سیلاب‌زدگان در برخی ولایت‌ها از شیوع بیماری‌ها نگرانی دارند

سیلاب‌های پسین در شماری از ولایت‌ها از جمله بدخشان، تخار، هرات، ننگرهار، غور، نورستان، کنر، بغلان، کندز، بادغیس و فاریاب، افزون بر زیان‌های مالی و تخریب خانه‌ها، دست‌رسی مردم به آب آشامیدنی صحی را نیز با مشکل روبه‌رو کرده است. خانواده‌های آسیب‌دیده می‌گویند که نبود آب پاک و تخریب سیستم‌های آب‌رسانی، نگرانی‌ها از شیوع بیماری‌ها را افزایش داده است.

عبدالرحیم، باشنده‌ی ولسوالی فرخار تخار که خانه و دارایی‌اش را در سیلاب از دست داده، می‌گوید کودکانش نیز اکنون بیمار شده‌ اند: «خانه، بز، گوسفند و نان خوردن ما را سیلاب با خود برده است. آب آشامیدنی نداریم، کودکان ما بیمار شده؛ اسهال و بیماری‌های پوستی گرفته ‌اند. ما خواستار کمک استیم و می‌خواهیم خانه‌های ما بازسازی شود.»

امیرعلی، یکی دیگر از باشندگان ولسوالی فرخار تخار نیز، می‌گوید کم‌بود آب آشامیدنی پس از سرازیرشدن سیلاب، مشکل‌های بهداشتی کودکان را افزایش داده است. «بچه‌ها مریض هستند و آب آشامیدنی پاک نداریم. اگر به آب نیاز شود، آن را از قریه‌های دور می‌آوریم. ما خواستار کمک استیم.»

باشندگان برخی ولایت‌های دیگر نیز، از وضعیت مشابه شکایت دارند. لطف‌الله، باشنده‌ی ولسوالی ارگوی بدخشان، می‌گوید که سیلاب‌ها سیستم آب آشامیدنی و امکانات ابتدایی زندگی را از بین برده است. «سیلاب‌ها زیان‌های بسیار هنگفتی به جا گذاشته و خانه‌های ما را تخریب کرده است. ما با مشکلات اقتصادی، از جمله کم‌بود مواد غذایی روبه‌رو استیم و در وضعیت دشوار زندگی می‌کنیم. امکانات کافی وجود ندارد، سرپناهی در دست‌رس نیست و سیستم آب آشامیدنی ما نیز از بین رفته است. ما به آب پاک و صحی نیاز داریم و نگران شیوع بیماری‌ها، به ‌ویژه در میان کودکان خود هستیم.»

محمدشاه، از ولسوالی اوبه هرات نیز، می‌گوید کم‌بود آب صحی آنان را مجبور به استفاده از آب‌های غیرصحی کرده و این وضعیت نگرانی‌ها از شیوع بیماری‌ها را بیشتر کرده است. «آب آشامیدنی ما کیفیت خوبی ندارد و در روز تنها یک ساعت آب نل در دست‌رس است. اگر آب نل نباشد، ناچار از آب‌های دیگر استفاده می‌کنیم، اما این آب‌ها از نظر صحی مناسب نیستند و باعث بیماری می‌شوند.»

فدراسیون بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر به تازگی هشدار داده که پس از سیلاب‌ها، خطر شیوع بیماری‌های ناشی از آب آلوده و نبود امکانات صحی افزایش می‌یابد. این نهاد گفته که تخریب منابع آب و شبکه‌های صحی می‌تواند خانواده‌های آسیب‌دیده را با خطرهای جدی صحی روبه‌رو کند.

هلمند صدیق، کارشناس حوزه‌ی بهداشت، می‌گوید سیلاب‌ها زمینه شیوع بیماری‌های مختلف را فراهم می‌کند؛ زیرا آب‌های آلوده با منابع آب آشامیدنی یک جا می‌شود. او تأکید می‌کند در چنین وضعیتی کودکان و سال‌مندان بیش‌تر در معرض خطر بیماری‌های هضمی، تنفسی و جلدی قرار دارند.

او می‌افزاید: «باران‌ها و سیلاب‌های شدید باعث مخلوط‌شدن فاضلاب با آب‌های دیگر می‌شود که در نتیجه در کودکان امراض تنفسی، سینه‌بغل، بیماری‌های جلدی، چشمی و قارچی ایجاد می‌کند. در برخی موارد، اسهالات می‌تواند به شیوع کولرا منجر شود که حتی باعث مرگ افراد در جامعه می‌گردد. این اسهالات همچنین می‌تواند سبب سوءتغذیه و آسیب به گرده‌ها شود. پس از سیلاب‌ها توصیه می‌شود مردم نخست آب آشامیدنی خود را جوش بدهند.»

سیلاب‌های پسین در شماری از ولایت‌های افغانستان زیان‌های سنگین مالی و جانی برجا گذاشته و هم‌چنان سیستم‌های آب و شماری از زیرساخت‌ها را تخریب کرده است.