روان‌شناسان و پزشکان عقلی و عصبی، می‌گویند که بیماری آلزایمر یک اختلال شایع و زوال عقلی است که بیش‌تر در زنان دیده می‌شود. به باور آن‌ها، طول عمر بیش‌تر زنان نسبت به مردان، تغییرات هورمونی و هم‌چنان استرس و اضطراب را می‌توان به عنوان دلیل‌های این مسئله عنوان کرد.

پزشکان، می‌گویند که آلزایمر به ‌تدریج باعث کاهش حافظه، اختلال در تفکر و کاهش توانایی انجام فعالیت‌های روزمره می‌شود و با افزایش سن، خطر ابتلا به آن نیز بیش‌تر می‌شود.

سعید قادری، متخصص عقلی و عصبی، می‌گوید که آلزایمر شایع‌ترین نوع زوال عقل است که معمولاً از ۶۵سالگی آغاز شده و با افزایش سن، بیش‌تر مشاهده می‌شود. «الزایمر باعث تخریب تدریجی سلول‌های مغزی و کاهش حافظه، قدرت تفکر و توانایی‌ انجام کارهای روزانه می‌شود. الیزایمر بیش‌تر در سن ۶۵ بروز می‌کند و با افزایش سن بیش‌تر می‌شود و بیش‌ترینش در سن ۷۵ مشاهده شده است.»

عبدالرب حمیدی، متخصص جراحی اعصاب، می‌گوید که آلزایمر در زنان به‌ دلیل طول عمر و تغییرات هورمونی بیش‌تر است و می‌تواند روی عملکرد‌ مغز تأثیر بگذارد. او می‌افزاید: «خانم‌ها هر قدر سن‌ شان بالا می‌رود تغییرات هورمونی بیش‌تر در بدن ‌شان ایجاد می‌شود، این تغییرات هورمونی باعث می‌شود در کارکرد مغز تغییرات ایجاد شود و به آلزایمر بینجامد.»

محمدالله بلوچ، روان‌شناس، می‌‌گوید که زنان مبتلا به آلزایمر دچار ضعف حافظه و یادگیری، اختلال در انجام کارهای روزمره، فراموشی و هم‌چنان تغییرات خلقی مانند عصبانیت و ناراحتی‌های عصبی می‌شوند. به باور او، «خانم‌هایی‌که به الزایمر مبتلا می‌شوند، علایمی چون ضعف در نیروی حافظه، ضعف در توانایی، قدرت یادگیری، ضعف در مدیریت برنامه‌های روزمره و به وجودآمدن یادفراموشی است. هم‌چنین ناراحتی‌های عصبی افزایش خشم و ضعف در احساسات.»

عبدالجلیل امرخیل، دیگر روان‌شناس می‌افزاید که برای کاهش آلزایمر درمان‌هایی چون درمان‌شناختی، تقویت روابط اجتماعی، خاطره‌درمانی و کاهش اضطراب می‌تواند نقش مهمی داشته باشد.

با این حال، شماری از زنانی‌ که در این گزارش با آن‌ها گفت‌وگو شده، می‌گویند که کهولت سن و بیماری آلزایمر آن‌ها را با مشکل‌هایی چون فراموشی، قطع قاعدگی و ناباروری مواجه کرده است.

خالده‎‌ی 61ساله، از کابل، می‌گوید که دچار یادفراموشی شدید شده و بسیاری از کارهای روزمره‌اش را به یاد نمی‌آورد؛ او این وضعیت را به بالارفتن سن و استفاده از داروهای دیابت نسبت می‌دهد. «هیچ‌ چیز یادم نمی‌ماند، حتا یادم نمی‌ماند که شب گذشته، چه خوردیم؟ چه کردیم؟ شکر داشتم زیاد از دوای شکر استفاده می‌کردم همان سرم تأثیر کرد. سنم هم بالا رفته، حافظه‌ام به‌جایش نیست.»

زرغونه‌ی 70ساله از لوگر نیز، می‌گوید که با افزایش سن دچار یادفراموشی شدید شده و بسیاری از کارهای روزمره، نام‌ها و حتا صحبت‌های کوتاه‌مدت را به سرعت فراموش می‌کند. او، می‌افزاید: «من از بس سنم کلان شده و بعد از بندشدن قاعدگی، حافظه‌ام خراب شده، هر روز همه‌ چیز از یادم می‌رود؛ نام آدما قاطی می‌شود؛ کارهای ساده از یادم می‌رود و آخرش خودم هم نمی‌فهمم چه می‌کردم.»

مرتبط با این خبر:

کلیدواژه‌ها: // //

به اشتراک بگذارید:
تحلیل‌های مرتبط

اخبار و گزارش‌های سلام وطن‌دار را از شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: