ساویز ابرار هستم، دانشآموختهی رشتهی روزنامهنگاری و اکنون به عنوان دیزاینر/طراح در یکی از کارگاههای خصوصی کار میکنم. حوزهی فعالیت من بیشتر بر بخشهای طراحی تمرکز دارد؛ از ایدههای گرافیکی تا تولید محتوا که بخش عمدهی فعالیتهای مرا شکل میدهند و برای پخش، آمادهسازی میشوند. نگاه من به این حرفه، تنها راهی برای درآمدزایی نیست؛ علاقهمندیام به این حوزه از سالها پیش مرا به این مسیر کشانده است.
سروی هوش مصنوعی و جوانان افغانستان، با مشارکت 1154 تن از 32 ولایت انجام شده است. یافتهها، نشان میدهد که هوش مصنوعی در زندگی روزمرهی جوانان افغانستان به شکل عمیقتری از آن چه انتظار میرفت، جا افتاده است. 92 درصد پاسخدهندگان با هوش مصنوعی آشنایی دارند و بیش از دو-سوم آنها (66.6 درصد) کاربران منظم هستند. 84.1 درصد از جوانان دستکم یک بار از هوش مصنوعی برای دریافت مشوره استفاده کرده اند.
امروز، هوش مصنوعی فقط یک مفهوم علمی نیست؛ بل به بخشی از زندگی روزمرهی جوانان تبدیل شده است. از آموزش و کار گرفته تا مشورههای شخصی، این فنآوری آرامآرام جای خود را میان جوانان افغانستان نیز باز کرده است. بررسی سلاموطندار از سروی ۱۱۵۴ جوان (مردان ۵۰.۶ درصد و زنان ۴۹.۴ درصد) در ۳۲ ولایت افغانستان نشان میدهد که ۸۴.۱ درصد از جوانان دستکم یک بار از هوش مصنوعی در زمینههای مختلف کاری، تحصیلی و مسائل شخصی زندگی، استفاده کرده اند و ۹۲ درصد پاسخدهندگان با هوش مصنوعی آشنایی دارند.
یافتههای یک سروی در بارهی میزان استفادهی جوانان افغانستان از هوش مصنوعی که از سوی مؤسسهی رسانهای سلام افغانستان (رادیو سلاموطندار) انجام شده، در نشستی در دفتر این مؤسسه در کابل رونمایی شد. بر اساس یافتهها، هوش مصنوعی برای بسیاری از جوانان شرکتکننده به یک مرجع مشاوره تبدیل شده است.
محمدحسین جعفری هستم، دانشجوی رشتهی روزنامهنگاری در دانشگاه «رنا». با گسترش و ظهور پدیدهی هوش مصنوعی در سپهر رسانهای افغانستان، پرسشهای بسیاری در بارهی ویژگیها و کارکرد این فنآوری میان دانشجویان و جوانان به وجود آمد. برداشتها در نخست از این پلتفرم متفاوت و گاهی اشتباه بود. افزایش استفاده و کار با هوش مصنوعی در افغانستان، برای من نیز انگیزهبخش بود تا برای افزایش اطلاعات در بارهی این فنآوری، جستوجو کنم.
در حالی که هوش مصنوعی به سرعت در حال تبدیلشدن به یکی از مهمترین ابزارهای یادگیری، کار و ارتباطات در جهان است، در افغانستان نیز به تدریج جای خود را میان زندگی روزمرهی زنان باز کرده. یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با 20 زن، نشان میدهد که هوش مصنوعی بیشتر در حوزههای آموزش به ویژه زبان، اصلاح نوشتار، تولید محتوا، دریافت معلومات صحی و ایدهپردازی برای کسبوکار مورد استفادهی زنان قرار میگیرد؛ اما در کنار این همه فرصتها، نگرانیهای عمیق از حریم خصوصی، امنیت اطلاعات و دقت پاسخها، تجربهی استفاده از هوش مصنوعی را برای آنان پیچیده و دوگانه کرده است.
صدف یارمل هستم، دانشآموختهی رشتهی روزنامهنگاری و اکنون به عنوان خبرنگار در یکی از رسانهها کار میکنم. آشنایی من با هوش مصنوعی به گونهی تدریجی از طریق شبکههای اجتماعی صورت گرفت. اکنون این فنآوری به بخش جداییناپذیر در زندگی شخصی و حرفهای تبدیل شده است. گاهی نیازهای حرفهای و همچنان برخی زمان نیازهای فردی و شخصی، رهنمودهای هوش مصنوعی را به عنوان یک ضرورت در زندگی امروز بشر ایجاد کرده است.
هنگامه جمشیدی هستم، دانشآموختهی رشتهی حقوق و اکنون در یکی دانشگاههای آنلاین کار میکنم. آشنایی من با هوش مصنوعی به چند سال پیش برمیگردد. زمانی که برای گرفتن بورسیهی تحصیلی اقدام کردم. از پیششرطهای پذیرش این بورسیه، تدوین توصیهنامه از سوی درخواستکنندگان بورسیهی تحصیلی بود.
هادی هادی هستم دانشجوی رشتهی کمیپوترساینس در یکی از دانشگاههای خصوصی در شهر کابل. همچنان در حال آمادگی آزمون بینالمللی «تافل» در یکی از مرکزهای معتبر زبان. آشنایی من با هوش مصنوعی از دل همان دریچهی آشنای روزمره آغاز شد؛ فضایی میان شبکههای اجتماعی و دنیای دیجیتال.
آشنایی و کارگیری از هوش مصنوعی برای من، با یک اتفاق جالب همراه بود. پس از آزمایشهای پزشکی، من به مرحلهی بارداری وارد شدم. پیش از مراجعه به پزشکان، همهی پرسشها و نیازهای نخستین پزشکی را با هوش مصنوعی در میان میگذاشتم و اطلاعات این فنآروی را با رهنمودها و تشخیص پزشکان مقایسه میکردم. بارها اطلاعات این فنآوری نسبت به آن چه پزشکان به من میگفتند، موثقتر و کاراتر بود.
محمدامید حبیبی هروی هستم، دانشآموختهی رشتهی علوم سیاسی دانشگاه کابل. با این که در ماه پسین سال روان، استفاده از هوش مصنوعی در میان جوانان فراگیر شده است و بیشتر پلتفرمهای آن در میان جوانان کاربرد دارد؛ اما من از آغاز به هوش مصنوعی با تردید و احتیاط نگاه میکردم. حتا گاهی هم شده بود که دوستان را نیز توصیه میکردم که در کار با هوش مصنوعی احتیاط به خرج دهند و مبادا با چالش جدی روبهرو شوند. آشنایی من با هوش مصنوعی، شک و تردیدهایی به همراه داشت؛ تردیدهایی که با گذشت ماهها کار با هوش مصنوعی هنوز در جریان است.
احمدجاوید هنرمند، طراح گرافیک در شهر کندز، میگوید که از ششسالگی به دلیل علاقهاش به هنر و طراحی، وارد دنیای گرافیک شده است. برای جاوید، گرافیک تنها یک شغل نیست، بل هنری است که به زندگیاش معنا میبخشد. این کار برای او از جایگاه ویژهی مسلکی، هنری و حرفهای برخوردار است. این پسر جوان رویکارآمدن هوش مصنوعی را در کار گرافیک مثبت میخواند.
نقیب صدیقی هستم، دانشآموختهی روزنامهنگاری. اکنون به عنوان «گرافیکدیزاینر» کار میکنم. آشنایی من با هوش مصنوعی به گسترش آن در شبکههای اجتماعی و حس کنجکاویام برمیگردد. آن گاه که همه از ظهور پدیدهی جدیدی میگفتند و سهولتهایی که برای انسانها در عصر فنآوری ایجاد کرده است؛ پدیدهای به نام هوش مصنوعی.
به گزارش شبکهی خبری الجزیره، براد اسمیت، نایبرییس و رییس مایکروسافت، تأیید کرده که غول فنآوری امریکایی برخی خدمات خود را به ارتش اسرائیل لغو کرده است؛ زیرا نگران بوده که ارتش اسرائیل با استفاده از نرمافزارهای رایانش ابری شرکت، علیه میلیونها فلسطینی جاسوسی میکند و این اقدام ناقض شرایط خدمات مایکروسافت است.
آیا تا کنون فکر کرده اید دوستی داشته باشید که هیچ گاه از حضور در کنار شما، خسته نشود و مهمتر از همه، همیشه در دسترس شما قرار داشته باشد؟ من، عباس پناهی، دانشجوی رشتهی علوم سیاسی دانشگاه کابل، روزی با چنین دوستی آشنا شدم؛ دوستی که نامش «هوش مصنوعی» است. یادم است، نخستین بار نام هوش مصنوعی را وقتی شنیدم که همصنفیهایم در دانشگاه با شگفتی، از آن حرف میزدند. با خودم میگفتم که «حتماً یک نرمافزار تازه است، مثل دیگر ابزارهای فنآوری.»
هوش مصنوعی به گونهای چشمگیری در حال گسترش است؛ اما برخی از جوانان آن را ابزاری برای افزایش خلاقیت و تفکر انتقادی میدانند. شماری دیگر نگران کاهش استعدادها و وابستگی بیش از اندازه به این فنآوری هستند؛ موضوعی که کارشناسان آن را به «روانپریشی هوش مصنوعی» تشبیه کرده اند.
