درگیریها در بخشهای مرزی میان نیروهای امارت اسلامی و ارتش پاکستان، در کنار دیگر چالشها، صدها خانواده را مجبور به ترک خانههای شان کرده است. این جنگ نه تنها باعث ویرانی خانهها شده، بل زندگی صدها خانواده را نیز دگرگون کرده و امنیت غذایی و معیشت آنها را تهدید میکند.
منگل، باشندهی تورخم که به دلیل درگیریهای اخیر به ولسوالی مهمند ننگرهار بیجا شده، میگوید در جریان حملههای پاکستان، خانهاش هدف قرار گرفته و کودکانش نیز آسیب دیده اند.
او با انتقاد از ادامهی بمبارانها در تورخم، از نهادهای بینالمللی، به ویژه سازمان ملل متحد، میخواهد که به وضعیت آسیبدیدگان جنگ رسیدگی کنند. «این ظالمان فیر میکنند؛ اطفال و خانهها را میزنند. تورخم را بمباران کردند. سازمان ملل کجاست که پرسان کند؟ هیچکسی پرسان ما بیچارگان را نمیکند.»
نورالله، یکی دیگر از بیجاشدگان، میگوید پس از حملههای پاکستان مجبور شده از تورخم به لندیخیبر پناه ببرد و اکنون همراه با دیگر خانوادههای بیجاشده در وضعیت دشوار و بدون سرپناه مناسب زندگی میکنند. «آن روز بمباران شروع شد، دو بار بمباران کردند. اطفال و خانهها را زدند و ما سرپناه نداشتیم، آمدیم لندیخیبر. فعلاً هم جای بودوباش درست نداریم و به تکلیف هستیم.»
همزمان با افزایش نیازمندیها، برنامهی جهانی غذا نیز اعلام کرده که به دلیل درگیریها میان پاکستان و امارت اسلامی، فعالیتهایش به گونهی موقت در ننگرهار، نورستان، کنر، لغمان، پکتیکا، پکتیا، خوست، کندهار و هلمند متوقف شده است. این وضعیت حدود ۱۶۰ هزار تن را متأثر کرده است.
ستار، دیگر بیجاشده که از دندپتان پکتیا به ولسوالی زازیآریوب بیجا شده، میگوید در جریان عملیات شبانهروزی، انفجارها باعث تخریب کامل خانهها و ازبینرفتن تمام وسایل زندگیاش شده و با وجود این وضعیت دشوار، تا اکنون کمکی به بیجاشدگان نرسیده است. «شب عملیات بسیار سخت شد و بمباران کردند. خانهها ویران شد. در این روزها بسیار ظلم شد؛ خانه با همه وسایلش از بین رفت، انفجار شد و مردم همه مهاجر شدند، اما از سوی کسی کمکی نشده است.»
عزتالله، دیگر بیجاشده از دندپتان، که اکنون در خانهی یکی از بستگانش در یکی از ولسوالیهای پکتیا زندگی میکند، میگوید تنها توانسته جان خود را نجات دهد و با توجه به وضعیت نامناسب اقتصادی، از حکومت میخواهد برای بازسازی خانهها و رسیدگی به مشکلهای بیجاشدگان کمک کند. «این جا انفجار شد، وضعیت بسیار بد بود و خانهها همه ویران شد. فقط توانستم جانم را نجات بدهم. مشکل زیاد است؛ ما در خانهی اقارب خود استیم و آنها را هم به تکلیف انداختهایم. باید حکومت با ما کمک کند؛ اقتصاد همه ضعیف است تا دوباره خانههای خود را بسازیم.»
در همین حال، صدیقالله قریشی بدلون، آمر ریاست اطلاعاتفرهنگ ننگرهار، میگوید در درگیریهای اخیر حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ خانواده در این ولایت آسیب دیده اند. به گفتهی او، یک تیم سروی برای بررسی وضعیت بیجاشدگان و فراهمسازی کمکهای لازم به محلهای اسکان موقت آنها اعزام شده است.
او میگوید: «در مناطق تورخم و دوربابا تعدادی از خانوادهها مجبور شدند از مناطقشان بیجا شوند و در نتیجهی بمباران از سوی پاکستان خانههای شان ویران شده است. شمار این خانوادهها به حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ خانواده میرسد.»
حبیبالله شهیدزاده، رییس امور مهاجران پکتیا نیز، میگوید صدها خانواده در منطقههای مرزی این ولایت در اثر حملههای پاکستان بیجا شده و مناطق مسکونی آنها به شدت آسیب دیده است. به گفتهی او، تا اکنون حدود سه هزار و ۵۰۰ تن از این خانوادهها به ولسوالیهای دیگر و مرکز پکتیا و کابل منتقل شده اند. «دندپتان، آریوب و دیگر مناطق سرحدی هستند که ضرر زیاد دیده اند. راکتهای رژیم پاکستان به این مناطق میآید و مردم از ساحات ملکی بیجا شده و به ولسوالیهای دیگر رفته اند.»
پیشتر استفان دوجاریک، سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد، با اشاره به درگیریها میان امارت اسلامی و پاکستان، از دو طرف خواست که از غیرنظامیان و زیرساختهای غیرنظامی محافظت کنند. او افزوده که در چندین ولسوالی مرزی، به دلیل ادامهی بیثباتی، مکتبها و بازارها همچنان بسته مانده اند.
