ذبیحالله مجاهد، سخنگوی حکومت سرپرست افغانستان، در واکنش به نگرانی دفتر هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) از بازداشت دختران و زنان به دلیل بدحجابی، گفته است که محتسبان وزارت امر به معروف و نهی از منکر با دختران برخوردی نداشته اند.
همزمان با پخش گزارشها مبنی بر بازداشت شماری از دختران و زنان در شماری از بخشهای شهر کابل به ویژه منطقهی دشت برچی از سوی محتسبان وزارت امر به معروف و نهی از منکر، شماری از عالمان دین در غرب کابل نشست مشورتی علما، وکیلان گذر و متنفذان را برگزار کردند.
همزمان با پخش گزارشها مبنی بر بازداشت شماری از دختران در شماری از بخشهای شهر کابل از سوی محتسبان وزارت امر به معروف و نهی از منکر، مسئولان در این وزارت با تأیید این موضوع میگویند که محتسبان برای پیشگیری از ترویج «فحشا و بدحجابی»، با درنظرداشت مکلفیتهای شرعی، ناچار به پیشگیری از «منکرات» شده اند.
سمیرا، یکی از این زنان که در جادههای شهر کابل دست نیاز به دیگران دراز میکند، میگوید که ۱۲ سال در حکومت پیشین در بخشهای مختلف ارتش ملی وظیفه اجرا کرده و در جریان کار، تحصیلاتش را نیز تا کارشناسی ارشد ادامه داده است؛ اما پس از تغییر نظام، برای نجات فرزندش از گرسنگی به تکدیگری رو آورده است.
«تمام خرج و مصرف خانواده بالای من است؛ اما نمیتوانم این همه مصارف را تأمین کنم.» منع آموزش دانشآموزان دختر بالاتر از صنف ششم از سوی حکومت سرپرست، سبب میشود که دانشآموزان دختر مکتبی که مریم در آن تدریس میکرد کاهش یافته و ادارهی مکتب او را از وظیفهاش برکنار کند.
سلاموطندار به منظور بررسی وضعیت دانشجویان دختر پس از بستهشدن دانشگاهها در افغانستان، ۳۰۷ دانشجو را در ۲۷ ولایت به عنوان جامعهی آماری هدف بررسی قرار داده تا نمونهوار بتواند وضعیت آنها را تحلیل کند. در فرایند این پژوهش، ۳۰۷ دانشجو به گونهی آنلاین سهم گرفته و به پرسشهای پژوهش پاسخ داده است.
سلاموطندار با ۲۳ دانشآموز دختر فارغ از صنف ششم گفتوگو کرده است که ۱۹ تن آنها میگویند از این که آموزش شان ناتکمیل خواهد ماند، ناامید اند و چهار تن دیگر برای بازشدن مکتبها به روی شان، ابراز امیدواری میکنند. تمامی این ۲۳ دانشآموز دختر، از حکومت سرپرست امارت اسلامی، میخواهند که دروازههای مکتبهای شان را باز کند.
دومین دور نمایشگاه «خدمات برتر ملی» در قصر دارالامان در کابل، گشایش یافت. این نمایشگاه از سوی وزارتهای اطلاعاتوفرهنگ، اقتصاد، اتاقهای تجارت و سرمایهگذاری و شماری از صنعتکاران، به هدف پشتیبانی از تولیدات داخلی راهاندازی شده است و تا چهار روز ادامه مییابد.
راضیه، پس از بستهشدن دروازههای دانشگاهها بر روی دختران، در یکی از انستیتیوتهای شخصی در کابل رشتهی پرستاری را فراگرفته است؛ اما اقتصاد ضعیف خانواده، سبب میشود که او به فروش آنلاین کالاهای دستساخت رو بیاورد.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۱ زن که در حوزههای فعال برای زنان کار میکنند، نشان میدهد که معاش ماهانهی ۱۸ تن آنها کاهش یافته است. دو تن از این زنان که یکی پزشک و دیگری خبرنگار است، میگویند که مقدار معاش شان کاهش نیافته است؛ اما در پرداخت آن تأخیر صورت میگیرد و تنها یک پزشک زن گفته که تغییری در مقدار معاش ماهانهاش نیامده است.
رییس یوناما، گفته است که مقامهای حاکم هم تعهد قانونی و هم مسئولیت وسیعتری در برابر همهی کسانی که در افغانستان زندگی میکنند، برای ترویج و پشتیبانی از حقوق بشر به ویژه حقوق زنان و دختران، دارند. او تأکید کرده است: «برای تأمین رفاه، وحدت و ثبات آیندهی افغانستان، حقوق بشر باید مورد حفاظت قرار گیرد.»
سلاموطندار در بارهی رفتارهای خانواده، با ۳۰ دختر در ولایتهای مختلف کشور گفتوگو کرده است و بیشتر این دختران گفته اند که اعضای خانواده با آنان رفتار دوگانه دارند و به پسران خانواده بیشتر از دختران اهمیت میدهند. از میان این دختران، ۲۲ تن گفته که در خانه مورد تبعیض جنسیتی قرار گرفته اند که این مسئله روی روان آنان تأثیر منفی گذاشته است.
مسئولان در شرکت تکنالوژی «اصیل»، به سلاموطندار میگویند که به بیش از ۳۰۰۰ زن در افغانستان زمینهی کار را در بازارهای آنلاین فراهم کرده اند.
یک مجموعهی بازرگانی، تفریحی و فرهنگی ویژهی بانوان در بامیان زیر نام «باغ فامیلی»، با پشتیبانی مالی کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان ساخته شده و در «دشت عیساخان» بامیان روز دوشنبه، ۱۳ قوس، با حضور مسئولان محلی این ولایت به بهرهبرداری رسیده است.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۱۶ زن و دختر مبتلا به اختلالهای روانی نشان میدهد که ۱۲ تن آنها در اثر تغییراتی که در زندگی شان به وجو آمده است، به اختلالهای گوناگون روانی مبتلا شده اند. ردههای سنی ۱۲ تن از زنان و دخترانی که با اختلالهای روانی روبه رو اند، میان ۱۶ تا ۲۵ سال است.
از روز جهانی محو خشونت در برابر زنان (۲۵ نومبر)، در حالی بزرگداشت میشود که زنان در افغانستان، با گونههای مختلف خشونت روبهرو اند. شماری از زنان در شهر کابل، با شکایت از روبهروبودن با خشونت در محیط خانه، میگویند که پس از بازماندن از تحصیل و دورشدن از اجتماع، با گونههای خشونت میان خانواده روبهرو شده اند.
