همزمان با هشدار بانک جهانی در بارهی افزایش ناامنی غذایی و کمبود فرصتهای شغلی در افغانستان، شماری از جوانان میگویند که بیکاری و مشکلهای اقتصادی، تأمین نیازهای اولیهی زندگی آنها را با دشواری روبهرو کرده است.
شماری از جوانان، میگویند با وجود داشتن تحصیلات عالی، ماهها و حتا سالهاست که نتوانسته شغل مناسبی پیدا کنند.
سید نسیم، باشندهی غزنی و فارغ رشته اقتصاد که اکنون بیکار است، میگوید که نبود فرصتهای شغلی مشکل اقتصادی او را دوچندان کرده است. «چهار سال است که از رشته اقتصاد فارغ شدهام، اما تا هنوز وظیفه پیدا نکردهام. به هر ادارهای که برای کار مراجعه میکنم، میگویند زمینهی کار وجود ندارد. بیکاری بسیار سخت است و هر روز با مشکل اقتصادی دستوپنجه نرم میکنیم.»
عبدالقدوس، باشندهی کاپیسا و فارغ رشتهی زبان و ادبیات دری نیز، از بیکاری شکایت دارد. او که هفت فرزند دارد، میگوید شغلش را از دست داده و تا اکنون نتوانسته کار دیگری پیدا کند. «به هر نهادی که درخواست کار میفرستم، در فهرست نهایی پذیرفته نمیشوم. همین بیکاری، مشکلات اقتصادی خانوادهام را بیشتر کرده است.»
در همین حال، آگاهان اقتصادی میگویند که توسعهی بخش کشاورزی، حمایت از تولیدات داخلی، جذب سرمایهگذاری و اجرای اصلاحات اقتصادی، از مهمترین راهکارهای کاهش بیکاری و تقویت امنیت غذایی در افغانستان است.
امیدالله قاسمزی، آگاه اقتصادی، میگوید: «اگر تحریمها و محدودیتهای بانکی برداشته شود، زمینه برای سرمایهگذاری بیشتر در افغانستان بیشتر فراهم خواهد شد. سرمایهگذاری یکی از راههای اساسی کاهش وابستگی افغانستان به کمکهای انساندوستانه و ایجاد رشد اقتصادی پایدار است.»
مسئولان وزارت اقتصاد امارت اسلامی نیز، میگویند که تغییرهای آبوهوای، خشکسالیهای پیهم و محدودیتهای بانکی، وضعیت اقتصادی و معیشت مردم را زیر تأثیر قرار داده است.
عبدالرحمان حبیب، سخنگوی وزارت اقتصاد، میگوید: «برای مدیریت و حل این معضلات افزایش ظرفیتهای تولیدی، دستیابی به خودکفایی اقتصادی، جذب سرمایهگذاریهای مؤثر، ایجاد فرصتهای کاری و تحقق توسعه پایدار، از بخشهای کشاورزی و دامداری حمایت خواهد شد. همچنان برای تقویت تولیدات داخلی، کاهش وابستگی به کالاهای وارداتی و اولویتبخشی به مدیریت منابع آب و سایر منابع طبیعی، اقدامهای لازم روی دست گرفته میشود.»
بانک جهانی در تازهترین گزارش خود هشدار داده که با افزایش تقاضای جهانی برای مواد غذایی تا ۲۰۵۰، فشار بر کشورهایی مانند افغانستان بیشتر خواهد شد. به باور این نهاد، محدودیت در تولید داخلی، کمبود زیرساختهای کشاورزی و وابستگی به واردات، از مهمترین عاملهای اند که امنیت غذایی و اشتغال در افغانستان را با چالش روبهرو کرده است.






