ایرتهلب، هوا اونچهلیک یاختی بولمهگن. قویاشنینگ خیره نوری چنگ باسگن دیرهزه آیینهسیدن اتاققه توشماقده. قندوز ولایتیدن بولمیش ۴۰ یاشر نادیه، آلتی ییل آلدین یگانه اوغلیدن اَیریلگن. باشیده کوک رنگلی قرصی بولیب، دیرهزه یانیده توریب توختهگن. او قوللری بیلن پردهنی آرام شکلده آچیب و کوچه تامان قرهیدی؛ گویا حالی هم کوچهنینگ آخیریدن بیر ییگیت تاپیلیب، دروازهنی آچیشی و اونی «آنه» دیب چقریشینی کوتهیاتگندک؛ بیراق مذکور سیسنینگ اوچگنیدن آلتی ییل بولماقده.
تورموش اورتاغی اولگنیدن کیین اونینگ یگانه باقووچیسی و آنهسینینگ امیدی بولگن ۲۳ یاشر اوغلی زابل ولایتیده اولدیریلگن. حاضر تورت قیز حیات کیچیرهدیگن بیر اویده، یگانه اوغلینینگ بوش قالگن اورنی بو آنهنینگ شانهسیگه تاغ کبی آغیر قیغونی یوکلهگن. «اوغلیمنینگ اولگنی آلتی ییل بولگن. اوغلیم اولگنیده گوپ قیینچیلیکلرنی کوردیم و کسلخانهگه بستر بولدیم. وضعیتیم یامان ایدی، چونکه یگانه اوغلیمنی قولدن بیردیم. مینی اوچون جودهیم قیین بولگن ایدی.»
نادیه گه کوره، اوغلینینگ اولیمی اونی ایاغدن توشیرگن. کوپینچه کون کسلخانهده بستری بولیب و حاضرگچه روحی وضعیتی یخشی بولمهگن. او شونچه ییل اوتگنی بیلن، حاضرگچه بیر کون هم اوغلینی اونوته آلمهگن.
او، تورموش اورتاغی و اوغلینینگ اولیمیدن کیین، حیات یوکینینگ شانهلریگه آغیرلیک قیلیشی و بعضا یانیدن ترحم بیلن قرهب اوتگن آدملر توغریسیده شوندهی دیدی: «اهالی مینی بیر بیچاره عیال دیب توشینهدیلر؛ چونکه اوغلیم اولدی و سرپرستیمیز یوق. هیچ کیم یاردم بیرمهیدی. اوغلیمنی قولدن بیرگنیمدن بویان هیچ نرسه قیزیقمهیمن. دایم فکرم نارام و حیات مینگه قیینلیک قیلهدی.»
افغانستاندهگی عیاللردن کوپ قطاری، نادیه باشیدن کیچیرگن دردگه اوخشش عمومی تجربهلرنی یشب کیلماقده؛ آنه اوچون اینگ عزیز بولگن فرزندنی یوقاتیش دردی.
کاپیسا ولایتیدن بولمیش ۴۰ یاشر فرزانه، حاضرگچه ایشیکنی آچیب و ۱۶ یاشر اوغلینینگ دار گه آسیلگن لحظهسینی اونوته آلمهگن. مذکور آنه حاضرگچه اوغلینینگ نیگه بو رقم بیر ایشگه قول اورگنینی بیلمهی و بو سوراق دایم فکریده تکرار بولهدی. اونگه کوره، اوغلی جوده لایق، آرام و حتا اویده آنهسی بیلن همکارلیک قیلهر ایکن. او هیچ قچان بیر کونی کیلیب بوندهی واقعه اولرنینگ حیاتینی اوزگریب یوباریشینی اویلمهگن ایکن. «اویگه ایمس ایدیم، کیلگنیدم اوغلیمنینگ دار گه آسیلگن حالده کوردیم. اوغلیمنینگ اولگنیدن ایکی ییل اوتماقده. اوغلیمنینگ او حالتده کوریش مینی اوچون جوده قیین ایدی، هیچ وقت اونوته آلمهیمن. دایم یانیمگه بار کبی توشینهمن.»
اونینگ کوپهیتیریشیچه، اوشه کوندن کیین همه نرسهدن یورهگی ساوویگن و بو درد گه علاوه، اهالی قضاوتلری هم اونینگ اذیت قیلهدی. «اوغلیم اولگنیدن کیین مین و تورموش اورتاغیم کسل بولدیک. همه نرسهدن یورهگیم ساوویگن. هر کیم هر نرسه دیهدی. روحی قیینچیلیکلرگه چلیندیم. کوزیم کج بولهدی و بیر لحظه هم فکرم آرام ایمس. شفاکارلر روحی قیینچیلیک تاپگنسیز دیهدی. توشینمسلیگیم کیرهک، بیراق قیله آلمهیمن.»
افغانستاننینگ باشقه بیر چیکهسیده جایلشگن سرپل ولایتیده هم، ۳۸ یاشر شبانه، حاضرگچه ییتی یاشر بالهسینینگ کییملرینی سقلهب قویگن. اونینگ ایتیشیچه، کمبغللیک و اقتصادی قیینچیلیکلر سبب، دوالنیش خرهجتلرینی تامین قیله آلمهی و بالهسینی قولدن بیرگن. «قریب بیر آی ایسیتمه و یوتلهر ایدی. باشده ساووق اورمه دیب توشیدیک؛ بیراق کیین وضعیتی خراب بولیشدی. اشتهاسی کمهیدی و هیچ نرسه ایمس ایدی. کون اوتیشی بیلن ضعیف بولگن ایدی. نیچه شفاکار گه آلیب باردیک. شفاکار سینهبغل بولگن دیدی و دارولری منظم فایدهلنیلسین دیدی. بیراق اقتصادی وضعیتیمیز یخشی ایمس ایدی و برچه دارولرنی آلالمس ایدیک.»
اونینگ کوپهیتیریشیچه، بالهسینینگ اولیمیدن کیین درد و قیینچیلیککه علاوه، جسمی و روحی کسللیکلرگه هم چلینگن. «کوپ بیقرار بولگن ایدیم. کیچهلر اویقوم کیلمس ایدی و دایم بالهمنینگ سیسی قولاغیمگه کیلهر ایدی. حتا باشقهلرنینگ بالهلرینی کورگنیمده کوزیمگه یاش اَیلنهردی. اهالیدن اوزاق بولگن ایدیم. بعضا حتا باشقه بالهلریمگه هم قره آلمهس ایدیم.»
نادیه، حاضرگچه اوشه دیرهزه یانیده توریب توختهگن. کوک رنگلی قرصی شمالده ایلپیرهدی. اونینگ نگاهی ییللر دوامیده قیتمهیدیگن اوغلینینگ آدیملرینی کوتیب قالگن کوچهگه یوقالهدی.
