مسئولان در وزارت صحت عامهی امارت اسلامی، میگویند که برای پیشگیری از افزایش سوءتغذیه در افغانستان، تولید مواد غذایی درمانی در داخل کشور، گسترش برنامههای آگاهیدهی و افزایش ظرفیت خدمات درمانی برای کودکان مبتلا به سوءتغذیه را روی دست گرفته اند. همزمان، سازمان ملل متحد گفته است که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان دچار سوءتغذیه اند.
شرافتزمان امرخیل، سخنگوی وزارت صحت عامهی امارت اسلامی، به سلاموطندار میگوید که این وزارت در تلاش است مواد غذایی درمانی مورد نیاز کودکان مبتلا به سوءتغذیه، از جمله غذای درمانی آمادهی مصرف (آر.یو.تی.اف) را، در داخل افغانستان تولید کند. به گفتهی امرخیل، تولید این مواد در داخل کشور میتواند وابستگی به واردات را کاهش دهد و زمینهی دسترسی بهتر کودکان مبتلا به سوءتغذیه به مواد غذایی درمانی را فراهم کند.
او، میافزاید که وزارت صحت عامه برای پیشگیری از سوءتغذیه، برنامههای مختلف آگاهیدهی و اقدامات وقایوی را نیز اجرا میکند و ظرفیت خدمات داخل بستر را در شفاخانههای ولایتی و حوزهای افزایش داده است. «ما در تلاش هستیم تا مواد غذایی درمان سوءتغذیه، از جمله آر.یو.تی.اف را در داخل کشور تولید کنیم تا از واردات این مواد با هزینههای گزاف پیشگیری و رسیدگی به کودکان مبتلا به سوءتغذیه بهتر شود. همچنان با تدابیر وقایوی و برنامههای مختلف آگاهیدهی عامه تلاش میکنیم از مبتلاشدن کودکان به سوءتغذیه پیشگیری کنیم. از سوی دیگر، برای ارائهی خدمات بهتر به کودکانی که به سوءتغذیهی حاد مبتلا هستند، ظرفیت خدمات داخل بستر را در شفاخانههای ولایتی و حوزهای افزایش دادهایم.»
با این حال، ملیسا فلمینگ، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور ارتباطات جهانی، در حساب کاربری اکس خود نوشته است که ۳.۷ میلیون کودک در افغانستان دچار سوءتغذیهی حاد اند. به گفتهی او، حدود یک میلیون کودک با سوءتغذیهی شدید و تهدیدکنندهی زندگی روبهرو اند.
معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور ارتباطات جهانی، گفته که کاهش بودجهی کمکهای انساندوستانه در افغانستان سبب تعطیلی بیش از ۱۰۰ مرکز درمانی شده است. او، تأکید کرده که تعطیلی این مرکزها، دسترسی کودکان مبتلا به سوءتغذیه به درمان و خدمات تغذیهای حیاتی را دشوارتر کرده است.
در همین حال، شماری از خانوادههایی که کودکان شان به سوءتغذیه مبتلا اند، میگویند که مشکلات اقتصادی توانایی آنان برای درمان و تأمین غذای مناسب برای کودکان شان را محدود کرده است.
احمدالله، باشندهی ولسوالی درایم بدخشان، میگوید که کودک او حدود یک سال است به سوءتغذیه مبتلا شده است و هنگام مراجعه به شفاخانهها، رسیدگی لازم به وضعیت او صورت نمیگیرد. «کودکم یک سال است که به سوءتغذیه مبتلا شده است. زمانی که به شفاخانهها مراجعه میکنیم، توجه جدی به وضعیت کودکم صورت نمیگیرد. مشکلات اقتصادی ما زیاد است و توان مراجعه به شفاخانههای خصوصی را نداریم. از مسئولان میخواهیم به وضعیت کودکان مبتلا به سوءتغذیه توجه جدی کنند.»
عبدالله، باشندهی شهر مزارشریف، مرکز بلخ، نیز میگوید که حدود ۲۰ روز میشود کودک او به سوءتغذیه مبتلا شده است و خانوادهاش توان درمان او را ندارند. «تقریباً ۲۰ روز میشود که طفلم به سوءتغذیه مبتلا شده است. دلیل سوءتغذیهی طفلم این است که مادرش شیر نداشت و ما هم توان خرید میوهها و غذای سالم را نداریم.»
عبدالصبور حسین، پزشک متخصص داخلهی عمومی، میگوید که برای پیشگیری از سوءتغذیه در کودکان، مادران باید تغذیهی مناسب و کافی داشته باشند تا کودک از طریق شیر مادر به گونهی درست تغذیه شود. به گفتهی او، کودک باید تا ششماهگی تنها از شیر مادر استفاده کند و در صورت بیمارشدن، خانواده باید هرچه زودتر برای درمان او به شفاخانه مراجعه کند.
او، میافزاید: «برای پیشگیری از سوءتغذیه در کودکان، مادر باید تغذیهی مناسب داشته باشد تا کودک از طریق شیر مادر به گونهی درست تغذیه شود. طفل باید تا ششماهگی فقط از شیر مادر استفاده کند و هیچ غذای دیگری به او داده نشود. همچنان، اگر کودک مریض شود، خانواده باید هرچه زودتر به شفاخانه مراجعه کنند تا کودک به موقع درمان شود.»
این در حالی است که نهادهای سازمان ملل متحد بارها در بارهی کمبود کمکهای انساندوستانه برای افغانستان و پیامدهای آن بر خانوادههای نیازمند ابراز نگرانی کرده اند.
