گفتوگوی سلاموطندار با ۳۰ جوانی که افسردگی شغلی دارند، نشان میدهد که کار خلاف رشته و نبود زمینهی رشد در کار، دو عاملی اند که سبب شده است این جوانان دچار افسردگی شغلی شوند. این جوانان شامل ۱۵ دختر و ۱۵ پسر هستند و در بخشهای مختلف از جمله «طبابت، رسانه، مکتبها، نهادهای خصوصی، کارگاههای خیاطی، دانشگاه و کتابخانه» سرگرم کار اند.
در خانوادههایی که پسر ندارند، دختران نه تنها بار مسئولیتهای اقتصادی و اجتماعی سنگینی را میکشند، بل در معرض تحقیر ساختاری، سرزنش خانوادگی و فشار روانی نیز قرار میگیرند؛ یافتهای که گفتوگوی سلاموطندار با ۳۶ دختر از ۱۰ ولایت افغانستان نشان میدهد.
بررسیهای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۸ جوان (۱۷ پسر و ۱۱ دختر) با تحصیلات عالی، نشان میدهد که ۱۸ تن توانایی نگارش رزومهی حرفهای و آشنایی با معیارهای کاریابی را ندارند. ۱۰ تن، میگویند که در هنگام درخواست کار متوجه شده اند که موقعیتهای کاری اعلامشده نیازمند مجموعهای از مهارتهایی است که این جوانان برخی از آن را فرا نگرفته اند.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۸ زن در چندین ولایت افغانستان نشان میدهد که ۱۶ تن از این زنان نقشی در سرنوشت و پرورش فرزندان شان نداشته اند. با این حال، حقوقدانان و عالمان دین، بر نقش زنان در تصمیمهای مهم خانواده به ویژه سرنوشت و پرورش فرزندان تأکید میکنند و از پیامدهای نادیدهگرفتن نقش مادر هشدار میدهند.
در سالهای پسین بخش انتقال کالا (کارگو) به یکی از گزینههای اصلی درآمدزایی برای برخی از جوانان در افغانستان تبدیل شده است؛ بخشی که در نبود فرصتهای شغلی پایدار، برای شماری از جوانان نقش راه نجات اقتصادی را بازی میکند. با این حال، بررسی یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۶ جوان (۲۰ پسر و شش دختر) در نُه ولایت افغانستان نشان میدهد که این فعالیت با چالشهای ساختاری، اداری و بیرونی روبهرو است؛ چالشهایی که دوام این کسبوکارهای کوچک را با تهدید روبهرو کرده است.
گفتوگوی سلاموطندار با ۱۵ زنی که به تازگی دورهی بارداری را سپری کرده اند، نشان میدهد که این زنان به دلیل محدودیت دسترسی به خدمات درمانی، در این دوره و پس از زایمان، به ضعفهای شدید جسمی و سوءتغذیه دچار شده اند.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۳۵ جوان از ولایتهای کابل، هرات، بدخشان، کندز، فاریاب، بادغیس، کاپیسا و کنر نشان میدهد که تجربهی تنهایی و فاصلهگرفتن از اجتماع میان این جوانان، در بسیاری موارد فراتر از یک ویژگی شخصیتی فطری است و به طور مستقیم زیر تأثیر شرایط اجتماعی، خانوادگی و ساختاری جامعه قرار دارد.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۳۲ زن ۱۵ تا ۳۰ساله در ۱۵ ولایت افغانستان، نشان میدهد که ۲۰ تن آنها برای رهایی از فشارهای خانوادگی و اجتماعی نام خود را پنهان میکنند. در بسیاری از خانوادهها، ذکر نام زن بیرون از خانه «ننگ» یا «بیحرمتی» تلقی میشود و به همین دلیل، در مواردی چون کارتهای عروسی، خرید، شبکههای اجتماعی و مراسمها، از نام مردان استفاده میشود.
یافتههای سلاموطندار نشان میدهد که ناامنی شغلی به یکی از جدیترین چالشهای جوانان شاغل در نهادهای غیردولتی در افغانستان تبدیل شده است. این یافتهها، حاصل گفتوگو با ۲۵ جوان (۱۴ زن و ۱۱ مرد) شاغل در نهادهای غیردولتی در ۱۰ ولایت افغانستان است.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۳۰ زن در چندین ولایت افغانستان، نشان میدهد که محدودیتهای آموزشی و کاری، آنان را به یادگیری خودآموز حرفههای خیاطی و نقاشی در خانه سوق داده است. هرچند همهی این زنان از کمبود شدید امکانات و پشتیبانی رنج میبرند؛ اما ۱۸ تن آنان توانسته اند از همین مهارتهای خودآموز به درآمد ثابت هرچند اندک دست یابند؛ درآمدی که نه تنها وضعیت اقتصادی، بل سلامت روانی و اعتمادبهنفس آنان را بهبود بخشیده است.
این جوانان، میگویند که آموزشهای دیجیتال را در دورههای دو، سه، چهار و ششماهه از طریق بسترهای آنلاین مانند یوتیوب، فیسبوک، اینستاگرام، تلگرام و واتسپ فرا گرفته اند. به گفتهی آنان، کمهزینهبودن، نبود امکان دسترسی به مرکزهای آموزشی حضوری و دسترسپذیری آموزش در هر زمان و مکان، از دلیلهای اصلی گرایش جوانان به آموزش دیجیتال رایگان است.
پس از تحولات سیاسی در افغانستان، فعالیت در بخش صنعت، تجارت و کسبوکارهای کوچک و متوسط به یکی از مهمترین روزنههای امید برای زنان تبدیل شده است. یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۳ زن از هفت ولایت افغانستان، نشان میدهد که این زنان با دریافت وامهای کوچک، تلاش کرده اند روی پای خود بایستند؛ اما تجربهی شش تن آنان نشان میدهد که این وامها، در کنار ایجاد فرصت، فشارهای اقتصادی و روانی نیز به همراه داشته است.
یافتههای سلاموطندار نشان میدهد که جوانان افغان در حالی راهی ایران میشوند که این کشور با موجی از بیثباتی داخلی و تهدید جنگ خارجی روبهرو است. پیش از این نیز، پس از حملههای نظامی اسرائیل به ایران، شماری از مهاجران افغان مقیم این کشور به اتهام جاسوسی با توهین، تحقیر، شکنجه، اخاذی و اخراج اجباری روبهرو شده اند.
با وجود توصیههای علمی برای فاصلهدهی حداقل ۲۴ ماه میان دو بارداری؛ اما یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با نُه زن در کابل نشان میدهد که این زنان فاصلهی معیاری میان زایمانهای شان را رعایت نکرده اند. نتیجهی گفتوگو با این زنان، نشان میدهد که بیشتر آنان به خدمات و آگاهی صحی برای ایجاد فاصله میان زایمانها دسترسی دارند؛ اما با آن هم به این فاصله توجه نکرده اند و سبب پیامدهای صحی و روانی برای خود شان و رشد فرزندان شان شده است.
یافتههای سلاموطندار از گفتوگو با ۲۰ جوان (۱۳ پسر و هفت دختر) نشان میدهد که این جوانان برای دریافت کار و ویزای تحصیلی به دفترهای موسوم به مشاورهی کاری و تحصیلی مراجعه و هزینه پرداخت کرده؛ اما هیچ گونه خدمات کاری یا تحصیلی دریافت نکرده اند. این جوانان، میگویند که با وعدههای کاریابی و بورسیهی فوری، مبالغی میان ۵۰۰ افغانی تا ۱۵۰۰ دالر به این شرکتها پرداخت کرده اند. از این میان، هشت تن برای کاریابی، هشت تن برای دریافت ویزای تحصیلی و چهار تن دیگر همزمان برای هر دو مورد اقدام کرده اند.
بر بنیاد یافتههای گزارش سلاموطندار، ۱۸ تن از ۲۵ زن گفتوگوشده محدودیت دیجیتالی را از سوی اعضای خانواده تجربه کرده اند. هشت تن از سوی شوهران شان، هشت تن از سوی پدر و برادر، یک تن از سوی مادر و یک تن دیگر از سوی نامزد شان برای فعالیت در فضای مجازی محدود شده اند. هشت مرد گفتوگوشده نیز با تأیید اعمال این محدودیتها، نبود آگاهی عمومی و نگرانی از حفظ حرمت زنان را دلیل اصلی کنترل فعالیتهای دیجیتالی زنان خانوادهی شان عنوان کرده اند.
