روز جهانی ناپدیدشدگان؛ خانواده‌هایی که هنوز چشم‌به‌راه ‌اند

هر روز که می‌گذرد، برای بی‌بی رقیه با یک انتظار تازه آغاز می‌شود؛ شاید امروز خبری از پسرش برسد، شاید کسی نشانی از او داشته باشد و شاید پس از چهارونیم سال، خداداد دوباره به خانه برگردد. اما این انتظار تا کنون پایان نیافته است. ۳۰ آگست، روز جهانی ناپدیدشدگان است؛ روزی که نام افرادی را زنده می‌کند که ناپدید شده‌ اند و خانواده‌هایی را به یاد می‌آورد که با گذشت ماه‌ها و سال‌ها، هنوز در جست‌وجوی عزیزان ‌شان هستند.

مراجعه‌کنندگان به مرکز توزیع شناس‌نامه در کابل: ناچاریم ماه‌ها انتظار بکشیم

شماری از مراجعه‌کنندگان به مرکز توزیع شناس‌نامه‌ در سرای شمالی شهر کابل، می‌گویند که برای اصلاح و نوکردن شناس‌نامه‌های برقی شان، به دلیل کندی در روند کار در این مرکز، ناچار اند هفته‌ها و گاهی ماه‌ها انتظار بکشند.

۳۰۰۰ زن برای «آزمون اجازه‌یافتن به فعالیت پزشکی» انتظار می‌کشند

شماری از دانش‌آموختگان رشته‌های پزشکی با گلایه از به‌تعویق‌افتادن و نامشخص‌بودن زمان «آزمون اجازه‌یافتن به فعالیت پزشکی/Exit Exam»، می‌گویند که پس از شش یا هفت سال انتظار برای دریافت این جواز، هنوز در بی‌سرنوشتی به سر می‌برند.

پنج سال در انتظار

بی‌کاری، تنگ‌دستی، ناامنی و نبود زمینۀ تحصیل بهتر در افغانستان همواره سبب شده ‌است تا شمار زیادی از خانواده‌ها و جوانان راه رفتن به بیرون از کشور و مهاجرت نامنظم را پیش گیرند.