با توجه به جایگاه ویژهی خانواده در جامعه، ۱۵ می همهساله به عنوان روز جهانی خانواده گرامیداشت میشود.
جامعهشناسان، خانواده را اساس زندگی انسانی و عامل ادامهی نسل بشر میدانند. آنان، تأکید میکنند که خانواده تنها یک واحد اجتماعی ساده نیست، بل نخستین نهاد تربیتی در جامعه است که شخصیت، اخلاق و رفتار افراد در آن شکل میگیرد.
عبدالله ریحان، جامعهشناس، خانواده را مهمترین تولیدکنندهی افراد جامعه میداند و میگوید هر فردی که وارد جامعه میشود، نخست در محیط خانواده رشد میکند و ارزشها، باورها و مهارتهای اولیهی زندگی را از همان جا میآموزد.
ریحان، میافزاید: «خانواده خیلی مهم است؛ چون خانواده تولیدکنندهی افراد جامعه میباشد. ما باید خانواده را به سوی تعلیم و تحصیل سوق دهیم؛ چون خانوادهی تحصیلکرده در بین همهی افراد جامعه و در روابط خیلی خوب هستند و رفتار مثبت دارند.»
در همین حال، شماری از خانوادهها، میگویند که انسانها نخستین آموزشهای زندگی خود از جمله اخلاق، رفتار، احترام، مسئولیتپذیری و حتا طرز تفکر را، در محیط خانواده میآموزند.
زمان، باشندهی شهر کابل، خانواده را محیطی بسیار تأثیرگذار در تربیت فرزندان میداند و میگوید: «اگر خانواده آگاه و با مسئولیت باشد، جامعه نیز آگاهتر و سالم میشود. نقش خانواده در تربیت سالم کودکان خیلی مهم و حیاتی است؛ چون کودک نخستین درسهای زندگی خود را در خانواده یاد میگیرد.»
شریفالله، باشندهی پروان، در بارهی جایگاه و ارزش خانواده میگوید: «خانواده میتواند یک شخصیت سالم یا یک شخصیت ناسالم را به جامعه تقدیم کند. خانوادهها امروز در جامعه به دلیل نبود شغل، فقر و تنگدستی نمیتوانند به صورت درست به تربیت کودکان شان بپردازند.»
نوریه، باشندهی بامیان، نیز در بارهی جایگاه و ارزش خانواده میگوید: «خانواده نه تنها محل زندگی مشترک است، بل که مرکز محبت، تربیت، حمایت روانی و انتقال ارزشها به نسل آینده است و پیشرفت و عقبماندگی جامعه تا حد زیادی به وضعیت خانوادهها وابسته است.»
۱۵ می در ۱۹۹۳ از سوی سازمان ملل متحد به عنوان روز جهانی خانواده نامگذاری شده است؛ روزی که هدف آن تأکید بر اهمیت خانواده به عنوان اساسیترین رکن جامعه، تحکیم روابط خانوادگی و توجه به عاملهایی است که کانون خانوادهها را تهدید میکند.
