معارف را فراموش نکنیم
اگر کودکان در مکتب، دانش بیاموزند و به درستی پرورش یابند، جامعه در آینده منور خواهد شد. کودکان در مکتب فزونی به آموزش دانش، باید احترام به ارزش‌های انسانی، محیط زیستی و کثرت را بیاموزند.
اگر کودکان در مکتب، دانش بیاموزند و به درستی پرورش یابند، جامعه در آینده منور خواهد شد. کودکان در مکتب فزونی به آموزش دانش، باید احترام به ارزش‌های انسانی، محیط زیستی و کثرت را بیاموزند.
چهار روز پیش (شنبه، ۲۲ قوس/آذر) هیأت مذاکراتی گروه طالبان و هیأت مذاکراتی حکومت افغانستان به توافق رسیدند که گفت‌وگوها تا ۱۶ جدی مطابق ۵ جنوری سال جدید میلادی متوقف شود. بر اساس اعلامیۀ مشترک، دو طرف برای مشورت‌های بیش‌تر روی فهرست نخستین موضوعات مرتبط به آجندا به توقف مذاکرات توافق کرده‌اند. منابع از هیأت مذاکراتی صلح حکومت افغانستان می‌گویند که توقف کوتاه‌مدت بنابر پیشنهاد جانب افغانستان صورت گرفته است و ماهیت مرخصی نیز دارد.
جای‌گزینی طالبان در زمان حکومت دونالد ترامپ آغاز شد و دستگاه دپلوماسی آمریکا در افغانستان این پیام را مخابره کرد که با آمدن جو بایدن این سیاست تغییر نمی‌کند. هرچند تکنوکرات‌ها این خبر ناخوش را شنیده‌اند، اما امید را از کف نداده‌اند. آنان چشم در راه تغییر حکومت در آمریکا اند، شماری می‌گویند: «در دل تاریکی نوری می‌تابد.»
ظهور طالبان با آموزههای ابتدایی از اسلام و اندیشههای افراطی، تعجب جهانیان را برانگیخت. این گروه با مطرح‌کردن شعار در عمل، بشریت را در دهۀ
فهم محمداشرف غنی از صلاحیت‌های کمیته رهبری شورای عالی مصالحه با فهم بسیاری از اشتراک‌کننده‌گان نشست مطلقاً تفاوت داشت. آقای غنی در این نشست اصرار داشت که شورای عالی مصالحه ماهیت مشورتی دارد. او تأکید کرد مرحله نخست مذاکرات سپری‌شده و برای مرحله دوم، باید مشورت انجام شود …
یک حقیقت در دل انتخابات دروغ سال ۹۸ این بود که امرالله صالح از زادگاهش پنجشیر، برای محمداشرف غنی ۲۰۷۹ رأی آورد. رقم بسیار ناچیزی که ممکن یادآوری آن مایۀ خجلت شود. این اشاره کماکان وضعیت امرالله صالح را در بدنۀ قدرت توضیح می‌دهد.
خبر پیش‌رفت در روند صلح پیش از برگزاری کانفرانس ژنو منتشر شد. بر اساس این خبر هیأت‌های مذاکراتی گروه طالبان و دولت جمهوری اسلامی افغانستان، در کارشیوه مذاکراتی ۲۱ ماده‌یی «توافق‌نامۀ آوردن صلح برای افغانستان»، قطع‌نامۀ شورای امنیت سازمان ملل در پیوند به صلح و ارادۀ مردم افغانستان به عنوان اساس مذاکرات آیندۀ صلح پذیرفته شود.
تقریباً درست یک دهه بعد در ۲۹ ماه فبروری سال ۲۰۲۰ و در میان هیاهوی دیپلماتان ملا برادر در دوحۀ قطر، در کنار زلمی خلیلزاد نمایندۀ ویژۀ آمریکا نشسته بود تا به نماینده‌گی ایالات متحده و دفتر سیاسی طالبان ، امارات اسلامی توافق‌نامه‌یی را امضا کنند.
ساعت ۱۰ پیش از چاشت هفتۀ گذشته برای پیش‌برد کار اداری مکتوبی که به شهرداری کابل ارسال شده بود، راهی این اداره شدم. شنیده بودم
قرار است به تاریخ ۲۳ و ۲۴ نوامبر کنفرانس ژنوا برای بررسی عمل‌کرد دولت افغانستان در برابر کمک‌های تعهدشدۀ جامعۀ جهانی برگزار شود.
حکومت با انعطاف در برابر طالبان، از یک جانب سعی دارد آن را به‌عنوان دستاویزی در کانفرانس ژینوا استفاده کند و هم‌چنین رضایت اداره ترامپ را در کنفرانس حفظ کند.
تجربۀ دوره‌های گذشتۀ مجلس نشان داده است که قدرتِ پول می‌تواند محاسبۀ اردوگاه‌های سیاسی را به هم بزند. بی‌سبب نیست که تئودور داستایوفسکی، نویسندۀ شهیر روس، در توصیف قدرت پول می‌گوید که «پول قادر است حتا دشمنان را آشتی دهد»، چه‌کارهایی که پول نمی‌تواند انجام دهد؟ به این دلیل شماری از نامزدوزیران بیش‌تر از نفوذ اردوگاه‌های سیاسی‌شان، به کیسه‌های پرشان ایمان دارند. کسانی که سرمایۀ کمتری دارند، ترجیح می‌دهند با وعدۀ سهمیه در وزارت آینده، قناعت شماری را فراهم کنند. یکی از نامزدوزیران هنگام ارائه برنامۀ خود در مجلس گفت، به این دلیل که پیش از این عضو مجلس بوده، مشکلات نماینده‌گان را به خوبی درک می‌کند؛ اگر ملاحظه شود، حتا فقرا هم چیزی برای معامله دارند.
در ۲۱ سنبله زمانی که عبدالله عبدالله وارد هواپیمای حامل هیأت گفت‌وگوکنندۀ صلح افغانستان با هیاهوی رسانه‌یی شد، حنیف اتمر، سرپرست وزارت خارجه را در برابر خود یافت. اتمر در زمان حکومت وحدت ملی، ضربات سنگینی به عبدالله و گروهش وارد کرده بود، این بار نیز غنی او را فرستاد تا عبدالله را در زمین قطر، زمین‌گیر کند.
امروز وقتی سوار موتر دفتر شدم، داستان‌های عجیبی از همکارانم شنیدم. دوستی ساعت‌ها در راه‌بندی گیر کرده بود، دیگری مسیر دفتر تا خانه را به
رئیس‌جمهور ترامپ زمانی که مایک اسپر، وزیر دفاع پیشین را برکنار کرد، به‌جای این که معاون اسپر را به عنوان سرپرست وزارت دفاع بگمارد، فردی
ترس دوری از قدرت و ترس از تحقیر مجدد، احزاب سیاسی سنتی را به حرکت وا داشته است. در هفتۀ روان گروهی از سیاست‌مداران سنتی از جمله عبدالله عبدالله، محمد محقق، عطامحمد نور، محمدیونس قانونی، کریم خلیلی و بابر فرهمند به نماینده‌گی از عبدالرشید دوستم در کابل نشست مشترک برگزار کردند. آنان فیصله کرده‌اند که در صورت تغییر وضعیت برای بقا به صورت مشترک بجنگند.