ساویز ابرار هستم، دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی روزنامه‌نگاری و اکنون به‌ عنوان دیزاینر/طراح در یکی از کارگاه‌های خصوصی کار می‌کنم. حوزه‌ی فعالیت من بیش‌تر بر بخش‌های طراحی تمرکز دارد؛ از ایده‌های گرافیکی تا تولید محتوا که بخش عمده‌ی فعالیت‌های مرا شکل می‌دهند و برای پخش، آماده‌سازی می‌شوند. نگاه من به این حرفه، تنها راهی برای درآمدزایی نیست؛ علاقه‌مندی‌ام به این حوزه از سال‌ها پیش مرا به این مسیر کشانده است. این حوزه بیش از هر چیزی به خلاقیت نیاز دارد و هر ابزاری که بتواند به این روند کمک کند، برایم ارزش‌مند است. آشنایی من با هوش مصنوعی و رفتن به سمت آن، با وجود نگاه‌های منفی نخستین، ریشه در همین خلاقیت‌خواهی دارد.

در روزهای نخست ظهور هوش مصنوعی به عنوان یک پدیده‌ی نوین در دنیای فن‌آوری، آن را دست‌نیافتنی و گاهی غیرقابل استفاده می‌دیدم. دلیل این نگاه، ناآگاهی و آشنانبودن من با این فن‌آوری و پلتفرم‌های مرتبط به آن بود. فکر می‌کردم هوش مصنوعی بیش‌تر کاربردهای عمومی دارد و استفاده‌ی حرفه‌ای از آن دشوار و پیچیده است. اما به ‌مرور زمان و با گسترش فزاینده‌ی این فن‌آوری در جامعه، کنجکاوی‌ام نسبت به آن بیش‌تر شد و همین موضوع سبب شد وارد دنیای هوش مصنوعی و کار با آن شوم.

نخستین تجربه‌ی آشنایی و پرسش‌گری من با این فن‌آوری، از طریق چت‌جی‌پی‌تی آغاز شد؛ پرسش‌هایی که زمینه‌ی آشنایی بیش‌تر و تداوم کار مرا با این ابزار فراهم کرد. پرسش‌های متنوعی مطرح می‌کردم و پاسخ‌های صریح، دقیق و سریع دریافت می‌کردم. این تجربه سبب شد نگاه من به هوش مصنوعی نه ‌تنها تغییر کند، بل به یکی از کاربران ثابت آن تبدیل شوم.

در آغاز، بیش‌تر پرسش‌های ساده و معلوماتی مطرح می‌کردم، اما زمانی که متوجه دقت، سرعت و توانایی این فن‌آوری شدم، آن را در زمینه‌های کاری، تحصیلی و ایده‌پردازی بسیار مفید یافتم. این آشنایی و تداوم کار سبب شد هوش مصنوعی را به ‌عنوان یکی از ابزارهای کمکی در بخش‌های مختلف انتخاب کنم. اکنون این فن‌آوری به بخش جدایی‌ناپذیر زندگی کاری و شخصی من بدل شده است. ساده‌سازی مفاهیم، دسته‌بندی اطلاعات و کمکی که این ابزار در نظم‌بخشیدن به محتوا می‌کند، برایم بی‌پیشینه بوده است.

اکنون به ‌عنوان کاربر منظم هوش مصنوعی، بیش‌تر در سه بخش از آن استفاده می‌کنم. بخش نخست، ویراست ساختاری متن‌ها است که در این زمینه کمک شایانی به من می‌کند؛ هم توان زیباسازی متن را دارد و هم در بازتعریف مفاهیم دست مرا می‌گیرد. بخش دوم، حوزه‌ی ایده‌پردازی است؛ جایی که این فن‌آوری برای ایجاد خلاقیت در طراحی، دست‌آوردهای زیادی به هم‌راه دارد. بخش سوم نیز مربوط به سرعت‌بخشیدن به کارها و پروژه‌هایی است که زمان کم‌تری برای انجام آن‌ها در اختیار دارم. هوش مصنوعی کمک می‌کند برنامه‌ها و کارها را با سرعت و دقت بیش‌تری به پایان برسانم.

البته در کنار این مزیت‌ها و سهولت‌هایی که هوش مصنوعی برای کاربران ایجاد کرده، باید به چالش‌ها و تهدیدهای آن نیز اشاره کرد. یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌ها، وابستگی بیش از حد کاربران به این ابزار است. استفاده‌ی بی‌رویه و بدون نگاه انتقادی می‌تواند سبب شود زندگی شخصی و حرفه‌ای افراد بیش از اندازه به هوش مصنوعی وابسته شود و در نتیجه، توانایی فکری و خلاقیت آن‌ها کاهش پیدا کند.

فن‌آوری‌های مرتبط با هوش مصنوعی، در کنار امکانات و مزیت‌هایی که فراهم کرده ‌اند، با چالش‌هایی نیز هم‌راه ‌اند. ممکن است برخی شغل‌ها زیر تأثیر قرار گیرند و نگرانی‌های دیگری نیز برای کاربران به ‌وجود آید. با این همه، خواست من از همه‌ی کاربران به ‌ویژه جوانان، این است که با نگاه خلاقانه و عمل‌گرایانه از هوش مصنوعی استفاده کنند؛ اما هرگز نباید به آن وابسته شوند.

مرتبط با این خبر:

به اشتراک بگذارید:
تحلیل‌های مرتبط

اخبار و گزارش‌های سلام وطن‌دار را از شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: