چشم دیدهای خبرنگاری که برای نجات جانش به خارج از کشور فرار کرد

برای فرار از کشور جنگ‌زده‌یی مثل افغانستان دلیل و توجیهی زیادی نیاز نیست. همین‌ که می‌بیند این کشور بیش از ۴۰ سال است که در آتش جنگ می‌سوزد، ده‌ها هزار کشته و زخمی داده و میلیون‌ها تن آواره در سراسر جهان دارد خود دلایلی موجهی برای خروج از کشور به شمار می‌رود.  

مهاجرت؛ از سرنوشت شماری از خبرنگاران غور خبری نیست

عبدالحمید، یکی از ۱۵خبرنگار غوری است که هم‌زمان با تسلط طالبان بر کشور راهی دیار غربت شد و از مسیر قاچاقی خود را به یکی از کشورهای خارجی رسانده است. او می‌گوید، آنان برای حفاظت از جان‌شان مجبور شده‌اند کشور را ترک کنند و از سرنوشت شماری از خبرنگاران همراهش اطلاعی در دست نیست.

جستجوها برای یافتن نشانه‌یی از زنده بودن یک خبرنگار بی‌نتیجه مانده است

دو انفجار شام روز پنج‌شنبه در میدان هوایی کابل، بیش از ۱۷۰ کشته و بیش از ۲۰۰ زخمی برجا گذاشت. هرچند پس از وقوع این انفجارها شهر نسبتاً آرام است؛ اما برای شماری هیچ‌چیز مانند سابق نیست. شمار زیادی از اعضای خانواده‌ها به گونۀ دسته جمعی و شماری دیگر تنهایی یا با یکی از اعضای خانواده‌های خود کشته شده‌اند.

سازمان ملل برای مهاجرت گروهی شهروندان افغانستان آمادگی می‌گیرد

کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهنده‌گان و نهادهای هم‌کار آن برای رسید‌گی به مهاجرت دسته‌جمعی شهروندان افغانستان به کشورهای همسایه، آماده‌گی می‌گیرند. این در حالی‌ست که پناه‌جویان افغانستان در کشورهای بیرونی به‌ویژه کشورهای همسایه در وضعیت خوبی

مهاجرت نامنظم؛ «دزدان مثل گرگ‌های وحشی بر ما حمله کردند»

شمس‌الله احمدزی که در یک مکتب دولتی استاد زبان انگلیسی بود، دو ماه پیش به‌دلیل وضعیت نامناسب اقتصادی و بی‌عدالتی اجتماعی بی‌مدرک قانونی راه مهاجرت را در پیش گرفت؛ بی‌خبر از این‌که شانسش در این مسیر با مشکلات بر می‌خورد.

فعال رسانه‌یی افغانستان که در مهاجرت نیز دست از کار رسانه‌یی برنداشته است

محمداسلم تیمور، از فعالان رسانه‌یی افغانستان حدود شش سال پیش به‌دلیل مشکلات امنیتی کشور را ترک کرد. او اکنون در کشور سویس زنده‌گی می‌کند.

محمداسلم تیمور متولد شهر میمنه، مرکز ولایت فاریاب است. او آموزش‌های عالی‌اش را در بخش جیودیزی دانشکدۀ مهندسی دانشگاه جوزجان در سال ۱۳۹۳ به پایان رسانده است.

مهاجرت؛ بارز: می‌خواستم در افغانستان بمانم و کریکت بازی کنم

همه‌‌ساله ناداری و بی‌کاری جوانان بی‌شماری را مجبور به ترک کشور می‌کند و آنان به امید دست‌یابی به آیندۀ درخشان، به دیگر کشورها می‌روند. از این میان، شماری با پیمودن مراحل قانونی به‌‎دنبال رؤیای خود می‌‎روند، اما شماری دیگر به‌دلیل ناتوانی مالی، راه پُرخطر مهاجرت بی‌اسناد قانونی/نامنظم را برای رسیدن به کشورهای دوم در پیش می‌گیرند.

مهاجرت؛ حکایت جوانی که پس از بازگشت به کشور در زنده‌گی‌اش تغییرات مثبت آمد

مهاجرت پدیده‌یی‌ست که مواجهه با مشکلات و تحمل سختی‌ها در آن امر حتمی‌ست و افراد اندکی‌اند که در عالم مهاجرت مشکلات را متقبل نشده باشند. احمدشاه پاسون، باشندۀ ولایت هلمند است که ۱۵ سال از عمرش را در پاکستان گذرانده، سختی‌های بسیاری را متقبل شده است و از مهاجرت خاطرۀ تلخ دارد.

هشدار قرقیزها به دولت: اگر به ما توجه نشود به کشورهای منطقه مهاجرت می‌کنیم

قرقیزهای ساکن در پامیر بدخشان می‌گویند، به دلیل کم‌توجهی دولت برای بهبود وضعیت زنده‌گی‌شان در سال‌های پسین، ادامۀ زنده گی در این بخش برای آنان دشوار شده است. آنان می‌گویند، اگر دولت به وضعیت زنده‌گی قرقیزها به گونۀ جدی توجه نکند، افغانستان را ترک و به کشورهای منطقه به ویژه قرقیزستان مهاجرت خواهند کرد.

فقر و بی‌کاری دلیل مهاجرت جوانان

در چند سال اخیر شماری از شهروندان افغانستان برای دست‌یافتن به زنده‌گی آرام، فریب قاچاق‌بران انسان را می‌خورند و راه دیگر کشورها را در پیش می‌گیرند.
جمشید، جوانی‌ست که برای دست‌یابی به آرزوهایش، تن به مهاجرت نامنظم می‌دهد تا از راه‌های دشوارگذر به ایران برسد، اما در مسیر سفر با مشکلات زیادی روبه‌رو شده و از یک‌جا به‌جای دیگر منتقل می‌شود.

«اگر صلح سبب تأمین امنیت و ایجاد فرصت‌ها شود، به کشور بر می‌گردم»

حدود دو سال از آغاز روند گفت‌وگوهای صلح میان آمریکا و طالبان و گفت‌وگوهای صلح بین‌الافغانی در دوحه، مرکز قطر می‌گذرد. چنان‌چه این روند برای مردم افغانستان با امیدواری‌های زیاد به همراه بوده است، برای مهاجران نیز روزنۀ امیدی را گشوده است.

حکایتی از مهاجرت نافرجام افسر بازنشستۀ افغانستان

محمدامیر فاریابی، باشندۀ اصلی ولایت فاریاب و مهاجر افغانستان در شهر استانبول ترکیه است. او می‌گوید که ۲۵ سال تجربۀ خدمت افسری را در چوکات نهاد‌های امنیتی داشته و پنج‌سال است در ترکیه با سرنوشت نامعلومی زنده‌گی می‌کند.

سرانجام ۲۰ سال خدمت افسری؛ خانه‌ویرانی و مهاجرت در ترکیه

نظرمحمد، فرمانده نیروهای خیزش مردمی در روستاهای «اویمه قلعه» و «خواجه موسای» ولسوالی پشتونکوت ولایت فاریاب، چندین‌سال در خط نبرد با طالبان می‌جنگد. این فرمانده محلی سال‌هایی که در برابر طالبان جنگیده، چندین تن از اعضای خانواده‌اش را نیز قربانی داده است.

آرزویی که به فرار انجامید

افزایش ناامنی و ترورهای هدف‌مند در کشور سبب شده شماری از فعالان رسانه‌یی و مدنی کشور را ترک کنند.

هدایت‌الله سهیل، از فعالان رسانه‌یی و مدنی‌ است که به دلیل افزایش ناامنی کشور را ترک کرده است. او به سلام‌وطندار می‌گوید که بارها گواه ناامنی‌ و فعالیت گستردۀ گروه‌های خراب‌کار و دزد بوده و این موارد سبب شده جوانان آموزش‌دیده، دانش‌آموخته و صاحب کار، از وضعیت بغرنج کنونی دست به فرار بزنند.

هنرمند مهاجر؛ روایتی از بی‌وطنی

روح‌الله حسینی یکی از هزاران جوان دانش‌آموختۀ کشور است که عشق خدمت به وطن و ملتش را در شانه‌های حسرت‌کش خود به فرسنگ‌ها دور از وطن و مردمش در مهاجرت با خود حمل می‌کند. با رؤیاهای تحقق‌نیافته‌اش در انتظار آینده‌یی معجزه‌آسا برای کشور و مردمش هست.

روز جهانی مهاجران؛ افغانستان دومین کشور با بیش‌ترین تعداد مهاجر در جهان

وزارت مهاجران و عودت‌کننده‌گان اعلام کرده است که افغانستان در ردۀ دوم جهانی از نظر شمار مهاجران قرار دارد.

نوررحمان اخلاقی، وزیر مهاجران و عودت‌کننده‌گان، امروز (جمعه، بیست‌وهشتم قوس/آذر) به مناسبت هژدهم دسامبر، روز جهانی مهاجران، در پیامی در صفحۀ فیس‌بوکش نگاشته است که حدود شش میلیون شهروند افغانستانی در بیرون از کشور زنده‌گی می‌کنند.