در گوشهای از کارگاه کوچک و سادهاش، با دقت مشغول ساخت اثری تازه است. سکوت حاکم بر کارگاه تنها با صدای ابزارهای کار او شکسته میشود؛ فضایی که از تلاش، خلاقیت و امید حکایت دارد. فریده وکیلزادهی ۲۶ساله، دانشآموختهی رشتهی علوم سیاسی، میگوید که پس از آموختن هنرهایی چون ساخت سنگ مصنوعی، کار با رزین، ساخت قالبهای سیلیکونی و شمعسازی در ایران، تصمیم گرفت آموختههایش را به کار بگیرد و کارگاه هنری کوچکی را در کابل راهاندازی کند. فریده، میافزاید که با راهاندازی این کارگاه، تلاش کرده است زمینهای فراهم کند تا دختران و زنان دیگر نیز با فراگیری این مهارتها به استقلال مالی دست یابند و مسیر تازهای برای زندگی خود بسازند.
