شماری از زنان در سرپل، میگویند که به دلیل دشواریهای اقتصادی و برخی مشکلات خانوادگی، روند مراجعهی آنان به مرکزهای صحی و ادامهی درمان گاهی با تأخیر روبهرو میشود. کارشناسان امور اجتماعی و صحی، تأکید میکنند که توجه به سلامت همه اعضای خانواده و پیگیری به موقع درمان، میتواند از پیشرفت بیماریها جلوگیری و به حفظ سلامت خانواده کمک کند.
گفتوگوی سلاموطندار با 20 دانشجوی که از هشت ولایت برای ادامهی تحصیل به کابل آمده اند نشان میدهد که این جوانان با مشکلات اقتصادی روبهرو اند. از میان گفتوگوشوندگان در این گزارش، هفت تن دانشگاههای خصوصی و مسافرخانهها زندگی میکنند.
همزمان با روز ملی خبرنگار، شماری از خبرنگاران و مسئولان رسانهها در کابل، میگویند که با محدودیت دسترسی به اطلاعات، مشکلات اقتصادی و نبود امنیت شغلی، روبهرو اند. آنها، از امارت اسلامی میخواهند که به چالشها در برابر فعالیت رسانهای شان رسیدگی و از خبرنگاران پشتیبانی کند.
همزمان با نزدیکشدن عید رمضان، شماری از باشندگان کابل، میگویند که با وجود ناداری و بیکاری تلاش دارند تا روزهای عید را مطابق رسمورواج فرهنگی گرامی بدارند. آنها، میافزایند که عید بستری برای دیدار و همدلی است؛ به همین دلیل با وجود تنگدستی و آمادگی هرچند اندک، به پیشواز از آن میروند.
شماری از بازگشتکنندگان زن، میگویند که به دلیل اخراج اجباری و ناتوانی اقتصادی با مشکلات جدی روبهرو اند. آنها، میافزایند که دسترسینداشتن به سرپناه، کار، مواد خوراکی و خدمات درمانی، به چالش جدی در برابر ادغام دوبارهی شان در اجتماع بدل شده است.
همزمان با ابراز نگرانی فدراسیون جهانی صلیب سرخ در بارهی وضعیت معیشتی و تهدیدهای سرمای زمستان بر زندگی هزاران خانواده در افغانستان، شماری از شهروندان در بخشهای گونهگون کشور از وضعیت بد اقتصادی شکایت دارند. آنها، میگویند که با نزدیکشدن فصل سرما نمیتوانند مواد خوراکی و سوخت تهیه کنند و از نهادهای کمکرسان میخواهند که به افراد نیازمند کمک کنند.
حلیمهی 23ساله که در 2024 وارد کار در یکی از رسانههای تصویری شده، میگوید که با کار در این بخش، از یک سو آرزوهایش را دنبال میکرد و در سوی دیگر، با درآمد اندکی که داشت بخشی از نیازهای خانوادهاش را فراهم میکرد. پس از دورماندن از خبرنگاری، حلیمه دچار سرخوردگی شده و حس میکند هویتش از او گرفته شده است.
شماری از خبرنگاران در افغانستان، میگویند که به دلیل وضع محدودیتها، نبود مصونیت شغلی، دسترسینداشتن به اطلاعات و اندکبودن حقوق شان، کار خبرنگاری را ترک کرده و به فعالیتهای دیگر رو آورده اند.
مهم این است که هر تغییر و هر فعالیت اقتصادی که در سطح کشور ایجاد میشود، تأثیراتش مستقیم روی دسترخوان مردم است. قبلاً هم اشاره کردم؛ متأسفانه ۴۰ سال جنگ، ناامنی و مشکلات سیاسی باعث شده بود که به بخشهای اقتصادی و توسعهای توجه کمتری صورت گیرد. اقتصاد کشور همواره متکی به کمک کشورهای خارجی و متکی بر واردات بود.
راحلهی ۲۹ساله، یکی از زنان معتاد به مصرف مواد مخدر که حالا دورهی ترک اعتیاد را در مرکز درمانی ویژهی زنان معتاد به مواد مخدر در شهر کابل سپری میکند، میگوید که شوهرش مواد مخدر مصرف میکند و او را نیز وا داشته که مخدر مصرف کند. او که اکنون جایی برای رفتن ندارد، با سه کودکش در این مرکز درمانی شبوروز میگذراند.
سلاموطندار برای بررسی میزان بازماندگی آموزشی-تحصیلی در میان جوانان و دلیلهای آن، مؤثربودن تحصیل در جامعه، پیامدهای ترک تحصیل در جامعه و میزان رضایت جوانان تحصیلکرده از تحصیل شان، سرویای را در کابل راهاندازی کرده که در آن، از ۳۲۰ جوان پاسخ گرفته شده است. در این سروی، از میان ۳۲۰ تن ۶۳ تن که ۱۹.۷ درصد میشود، زنان استند.
شماری از زنان در سرپل، به سلاموطندار میگویند که بیکاری سبب افزایش مشکلات اقتصادی آنان شده است. شیما، یکی از این زنان که شوهرش را در نتیجهی جنگها از دست داده است، میگوید که در سالهای گذشته آموزگار کودکستان بود؛ اما یک سال میشود که بیکار شده و با مشکلات معیشتی روبهرو است.
مسئولان شماری از رادیوها در کابل و ولایتها، به سلاموطندار میگویند که وضع محدودیتها بر رسانهها و مشکلات اقتصادی، روی کمیت و کیفیت نشرات رادیویی در افغانستان تأثیر منفی گذاشته است.
حجتالله مجددی، رییس اتحادیهی ژورنالیستان آزاد افغانستان، در دیدارش با خبرنگاران و مسئولان رسانهای در هلمند، میگوید که خبرنگاران در این ولایت با مشکلات و محدودیتهای جداگانهای روبهرو استند که باید از سوی مسئولان محلی به آ ن رسیدگی شود.
سمیرا، یکی از این زنان که در جادههای شهر کابل دست نیاز به دیگران دراز میکند، میگوید که 12 سال در حکومت پیشین در بخشهای مختلف ارتش ملی وظیفه اجرا کرده و در جریان کار، تحصیلاتش را نیز تا کارشناسی ارشد ادامه داده است؛ اما پس از تغییر نظام، برای نجات فرزندش از گرسنگی به تکدیگری رو آورده است.
مسئولان نهاد پشتیبان رسانههای آزاد افغانستان، میگویند که در دو سال گذشته از میان ۱۴۷ تلویزیون در افغانستان، ۷۷ تلویزیون به دلیل مشکلات اقتصادی فعالیت شان را متوقف کرده اند.
