جوانی در سرپل با تکیه بر انگیزه و دانش فردی، تلاش کرده با طراحی و توسعهی چند نرمافزار، در مسیر خدمترسانی به جامعه گامهای عملی بردارد. حسین رحیمی که ۲۸ سال دارد و باشندهی روستای «توغنی» در مرکز سرپل است، میگوید که در رشتهی اقتصاد درس خوانده و طی شش تا هشت سال گذشته، بیش از هشت نرمافزار و سه بازی دیجیتالی طراحی کرده است؛ مسیری که از یک ایدهی ساده آغاز شد و با تلاشهای پیهم و یادگیری خودآموز ادامه یافته است.
حسین، میافزاید که هر یک از نرمافزارها برای رفع یک نیاز مشخص طراحی شده اند از جمله برنامههایی در بخش خدمات مخابراتی، دسترسی آنلاین به رادیوها و نیز نرمافزارهایی با محتوای فرهنگی، ادبی و انگیزشی برای کاربران. «وقتی میدیدم مردم برای فعالسازی یک بستهی سادهی مخابراتی ساعتها در نمایندگیها منتظر میمانند، با خود گفتم برای این کار باید راهحلی پیدا شود. از همان جا انگیزه گرفتم و وارد این مسیر شدم. نرمافزار خدمات موبایل که امکان مدیریت آسان خدمات شبکههای مخابراتی را فراهم میکند و کاربران میتوانند بستههای تماس، پیام و اینترنت را بدون مراجعهی حضوری فعال یا بررسی کنند.»
این جوان، میگوید که از کودکی به فنآوری علاقه داشت و همین علاقهمندی او را به سمت یادگیری برنامهنویسی، توسعه و ساخت نرمافزارها، سوق داده است. «تا حالا نزدیک به هفت یا هشت نرمافزار ساختهام که چهار نرمافزار آن کاربردی است و همچنان پنج بازی دیجیتالی هم طراحی کردهام. اولین برنامهام خدمات موبایل بود که کاربران با استفاده از آن میتوانند به سادگی بستههای تماس، پیام و اینترنت را فعال یا غیرفعال کنند.»
رحیمی، افزون بر این، در حوزهی تولید محتواهای فرهنگی و سرگرمی نیز فعالیت داشته و نرمافزارهایی را طراحی کرده است. «یکی از کارهای مهم بنده، طراحی نرمافزارها برای رادیوها بود. توانستم برای هفت تا هشت رادیو نرمافزاری بسازم که نشرات شان به صورت آنلاین از هر نقطهی دنیا قابل شنیدن باشد.»
او، با اشاره به مشکلات خود در آغاز تلاشهایش، میافزاید که این اقدام زمینه را فراهم کرده تا رسانههای محلی برنامههای خود را در سطح گستردهتری نشر کنند و کاربران نیز به سادگی به محتواهای آنان دسترسی داشته باشند. «مشکلات من بیشترش هم مادی بود و هم معنوی. نه منابع آموزشی در دسترس داشتم و نه توان خرید آن را. بعضیها هم به جای تشویق، تحقیرم میکردند، اما هیچ گاه دست از تلاش برنداشتم.»
رحیمی، تأکید میکند که تمامی مهارتهای خود را به صورت خودآموز کسب کرده و تا کنون از سوی نهادها هیچ گونه پشتیبانی مالی دریافت نکرده است. «یکی از هدفهای بزرگم، ساخت یک فروشگاه آنلاین در افغانستان است؛ مانند برنامههایی که در کشورهای دیگر وجود دارد، تا مردم بتوانند از خانه خرید و نیازهای خود را رفع بکنند. به جوانان پیامم این است که هدفهای خود را دنبال کنند، هیچ گاه ناامید نشوند و بالای آرزوهای خود کار کنند، بالاخره موفق میشوند.»
محمدرسول محمدی، کارشناس مسائل اقتصادی، با تأکید بر نقش کلیدی جوانان مبتکر در رشد اقتصاد میگوید که نوآوری از سوی جوانان میتواند به ایجاد بازارهای جدید و بهبود سطح خدمات منجر شود. «جوانان مبتکر در رشد اقتصادی نقش بسیار کلیدی دارند؛ زیرا با ایجاد نوآوری و راهحلهای جدید، میتوانند بازارهای تازه ایجاد کنند و سطح خدمات را بهبود بخشند. این گونه ابتکارها، نه تنها باعث کاهش بیکاری میشود، بل زمینهساز رشد اقتصاد دیجیتال و خودکفایی در جامعه نیز میشود. اگر نهادهای دولتی و خصوصی از این استعدادها حمایت کنند، میتوانند به فرصتهای بزرگ اقتصادی تبدیل شوند و نقش مهمی در توسعهی پایدار کشور ایفا کنند.»
فیضالله فایز، آمر امور جوانان ریاست اطلاعاتوفرهنگ سرپل، نقش جوانان را در پویایی جامعه برجسته میداند و تأکید میکند که جوانان به عنوان قشر فعال و اثرگذار، جایگاه مهمی در جامعه دارند و میافزاید که این ریاست با پشتیبانی وزارت، برنامههای متعددی را در راستای ارتقای ظرفیت جوانان راهاندازی کرده و تلاش دارد از طریق آموزشهای مسلکی، مهارتهای فنی و برنامههای تشویقی، زمینهی رشد و توانمندسازی جوانان را فراهم کند.
او، میگوید: «ما این جا مرکز آموزشی داریم. در این مرکز در بخشهای فریلانس، تجارت بازار آنلاین، کمپیوتر، گرافیک، آموزش زبان انگلیسی و ارتقای مهارت جوانان، برنامهها و صنفهای درسی همهروزه، با استادان فعال داریم. الحمدلله ما این برنامه را داشتیم که همواره فعالیت و دستآوردهای تعداد زیادی از جوانان را جمعآوری کرده، به وزارت بفرستیم. به روشهای گونهگون از جوانان حمایت میکنیم؛ روشهای علمی، تحصیلی، تشویق و حمایت از فعالیتهای شان. تلاش داریم برای جوانان زمینهی کار و کاریابی را فراهم کنیم.»
رحیمی، یکی از نمایندههای نسلی است که با وجود چالشها، مسیر تلاش و نوآوری را ادامه داده و ثابت کرده است که گاهی میشود با پشتکار جای کمبود امکانات را پر کرد؛ مسیری که با پشتیبانی نهادهای مربوط میتواند به فرصتهای گسترده و آیندهای امیدوارکننده برای جوانان کشور منجر شود.
