هوا کمکم تاریک میشود و فانوس خانهها یکییکی روشن میشوند، اما در خانهای در پروژهی تایمنی کابل، شب آغاز ساعتهای کار است. از آشپزخانه صدای جوشیدن شربت شکر به گوش میرسد، عطر هل فضای خانه را پر کرده و روی میز، شیر خشک، قالبها، پسته و چهارمغز برای آمادهسازی سفارشها آماده اند.
در این فضای کوچک، کار میان دو خواهر تقسیم شده است؛ یکی سرگرم آمادهسازی شیرپیره است و دیگری قوطیها را مرتب میکند. همآهنگی میان این دو خواهر، آشپزخانه را به کارگاهی کوچک تبدیل کرده است.
این فعالیت کوچک حدود دو ماه پیش آغاز شد؛ زمانی که این دو خواهر تصمیم گرفتند علاقهی خود به تهیهی شیرینیهای خانگی را در قالب کاری ساده، اما جدی، دنبال کنند.
شبنم افضلی ۲۷ساله، یکی از خواهران که در رشتهی اقتصاد تحصیل کرده و اکنون دانشجوی سمستر پنجم طب معالجوی در یکی از دانشگاههای آنلاین است، در بارهی آغاز این مسیر و سرمایه ابتدایی کار میگوید: «تقریبا دو ماه پیش من با خواهرم تصمیم گرفتیم که کار آمادهکردن و فروش شیرپیره را شروع کنیم. سرمایهی ابتدایی ما فقط ۱۰۰۰ افغانی بود که با آن بعضی مواد مورد نیاز را با چند عدد قوطی خریداری کردیم.»
در میان بخار گرم و پاشیدن مغزیات بر روی مواد آمادهشده در قالبها، کار با ریتمی آرام پیش میرود؛ کاری که به گفتهی شبنم از یک علاقه ساده و تجربههای خانگی آغاز شده و با تشویق خانواده و دوستانش ادامه یافته است.
شبنم و خواهرش در ابتدای راهاندازی کار شان در بارهی موفقیت آن تردیدهایی داشتند، اما با گذشت زمان و دریافت بازخوردهای مثبت از مشتریان، این نگرانیها نه تنها کاهش یافت، بل انگیزهی آنها را برای ادامه کار نیز بیشتر کرد.
شبنم باور دارد که در کنار آموزش و مصروفیتهای روزمره، داشتن مهارت و درآمد شخصی برای هر فرد اهمیت دارد. «روز اول کار ما بسیار ساده آغاز شد؛ حدود ۸ قوطی ۲۰۰ گرمی آماده کرده و به بیش از ۱۰ دکان مراجعه کردیم. برخی درخواست ما را پذیرفتند و برخی دیگر رد کردند. نکتهی جالب این بود که فروشندگان با دیدن بستهبندی و کیفیت شیرپیره تعجب و تصور میکردند پشت این کار یک کارخانه بزرگی قرار دارد.»
بخش مهمی از این فعالیت به همکاری نزدیک دو خواهر برمیگردد؛ همکاریای که به گفتهی آنها، باعث شده فشار کار کمتر شود و روند فعالیت با همآهنگی بیشتری پیش برود. صمیمیت و تقسیم مسئولیتها میان شبنم و خواهرش، این کار کوچک خانگی را به تلاشی مشترک و منظم تبدیل کرده است.
مرسل افضلی ۲۳ساله نیز، در کنار تحصیل در رشتهی طب معالجوی در یک دانشگاه آنلاین، شانهبهشانهی خواهرش در بخش تولید شیرپیره کار میکند. «با وجود این که محصل طب معالجوی استم و نقاشی هم میکنم، در کار شیرپیره نیز همراه با خواهرم در بخش تصویربرداری، ویدیو و تولید محتوا به صفحه فعالیت و همکاری دارم.»
شبنم افضلی، میگوید که هدف اصلی او و خواهرش، گسترش فعالیت و ارائهی محصولاتی باکیفیت است تا بتوانند دایرهی مشتریان خود را افزایش دهند. «مهمترین هدف ما اکنون ساختن یک دکان است، چون تعداد زیادی از مشتریان ما علاقه دارند محصولات ما را از نزدیک ببینند، طعمش را بچشند و خرید شان را به طور حضوری انجام دهند.»
عقربههای ساعت، ناوقت شب را نشان میدهد و نور فانوس آشپزخانه کوچک هنوز روشن است. شبنم و مرسل در سکوتی آرام، آخرین قطعههای شیرپیره را با دقت برش میزنند و به آرامی از قالبها جدا میکنند. بستههای آمادهشده در کنار دیگر سفارشها چیده میشوند تا روز بعد به دست مشتریان برسند.
