرهبافی، چرمهدوزی و گلدوزی در کنار خیاطی به دختران آموزش داده میشود؛ مهارتهایی که راهی برای کسب درآمد به شمار میروند. هر نخ و سوزن، فرصتی تازه برای آموختن و ساختن است. «در کارگاهم تنها خیاطی آموزش داده نمیشود، بلکه مهرهبافی، چرمهدوزی و گلدوزی نیز آموزش داده میشود. تلاش میکنم که شاگردانم به موفقیت برسند.»
امروز دهها هنرآموز در این کارگاه مصروف آموزش و کار اند؛ دخترانی که هر کدام داستانی از ناتمامماندن درس و محدودشدن فرصتهای کاری دارند؛ اما در کنار چرخهای خیاطی، دوباره به حرکت برگشته اند.
رویا، یکی از دخترانی که در این کارگاه مصروف یادگیری خیاطی است، میگوید این کارگاه نوید تازهای برای استقلال مالی و کارکردن است. «در کارگاه ناز دیزاین درس میخوانم و خیاطی را یاد گرفتم. خیلی خوشحال استم که یک کسب را یاد گرفتم و در آینده میخواهم به خیاطی ادامه بدهم.»
صدف، یکی از کارمندان این کارگاه، نیز با ابراز خوشحالی از داشتن شغل و منبع درآمد، میگوید: «در این کارگاه خیاطی میکنم و خیاطی را بسیار خوب یاد گرفتیم. خوشحال استم که در کارگاه درس میخوانم و خیاطی را یاد میگیرم و لباسهای خوب میدوزم. میخواهم در آینده خودم هم کارگاه بسازم.»
کارگاه «ناز دیزاین» اکنون تنها دستآورد نازنین رسولی نیست؛ بل نتیجهی باوری است که از دل سختیها زاده شد و امروز به امید جمعی از دختران بدل شده است.
نازنین رسولی میگوید هدفش تنها کسب درآمد نیست؛ او میخواهد دختران، احساس مفیدبودن، استقلال و اعتمادبهنفس را دوباره تجربه کنند.
