Category: دموکراسی و حقوق بشر

شماری از زنان زیر نام «جنبش اصلی زنان مقتدر افغانستان»، امروز (دوشنبه، 9 عقرب) در واکنش به حذف زنان از اداره‌های دولتی و بازار کار کشور، در پارک شهر نو کابل گرد هم آمده و با به‌نمایش‌گذاشتن سندهای تحصیلی شان، می‌گویند که در بیش‌تر از یک سال گذشته، به زنان اجازه‌ی کار داده نشده است.‌

«همه‌ی زندگی‌ام از بین رفت؛ اهدافم، به رؤیاهایم تبدیل شده. درس‌خواندن برایم مثل شیرینی‌خوردن لذت داشت؛ اما، حالا همه چیز تلخ و سیاه شده.» وقتی این را می‌گوید، صدایش به لرزه می‌افتد و زیر چشمان خسته‌ی عسلی‌اش از اشک تر می‌شود.

بر اساس گزارش گزارش‌گر ویژه‌ی حقوق بشر سازمان ملل متحد، افغانستان بدترین کشور برای زنان و دختران است. او گفته که امارت اسلامی در محافظت از اقلیت‌ها نیز ناکام بوده است. ریچارد بنت، افزوده است که نیروهای امارت اسلامی، اسیران جنگی را در پنجشیر به گونه‌ی غیرقانونی به قتل رسانده اند.

شکریه، یکی از دانش‌آموزان، می‌گوید که با بسته‌ماندن مکتب‌ها به ‌روی دختران، رویاهایی که برای آینده‌اش بافته بود را، ازدست‌رفته می‌بیند. او ادامه می‌دهد: «واقعا این حق ما نبود که ما را از مکتب محروم کنند. افغانستان کشوری است که نیاز به علم و دانش دارد؛ اما متأسفانه، دولت بنا بر سیاست‌هایی که دارد، ما را از مکتب محروم کرد.»