سید بیبی عزیزی، زنی هنرمند در کابل است که با استفاده از سنگهای طبیعی و رنگارنگ، زیورآلاتی مانند گردنبند و دستبند میسازد. او سنگها را تراش میدهد و با ترکیب آنها با فلزات، زیورآلاتی متفاوت و دستساز تولید میکند.
سید بیبی حدود شش ماه پیش با سرمایهی ۲۰۰ هزار افغانی، کارگاه صنایع دستی زینت را در شهرنو کابل راهاندازی کرد.
کارگاه پنجروزهی علمی و فرهنگی زیر نام «اصلاح و یکسانسازی روش املای زبانهای پشتو و دری»، از سوی کمیسیون شورای عالی زبانهای معینیت فرهنگ و هنرِ وزارت اطلاعاتوفرهنگ امارت اسلامی، روز یکشنبه، ۱ سنبله/۲۳ آگست، در کابل آغاز شد. مسئولان در وزارت اطلاعاتوفرهنگ، هدف از برگزاری این کارگاه را تقویت بنیانهای علمی زبانهای پشتو و دری، ایجاد همآهنگی در شیوهی نگارش و ارتقای معیارهای ادبی و فرهنگی، عنوان میکنند.
در میان قفسههایی که از صابونهای گیاهی، روغنهای طبیعی و محصولهای مراقبت از پوست پر شده، زنانی سرگرم بستهبندی سفارشها هستند؛ کارگاهی کوچک در هرات که از یک تجربهی آموزشی در ایران آغاز شد و اکنون به ۱۰ تن از زنان و دختران زمینهی اشتغال فراهم کرده است. رقیه رضایی ۲۴ساله، باشندهی هرات، میگوید که نزدیک به سه سال پیش، کارگاه «گل مگنولیا» را راهاندازی کرده و اکنون افزون بر فراهمسازی زمینهی کار به دختران بازمانده از آموزش در هرات، توانسته است فعالیتهایش را به پنج ولایت دیگر نیز گسترش دهد.
سارا، میگوید که عطش اطلاعرسانی را هنوز با خود دارد، اما زندگی او را به مسیری کشانده که در آن دستانش جای نوشتن خبر و گزارش، باید شمع بسازد. «نسبت به علاقهای که به کار خبرنگاری داشتم، وارد این دنیا شدم؛ درآمدم از راه کار خبرنگاری بود، بعدا نسبت به مشکلات نشد که ادامه بدهم.»
در شرایطی که دستهی زیاد از شهروندان از بیکاری شکایت دارند، مردی در پروان آستین بلند زده و با ایجاد یک کارگاه پراکندهی قالینبافی، به
شهره تمنا، سال دوم دانشجوییاش در رشتهی خبرنگاری در دانشگاه بدخشان را میگذراند که تحصیل دختران منع شد و او، راهی دیگری جز ایجاد فروشگاه خودش در برابرش نمیبیند. تمنا، به سلاموطندار میگوید که پیشگرفتن این راه آسان نبود؛ مشکلات مالی، نبود پشتیبانی و مانعهای اجتماعی پیمودن مسیر را برایش دشوار کرده بود.
شماری از زنان سختکوش در کارگاه کوچک جواهرسازی و زیورسازی «احمدی»، کنار هم گرد آمده اند و با مهارتهای خاصی که دارند، از سنگهای نتراشیده، پوشاکهای تزیینی میسازند. در فضای صمیمانهای که در کارگاه زیورسازی احمدی در «شهرآرا»ی شهر کابل موج میزند، هر زنی سرگرم کاری است که برای ساختن زیور به آن نیاز است.
بوی تند چسب و تیل در فضای کوچک کارگاه پیچیده است؛ اما چیزی که بیشتر محسوس است، صدای درشت سوهانیست که روی تکههای چوب کشیده میشود و طرحهایی از دل چوب بیرون میشود و جان میگیرد. کارگاه حکاکی «ظرافت» در پلسرخ شهر کابل، جایی است که دختران گرد هم آمده و با دستان هنرمند شان روی تکههای چوب زیبایی میآفریند.
در یک زیرزمینی که به کمک چراغهایی که از سقف آویزان است، امکان دیدن اطراف مهیا میشود، سه اتاق کنار هم قرار گرفته که توسط یک دهلیز مشترک با هم وصل میشود. در هر کدام از این اتاقها چندین زن سرگرم مهرهدوزی و خیاطی استند. این کارگاه، پوشاک بانوان کابل نام دارد.
مسئولان در ریاست کار و امور اجتماعی بلخ، میگویند که دفتر خدمات توسعهای ترکیه «تیکا» در این ولایت، به ۲۰ بانوی جوان زمینهی یادگیری خیاطی و گلدوزی را فراهم کرده است.
وزارت کار و امور اجتماعی، امروز (یکشنبه، 18 سرطان)، یک کارگاه آموزشهای حرفهای را زیر نام «امید»، برای افرادی که تازه دورهی درمانی ترک اعتیاد را پشت سر گذاشته اند، در کابل گشایش کرد.
